You is past...
เป็นอีกวันที่เราเจอคุณอีกแล้ว 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
โลกมันกลมหรือเราอยู่ใกล้กันเกินไปนะ


ทำไมต้องหันกลับมามอง

ทำไมต้องทำเหมือนให้ความหวังวะ

ทำไมไม่เมินเหมือนที่เคยทำ

บางทีแกคงไม่คิดอะไร แต่เราแม่งชอบคิดไปเอง

แกรู้ป่าว?เราโคตรคิดถึงแกเลยเว้ย พอเจอแกเราโคตรดีใจเลย แน่แกมองมาใจเราก็สั่นแล้วว่ะ

เราทำตัวไม่ถูกเวลาเห็นแก เรากลัวว่าถ้าเรามองแกแกจะเมินเราอีก ขอโทษนะที่ต้องทำเป็นมองไม่เห็น

เราอาจจะดูเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่ใจนี่อยู่ไม่สุขแล้ว

ทำไมกันนะ? ทำไมคนๆนึงถึงมีอิทธิพลต่อใจได้ขนาดนี้

แกจะคิดถึงเราบ้างป่าววะ...ไม่อยู่แล้ว

คบกับเขาได้นานกว่าเราสินะ ดีใจด้วย
เมื่อไหร่เราจะเฉยๆกับแกสักทีวะ


ขึ้นชื่อว่าแกมันก็ดูสำคัญไปหมด
ขอโทษนะที่ตอนมีแกเราดูแลแกได้ไม่ดี
ขอโทษที่เป็นแฟนที่ไม่เคยดีเลย

ขอโทษที่รักษาแกไว้ไม่ได้ขอโทษที่ยังไม่ลืม...

SHARE
Written in this book
Feeling at the moment.
พื้นที่ระบายความรู้สึก
Writer
sunsu
Human
แค่คนเพ้อๆคนนึง

Comments