มีแก เรา และเธอคนนั้นที่อยู่ในใจแก
       ก่อนเราจะคบกัน เรายอมรับว่าเราเป็นที่ปรึกษา เป็นคนที่แกยอมให้เราเห็นให้เราได้ดูแลด้านอ่อนแอของแก ตอนนั้นเราไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าเราจะมาตกหลุมรักแกแบบนี้ ไม่คิดว่าเราจะยังคุยกันตลอดทุกๆวันจนวันนี้

       เรารู้ตัวว่ารักแกเข้าแล้วในวันที่เธอคนนั้นก้าวเข้ามาหาแกอีกครั้ง มันเป็นวันที่ดีที่สุดของเราเลยว่ะที่เราได้รู้ใจตัวเอง แต่มันก็เป็นวันที่เราร้องไห้ให้กับแกครั้งแรกด้วย 
แย่ชะมัดเลยเนอะ

       รอยยิ้มจืดๆปนเศร้าของแกมันกระตุกใจเรา ไม่รู้ดิ เพราะอยากให้มันสดใสแบบชาวบ้านเขามั้ง เราเลยขยันเล่นมุกไง แอบได้ผลนิดๆด้วย เกินคาดซะงั้น ถึงไม่บอกก็รู้ว่าแกกำลังเศร้า เพราะเราอะสังเกตแกตลอด จำได้ด้วยว่าชอบกินผัดไท ออกกำลังกายบ้างเวลาว่าง เล่นเกมจนดึกเหมือนเดิม ชอบถ่ายรูปกับเพื่อน แล้วแกก็ชอบนกแก้วตัวเล็กๆสีสดใสมาก มากกว่าชอบเราซะอีกนะ :')

       ตอนที่แกขอเราเป็นแฟน มันเป็นคำขอที่เหมือนประโยคบอกเล่า เป็นคำขอที่ไม่หวังอะไรทั้งนั้น เราคิดอยู่นานมาก ทบทวนทุกๆอย่างก่อนจะตอบตกลง
เราอยากบอกว่าเราคิดไม่ผิดที่ตอบตกลงไปวันนั้นนะ

      'ช่วงแรกทุกอย่างมันดีหมดนั่นแหละ' เราท่องคำนั้นมาในใจตลอด ทุกๆวัน พยายามไม่ก้าวล้ำขอบเขตของใคร ให้พื้นที่กับแก กับเรา และหัวใจของตัวเอง แต่แกก็ทำให้เราเหยียบคำนั้นจนหมด ปล่อยให้เราเข้าไปใกล้แกมากขึ้น มันมากซะจนแกรู้สึกอึดอัดด้วยซ้ำ

       'แกไม่ได้มีแค่เราใช่ไหม' เราถามแกหลังจากที่เราได้รู้อะไรบางอย่างที่ไม่ควรรู้ แกคุยกับคนอื่น แกไม่หยุดที่เรา ใช่ แกไม่ได้มีแค่เรา แต่แกรู้มั้ยวะ เราไม่โกรธ แต่เราเสียใจมาก แกยังมีใครอีกคนติดห้อยมาในความสัมพัธ์ของเราด้วย อันนั้นเราเสียใจมากจริงๆ

       'ขอเวลาหน่อยได้มั้ยล่ะ' แกบอกเราตอนที่เราบอกทุกอย่างที่เรารู้ แต่แกไม่ได้ขอเวลาเพื่อแก้ไข แกขอเวลาเพื่อตัดใจจากคนเหล่านั้นและขอเวลาให้แกเองได้คิดถึงเรื่องที่ผ่านมาระหว่างเรา

       'ที่โพสต์คิดถึงเนี่ย คิดถึงใครคนนั้นหรือเปล่าน้า..' เราถามแกหลังจากเห็นสเตตัสในเฟซบุุ๊ค แกถามเราต่อว่ารู้ได้ไงว่าแกคิดถึงคนในใจแก เธอคนนั้นที่อยู่ในใจแกมาตลอด เธออยู่มาก่อนเราด้วยซ้ำ เราหน้าชา มือไม้มันสั่นไปหมด 
แล้วเราก็ยิ้มตอบแกไปว่า 'ก็เราเก่งนี่นา ทำไมแค่นี้จะไม่รู้'
      
       หลังจากนั้นแกถอยออกจากเราไปหลายก้าว เรารู้ว่าเป็นเพราะแกอึดอัด เหนื่อยที่จะอธิบายเราถึงเรื่องราวต่างๆที่เราสรรหามาถาม ไม่มีการโทรหา ไม่ทักมากระทั่งแชต มันเลยเกิดเป็นคำว่า เข้าใจนะ แต่ก็น้อยใจ รู้ว่ามันดูงี่เง่ามาก แต่ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเรา เป็นเพราะเราที่หวงแกไม่เลิก เอาแต่ถาม เอาแต่ใส่ใจแบบน่ารำคาญ

       แต่แกรู้ไหม แกไม่ผิด เราไม่ผิด ไม่มีใครผิดทั้งนั้นที่ก้าวเข้ามาในห้วงความสัมพันธ์นี้ แกเองมีเธอคนนั้นอยู่ในใจตั้งแต่แรก ส่วนเราก็ถลำลึกจนเกินกว่าจะขึ้นมาด้วยตัวเองได้ อ้อมกอดของเรามันเจ็บ แต่ถ้าเราจะคลายกอดนี้มันก็เจ็บเหมือนกัน...





       เวลาผ่านมานาน แกเสียเวลากับเรา, เรามีช่วงเวลาที่ดี
       
       เรารู้แล้วนะว่าแกรักเธอมากขนาดไหน
       แกขอเวลาจากเราเพื่อตัดคนอื่นออกจากชีวิต เพื่อถอยห่างจากเรา ทำให้ภาพเธอคนนั้นฉายชัดขึ้นเรื่อยๆในหัวใจของแก




       ระหว่างเรากับแกไม่มีเพลงรัก ไม่มีเลย
       เรารู้ว่ามันขม แต่ครั้งนี้แกรอได้ไหม..


       แกรอให้เราพร้อมที่จะใช้ชีวิตในวันที่ไม่มีแกก่อนได้มั้ยวะ
       ถึงวันนั้นแกจะได้หายใจโล่งมากขึ้นกว่านี้
       ครั้งนึงเราเคยขอให้แกอย่าตกหลุมรักใครเพิ่มอีก

       แต่อีกครั้งเถอะ ช่วยตกหลุมรักกับเธอคนนั้นอีกครั้งได้ไหม





       

อย่างน้อย แกน่าจะยิ้มและมีความสุขได้มากกว่าวันนี้ไง
SHARE
Writer
KHAP
lover
sweet serial killer

Comments