โตขึ้นฉันจะไม่เป็นผู้ใหญ่แบบนี้เด็ดขาด!!
เนื่องในโอกาสวันแม่ ขอพูดถึงเรื่องนี้หน่อยแล้วกัน
เกี่ยวอะไรกันไหมก็ไม่รู้นะ

เชื่อว่าตอนเด็กๆ ใครๆก็น่าจะเคยเป็นเหมือนกัน
เวลาที่เราเห็นผู้ใหญ่ำอะไร เราก็อยากจะลองทำบ้าง 
เพราะไม่อยากเป็นเด็กแล้ว อยากเป็นผู้ใหญ่

เห็นพ่อจิบกาแฟตอนเช้าๆ กลิ่นหอมดีน่าแอบลอง
พอได้ลองตอนที่พ่อวางแก้วกาแฟทิ้งไว้แล้วเดินไปที่อื่น 
เออ มันไม่เห็นจะอร่อยเลย ขมจะตายพ่อกินไปได้ยังไงกันนะ

เห็นแม่ต้องกินยาทั้งก่อนและหลังอาหาร 
ไอ้พวกเม็ดเล็กๆสีสันสดใสนั่นก็น่าลองกินเหมือนกันนะ 
รสชาติมันจะเหมือนลูกอมไหมนะ แม่ถึงได้กินบ่อยจัง
พอป่วยเข้าให้ได้จังหวะเหมาะ 
อุ๊ยแม่ไม่อยากกินแบบน้ำแล้ว อยากกินเป็นเม็ดแบบแม่บ้าง
พอได้กินแล้วกลับกลืนไม่ลง สำลักทั้งน้ำทั้งยาจนหน้าแดง
น้ำมูกน้ำตาไหลเป็นทาง ไอ้ยาบ้าๆนี่ขมจริงๆกลิ่นก็ชวนอ้้วก
ไม่ไหว ขอกลับไปกอดขวดยาน้ำดีกว่า

เห็นลุงนั่งดืื่มเบียร์ทุกเย็นหลังเลิกงาน
ตอนลุงใช้ไปเก็บขวดไปทิ้ง มีเหลือก้นขวดขอลองชิมหน่อยแล้วกัน
แหวะ ขมพอๆกับกาแฟของพ่อเลย แต่กลิ่นแย่กว่า

บุหรี่นี่ยิ่งแล้วใหญ่เลย 
แค่เดินผ่านแล้วได้กลิ่นก็ถึงกับไอต้องรีบปิดจมูกแล้วเดินหนีแล้ว

โตขึ้นฉันจะไม่เป็นผู้ใหญ่แบบนี้เด็ดขาด!!

ไหนมีใครเคยคิดแบบนี้บ้าง
เราคือเพื่อนกัน
แล้วสุดท้ายเป็นไงกันบ้างล่ะตอนนี้

ฉันทำทุกสิ่งที่ได้เกริ่นมาเลยทีเดียว
เช้ามาวันไหนไม่ได้กินกาแฟนี่ สมองเหมือนไม่ทำงาน
บางวันนี่แทบจะกินแทนอาหารหลัก 3มื้อกันเลย

ส่วนยาเม็ดเป็นข้อบังคับอยู่แล้ว ข้ามไป

ส่วนเรื่องเหล้าเบียร์และบุหรี่นี่ของคู่กัน 
ไม่ได้กินทุกวัน แต่พอสังสรรคก็ต้องมีทั้งคู่ 

นอกเหนือจากนั้น 
พ่อแม่จะรู้ไหมว่า  ลูกสาวคนเล็กที่พ่อแม่เลี้ยงมาแบบไข่ในหินวันนั้น
จะกลายมาเป็นคนที่มีรอยสักใต้ร่มผ้ามากมายในวันนี้
พ่อกับแม่ไม่เคยชอบคนมีรอยสัก โดยเฉพาะแม่
เรียกว่าเกลียดเลยก็ว่าได้ 

จนถึงตอนนี้ก็ถือได้ว่ารอยสักยังคงเป็นความลับสุดยอดอยู่ 
ยังไม่เคยระแคะระคายไปที่หูของพ่อแม่
และไม่อยากจะคิดถึงวันนั้น


แต่ความลับไม่มีในโลก ไม่วันใดก็วันหนึ่งเขาก็ต้องรู้อยู่ดี
แล้วถึงวันนั้น อาจจะมีคำพูดที่ว่า 

พ่อแม่เลี้ยงได้แค่ตัวของฉันเท่านั้นแหละ 
ขอเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง แล้วพร้อมรับผมที่ตามมา

SHARE
Writer
Apinn
Writer
นักสะสมประสบการณ์

Comments