อัปสรสวรรค์ ดวงจันทร์ วันแต่งงาน


ความใฝ่ฝันของเธอคือการได้แต่งงาน



"คืนนี้ดาวสวยดีนะ"


เธอเอ่ยชมดวงดาวบนท้องฟ้าสีดำสนิทนั่น ดวงดาวนับร้อย นับพันดวง ถ้าเกิดมันมีชีวิตจิตใจ มันคงจะเขินหน้าแดงไปแล้วแน่ๆที่มีคนสวยขนาดนี้เอ่ยปากชมมัน


"นั่นสิเนาะ ดาวสว่างกว่าคืนไหนๆเลย"


"ใช่ มันสวยมาก.."


"..."


"แต่ไม่สวยเท่าคุณหรอก"


เธอยิ้มหวาน อวดแววตาทะเล้นซุกซนจนฉันอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปจิ้มจมูกรั้นๆนั่น เธอยังคงเสมอต้นเสมอปลาย นับตั้งแต่วันแรกที่เราคบกันมาจนถึงวันนี้


"เขาว่าคืนก่อนแต่งงานมักจะมีอะไรดีๆเสมอ" ฉันเอ่ยขึ้นเหมือนคนเหม่อลอย


"เช่น?"


"ดาวสวยๆบนฟ้านี่ ไวน์แดงรสชาติชุ่มคอ..กับเด็กนั่งดริ้งค์ที่สวยที่สุดในโลกแบบคุณไง"


"ปากหวาน ถ้าคุณเป็นผู้ชายต้องทำผู้หญิงท้องไปทั่วแน่ๆ"


"ถ้าเค้าเป็นผู้ชายเค้าคงจะทำคุณท้องคนแรก ผูกมัดคุณไม่ให้คุณไปไหน"


เธอเอนหัวลงมาซบบนไหล่ฉันก่อนที่เราสองคนจะหัวเราะด้วยกันเบาๆ มันเป็นคืนที่ดี เป็นคืนที่เราได้นั่งดูดาวด้วยกันบนดาดฟ้าชั้นสี่สิบ เป็นคืนที่ไวน์แดงรสชาติดีกว่าวันไหนๆ เป็นคืนที่คนข้างๆฉันสวยสะพรั่งกว่าในทุกวัน

เป็นคืนก่อนแต่งงานที่แสนน่าตื่นเต้น


"พรุ่งนี้ก็วันแต่งงานแล้ว คุณตื่นเต้นไหม?"


"ตื่นเต้นสิ แต่งงานครั้งแรกในชีวิตเลยนะ" เธอเอียงหน้าขึ้นจากไหล่ฉันเพื่อมาสบสายตากัน "แล้วคุณล่ะ ตื่นเต้นไหม?"


"ตื่นเต้นในฐานะอะไร? เพื่อนเจ้าสาวงั้นเหรอ"


มันเป็นคืนก่อนวันงานที่ดี แต่กลับอับเฉา ความหนาวเหน็บแผ่สะท้านไปในหัวใจ หนึ่งคืนก่อนแต่งงาน หนึ่งคืนก่อนเข้าห้องหอ

ของเธอ ไม่ใช่ฉัน..


"ไม่เอาน่า คุณทำสีหน้าแบบนั้นอีกแล้ว"


"สีหน้าแบบไหน?"


"แบบที่เค้าไม่อยากเห็น สีหน้าที่เศร้าสร้อยของคุณ"


"..."


"คุณเป็นคนสวย ที่เหมาะกับรอยยิ้ม"


เธอยืดตัวขึ้น ผ้าห่มผืนบางที่ปกคลุมไหล่ของเธอหลุดลงเล็กน้อยเมื่อเธอขยับตัวขึ้นมาประทับจูบแผ่วเบาที่มุมปากของฉัน คนตาสวยอายคอนแทคส์กับฉัน ผิวหน้าด้านข้างต้องแสงจันทร์ยิ่งขับให้เธอดูมีเสน่ห์ลึกลับเหมือนนางอัปสรสวรรค์ลงมาจุติก็ไม่ปาน

ไม่ก็นางอสรพิษที่แปลงกายเป็นนางอัปสร


"คุณจะทำแบบนี้กับเขาไหม? คนที่คุณจะแต่งงานด้วย"


"แบบไหน?"


"จูบ.. คุณจะจูบกับเขาไหม"


"ไม่รู้สิ เค้าไม่รู้หรอก ก็คงจะจูบล่ะมั้ง"


"แล้วคุณคิดว่าจูบของเขามันจะดีสู้เค้าได้หรือเปล่า..?"


"ไม่ลองก็ไม่รู้นะ"


"ถ้าลองแล้ว รีวิวด้วยละกัน"


เราหัวเราะให้กันอีกครา เพียงแต่ฉันรู้สึกได้ว่าการหัวเราะครั้งนี้มันแฝงไปด้วยความเศร้าเสียเหลือเกิน ฉันไม่อยากให้ค่ำคืนที่แสนวิเศษนี้ผ่านไป เพราะรู้ดีว่าเมื่อคืนนี้จบลง พระอาทิตย์ขึ้นยามใดนางอัปสรผู้นี้ต้องตกไปอยู่ในมือของมารหัวใจ คนที่เธอต้องแต่งงานด้วย

และแต่งด้วยความเต็มใจ..


"ไม่อยากให้ถึงพรุ่งนี้เลย เราหยุดเวลาไว้ตรงนี้ได้ไหม?"


"คุณก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่รัก"


"พรุ่งนี้คุณต้องตกเป็นของเขา"


"ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องเสียเค้าไปสักหน่อย เรายังมาหากันได้ทุกเมื่อ ตราบเท่าที่คุณต้องการ"


"คุณจะมีอะไรกับเขาไหม?"


"เค้าต้องมีลูกนะ ต้องมีครอบครัว"


"นั่นสิเนาะ คุณต้องมีไอ้ตัวเล็ก แล้วเค้าก็จะเป็นคุณน้า คุณน้าของลูกคุณ"


ฉันหัวเราะออกมาเบาๆ ภาพตรงหน้ามันพร่าไปหมดเมื่อดวงตาถูกบดบังไปด้วยน้ำตา ฉันไม่อยากร้องไห้ให้เธอเห็นเลยเพียงแต่มันอดไม่ได้ สุดท้ายแล้วคนที่ชนะมาตลอดอย่างฉันก็พ่ายแพ้เพียงเรื่องๆเดียว

ที่ฉันไม่ใช่ผู้ชาย


"อย่าร้องไห้เลยนะ"


"บางทีเราไม่ควรจะเจอกันอีก..เค้าหมายถึง ถ้าเรายังเจอกันแบบนี้เค้าจะตัดใจจากคุณไม่ได้"


"..."


"เค้าต้องมูฟออนนะที่รัก เค้าอยู่แบบนี้ไปไม่ได้ตลอดหรอก"


"..."


"เค้ารู้สึก ทำผิดบาปกับเจ้าบ่าวของคุณ พ่อแม่คุณ และ..และลูกที่คุณจะมีในอนาคต..."


เธอผลักฉันลงบนโซฟาแล้ววาดขาขึ้นมาคร่อมกัน นางอัปสรสวรรค์บัดนี้เสมือนกางปีกสยายเต็มกว้างทั่วแผ่นหลัง บดบังแสงจันทร์ที่เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวให้มืดมิดไปจากฉัน เพียงแค่เธอสัมผัสกันแผ่วเบาฉันก็เหมือนไร้ทางหนี


เขาว่ากันว่าอาวุธของผู้หญิงคือเรือนร่าง
ดูเหมือนฉันจะโดนอาวุธนั้นเล่นงานเอาเสียแล้ว


"คุณรักเค้าไหม?"


"รักสิ.."


"เค้าก็รักคุณ" คนตาสวยโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู "มันจะผิดอะไรในเมื่อเรารักกัน"


"..."


"เรารักกัน สิ่งที่เราทำมันคือการแสดงความรัก เราไม่ผิดบาปที่จะแสดงความรักกันแบบนี้ เพียงแค่ความรักของเรามันคือความลับ.."


"..."


"คุณเข้าใจใช่ไหม?"


"เข้าใจค่ะ"


"ดีค่ะ.." คนเบื้องบนคลี่ยิ้ม "นรกสำหรับคุณคืออะไร?"


ฉันยิ้มตอบกลับ ปิดเปลือกตาลงช้าๆเมื่ออีกฝ่ายโน้มตัวลงมาใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ


"เป็นแค่ออนเซ็นของคนบาป"
SHARE
Writer
Oasis_2019
GL girl.🙃
ชอบการอ่าน แต่รักการเขียน

Comments