ไ ด อ า รี่
คุณเคยเขียนไดอารี่มั้ย?

สมุดพกเล็มหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ
ปกหนาสีน้ำตาลคล้ายลังกระดาษ
หากแต่เนื้อกระดาษหยาบเป็นขุยเล็กน้อย
ที่หน้าปกว่างเปล่า ไม่มีอะไรใดๆเลย

มือเรียวยาวคว้าเอาดินสอขึ้นมา
ร่างรูปอะไรบางอย่างลงไปที่หน้าปกสมุด
แล้วตามด้วยปากกาหมึกซึมสีดำ
เพื่อตัดเส้น เน้นให้เห็นถึงรูปภาพบางอย่าง
หลังจากนั้นก็นำดินสอขึ้นมาอีกครั้ง
แรงเงาลงไปเพื่อให้ดูดีขึ้น

เปิดหน้าแรก ฉันเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับการเริ่มต้นสมุดไดอารี่ของฉัน ลงวันที่
และตั้งใจว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ แทบทุกวัน
จดบันทึกเรื่องราวที่เจอและรู้สึกพิเศษ
เพื่อเป็นความทรงจะของฉันเพียงคนเดียว

บางวันสุข บางวันเศร้า หลายเรื่องราวที่ปะปน
จนกระทั้งเวลาก็ล่วงเลยมาเป็นเดือน

ฉันหยุดเขียนสมุดไดอารี่
พร้อมเปิดอ่านมัน ที่ละหน้า.....
แต่ละหน้าเล่าเหตุการพิเศษและลงวันที่ชัดเจน
บางช่วงที่อ่าน ทำให้ฉันเผลอยิ้มน้อยๆ
กับภาพเหตุการณ์ผ่านตัวหนังสือของฉัน
แต่ฉันก็ต้องสะดุด กับเรื่องราวของใครบางคน
ซึ่งตอนนี้ก็จบไม่สวย

เรื่องเหล่านั้นมันทำให้ฉันอารมณ์เสีย
มีกระดาษที่ถูกฉีกขาดและขยำทิ้งหลายแผ่น
และสุดท้าย สมุดไดอารี่เล่มนั้นก็ถูกฉันโยนไว้บนชั้นหนังสือในห้องที่ฉันไม่ค่อยได้เข้าไป

ถึงจะเข้าไปฉันก็ไม่ได้สนใจชั้นหนังสือเท่าไรนัก
จนถึงตอนนี้ก็ราวๆ 4-5 เดือนแล้ว
ที่ฉันไม่ได้ไปสนใจ ไม่ไดแตะต้อง หรือไม่แม้แต่จะชายตามองสมุดเล่มนั้นเลยซักนิด

ฉันอยากจะโยนมันทิ้งลงถังขยะไป
ไม่สิ ฉันอยากจะเผามันทิ้งด้วยซ้ำ
หากแต่มันมีบางเรื่องราวที่ยังคงสวยงาม
ถึงตอนจบจะเจ็บปวด แต่ฉันยังอยากจดจำ

เพราะงั้น ปล่อยมันทิ้งไว้ตรงนั้นแหละ
SHARE
Writer
Sahray
I Love My Dream.
Maybe I don’t cry but it hurts. Maybe I won’t say but I feel.

Comments

tiabeanne
1 month ago
เราเขียนไดอารี่เหมือนกันค่ะ แต่ตั้งกฏไว้กับตัวเองว่าจะไม่เขียนถึงความสัมพันธฺ์เด็ดขาด กลัวว่ากลับมาอ่านแล้วตัวเองจะร้องไห้ค่ะ5555 แต่ตอนนี้ก็หยุดเขียนไปสองสามเดือนแล้วค่ะTT
Reply
Sahray
1 month ago
ใช่ค่ะ อ่านไปร้องไห้ไป บางหน้าก็ทำใจไม่ได้จนฉีกทิ้ง ตอนนี้สมุดเล่มนั้นก็วางอยู่บนชั้น ที่เดิมเมื่อหลายเดือนมาแล้ว ฮ่า~ ขำแห้ง
tiabeanne
1 month ago
เหมือนกันเลยค่ะ5555 ตอนนี้เอามาปัดฝุ่นเขียนกำหนดงานซะมากกว่า