ฉันอยู่ด้วยตัวเองได้หน่า คนรักหรอฉันไม่เอาหรอก !!
          แต่ก่อนม.1-3 ฉันอยากมีแฟนตามแห่เพื่อนเพื่อนมีเราก็อยากมีบ้างก็เวียนๆมีบ้าน 4-5 คน คบๆเลิกๆฉันหน่ะสายเปย์เปย์ตลอดลงมุนกับความรักจนหมดตัว
         ฉันไม่เคยรู้สึกว่าเหงา ฉันอยู่คนเดียวได้สบาย ไม่ต้องการคนมาดูแลไม่ต้องการคนมาหารเงินกับฉัน คนเข้ามาในชีวิตฉันส่วนใหญ่หวังผลประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เพศตรงข้ามฉันมีชีวิต
         จนฉันเป็นคนกลัวการมีแฟน ฉันเกลียดผู้ชาย เห็นแล้วจะอ้วก กลัว ห้ามแตะตัว แต่แล้ววันนึงก็มีเพื่อนดีๆเข้ามาในชีวิตบ้างคอยปกป้องเราดีกับเราตลอด ใส่ใจเรา ทำให้รู้สึกดีว่าผู้ชายก็ยังมีคนดีๆอยู่บนโลกเนาะ เริ่ม open my heart มากขึ้นพยายามมองข้อดีของทุกคนที่เข้ามา
         แต่ฉันก็ได้แค่มีเพื่อนนะแฟนฉันยังไม่เอาหรอกฉันมีพร้อมทุกอย่างแฟนฉันไม่ต้องการหรอกฉันไม่อยากให้เวลาแฟนมากกว่าครอบครัวฉันกลัวสมดุลชีวิตเปลี่ยนอยู่เพื่อน้องดีแล้ว

บางทีแฟนก็ไม่จำเป็นเนาะอย่าไปไข่วคว้าวันนึงเนื้อคู่มามันก็มาเอง ❤️

SHARE
Written in this book
เเฟนจำเป็นหรอ ?
คนคุย แฟน คนรู้ใจ จะอะไรก็เถอะเรื่องรักๆมันจำเป็นจริงหรอ
Writer
Greenstory
Writer
เรื่องราวของฉัน 🥦

Comments