Ba-ba- 'Bringthesoul' :)

12.08.2019

ขอเล่าเกี่ยวกับความรู้สึกหลังดู Bringthesoul #Bts (ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ หมายถึงเรานะไม่ใช่หนัง เพราะมันคือความรูู้สึกของเราเอง~) 
อย่างแรกเลยคืือเสียงในโรงฟังแล้วอยากไปดูคอนเสิร์ตจริงๆให้ได้สักครั้งเลย รู้สึึึึกแบบต้องได้ไปสัมผัสประสบการณ์แบบนั้นสักครั้งในชีวิต

ได้เห็นเบื้องหลังของบังทันในส่วนที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน ถึงจะมีวีดีโอออกมาบ้างแต่ความรู้สึกที่ได้เห็นกับสถานการณ์จริงที่เกิดขึ้นมันต่างกันมาก เราเป็นคนนอกมองยังรู้สึกเศร้าจนอยากจะร้องไห้เลย  แล้วคนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นจะเป็นยังไงบ้าง?  
ตอนที่เห็นเมมเบอร์เจ็บ ร้องไห้ ไม่สบาย 
ไหนจะคนที่พยายามทำตัวเป็นร่าเริง ทั้งๆที่จริงๆแล้วเค้าอาจจะกำลังเศร้าหรือเจ็บปวดอยู่ 
เรื่องสุขภาพเป็นอะไรที่เราไม่สามารถควบคุมได้
แต่พวกเขากลับไม่สนใจสุขภาพของตัวเอง
สนใจแต่การให้ความสุขกับคนหลายๆคน ซึ่งเป็นคนที่พวกเขาไม่ได้รู้จักหรือสนิทสนมมากเกินกว่าคำว่า แฟนคลับ
พวกเขาเป็นคนที่มีความฝันที่ยิ่งใหญ่จนเราคาดไม่ถึงเลย ถึงแม้ว่าทุกคนจะมีความเห็นแก่ตัวหรือทะเยอทะยาน แต่ในส่วนนั้นของเขาไม่ได้ไปทำร้ายใครเลยนอกจากตัวเขาเอง ทีี่ต้องทนกัััััับอะไรมากมาย ทั้งสภาพจิตใจและร่างกาย
ความพยายามของพวกเขากลายเป็นแรงผลักดันและความฝันให้กับคนอีกหลายๆคน คนที่กำลังสิ้นหวังจนหมดหนทางจะก้าวเดินต่อไป
พวกเขาไม่ได้สามารถทำให้เราหายขาดจากอะไรก็ตามที่เราเป็นอยูู่  หรือกำลังรู้สึกได้
แต่พวกเขาก็มีส่วนช่วยให้เราได้หันกลับมามองดูตัวเอง และคนรอบข้าง
สอนให้เรารักตัวเอง
แบ่งปันสิ่งที่มีอยู่ให้กับผู้อื่น
แบ่งปันเรื่องราวของตัวเองผ่านบทเพลง
ทั้งความเจ็บปวด ความยากลำบาก ความสิ้นหวัง และอะไรก็ตามที่คนๆนึงจะสามารถรู้สึกได้
เราได้เห็นความพยายามและหลายๆอย่างของพวกเขาผ่านเพลงของพวกเขาเอง เพลงที่่่่่่่่่่่่่่่่่เป็นมากกว่าเพลงทั่วๆไปเพลงหนึ่่ง
ถ้าไม่ได้ตามมาตั้งแต่ต้นและเปิดใจฟังเพลงของพวกเขาจริงๆ เราก็จะรู้ได้ว่าพวกเขาผ่านอะไรมาบ้าง
ความสำเร็จมากมายที่คนภายนอกเห็นต้องแลกมาจากอะไรบ้าง
แม้จะเป็นสิ่งเล็กน้อยในความคิดเราแต่กับคนอื่นอาจจะมีค่าจนประเมินค่าไม่ได้เลยก็ได้

สุดท้ายคือดีใจที่ได้รู้จักกับบังทัน เพลงของทังทันช่วยเราไว้ได้มากกว่าที่เราจะคาดคิด
เราคิดภาพตอนที่ตัวเองไม่ได้ฟังเพลงบังทันไม่ออกเลยจริงๆ
ไม่รู้ว่าตอนนี้เราจะพังขนาดไหนถ้าไม่ได้เพลงของพวกเขาช่วยเอาไว้
ขอบคุณที่ได้มาเจอกัน :) 


ตรงนี้ของเก็บโมเนมต์ของความประทับใจ (คู่ชิป) ไว้หน่อยนะ
อย่างแรกเลยคือนั่งกินข้าวข้างกัน แล้วหันไปเล่นและก็มองกันบ่อย
ที่ติดตาตรึงใจสุดคือ ตอนที่เขาขี่หลังกันพาเดินจากเครื่องบินไปรถนั่งที่รถ แถมยังนั่งคันเดียวกันอีก
ส่วนอันนี้ไม่รู้ว่ามองพลาดหรือป่าวนะ แต่เห็นเหมือนจะจ้องตากันก่อนจะดีดนิ้ว แบบอือหื้อ~ ยิ้มแก้มแทบแตกเลย อันนี้คือไม่แน่ใจเลยว่าเรามองถูกคนไหม แต่ถ้าถูกก็คือ..... :)

ส่วนที่เหลือก็เป็นมิตรภาพและเรื่องราวของพวกเขา เป็นความประทับใจที่จะไม่มีวันลืมอย่างแน่นอน :) 
SHARE
Written in this book
Maze

Comments