Ice cream of theory : ทฤษฎีไอติม
ธาราออกมาเดินถนนคนเดินตามคำชวนของเพื่อนๆร่วมงานที่มาทำงานด้วยกันในครั้งนี้

บรรยากาศของสีสันคนเดินเต็มไปด้วยร้านขายของทั่วไป เสื้อผ้า ของทานเล่น เกมส์ หรือแม้กระทั่งของที่ระลึก

"ทำไมคนแถวนี้ถึงชอบทานไอติมกันจังวะ"

หนึ่งในกลุ่มของเพื่อนที่มาด้วยกันเอยขึ้นด้วยความสงสัย เพราะถนนเส้นนี้ ทุกคนที่มาเดินจะถือไอติมไม่ว่าจะเป็นโคนหรือถ้วย

"พวกเขาคงชอบ เราลองไปชิมกันดูไหม"

เสียงเพื่อนร่วมงานคุยกันระหว่างเดินเล่นกันไปตามถนน แต่ธาราคนเดียวที่เหมือนจะไม่ได้ยินเสียงของเพื่อนที่คุยกัน เพราะเขามั่วแต่คิดเรื่องบันทึกในหัวตลอดเวลา

"ไปกัน"

"ไปก็ไป"

"ไปธารา"

"ไปไหน" 

ธาราได้หลุดจากพะวงที่ตัวเองคิดมาตลอดเวลาตลอดเวลาที่เดินบนถนนเส้นนี้

"แกเนี่ยนะหยุดคิดเรื่องงานสักพักได้ไหม พามาผ่อนคลาย ไม่ใช่พามาเครียด แล้วเดินๆนะ ให้มีชีวิตชีวาหน่อย"

"จะไปก็ไป"

ธาราพูดตัดบทเพื่อนไปเพราะขี้เกียจฟังเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่มาทำงานร่วมกัน

"ป้าครับ ไอติม 7 ที่ครับ เอาที่คนมาที่นี้สั่งบ่อยๆเลยครับ"

"จ้าป้อหนุ่ม" 

ป้าขายไอติมยิ้มแย้มตอบรับกลุ่มของธาราที่นั่งอยู่โต๊ะเยื้องๆหน้าร้านไอติม

สักพักไอติมได้มาเสริฟ์กลุ่มของธารา ทำให้ผู้ชายในกลุ่มคนหนึ่งอุทานมาว่า

"จะอร่อยแค่ไหนกันเชียว"

ธาราตัดสินใจทานไอติมอย่าไม่รีรอเพื่อนที่พูดคุยอยู่ จนธาราได้คิดเรื่องในหัวที่คิดมาตลอดทั้งวันออกว่า เขาจะเขียนมันออกมาด้วยเหตุผลไหน..

"คิดออกแล้วมึง"

ธาราเผลออุทานออกมาเสียงดังจนคนในร้านมองมาที่โต๊ะธาราเป็นสายตาเดียวกัน

"ไอ้ธาราเสียงดังทำไมวะ คนเขามองเต็มร้านแล้วเว้ย"

"ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ"

แต่ธาราไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งที่มองมากลุ่มโต๊ะของธาราที่นั่งอยู่ด้วยความเอ็นดู คล้ายๆลักษณะเด็กคนหนึ่งที่คิดพลอตงานออก

"กูคิดออกแล้วว่าจะเขียนบันทึกอะไร"

"อะไรว่ะ"

ธารายิ้มตอบเพื่อนๆในโต๊ะแต่กลับไม่ได้ตอบอะไรกลับไป 

"อะไรของมัน"

"ปล่อยมันเถอะฉันว่า"

หลังจากที่ทานไอติมเสร็จ ธาราและเพื่อนๆได้เดินออกจากร้านไปเพื่อเดินเที่ยวเล่นต่อไป จนดึกพากันเดินกลับที่พัก

"เออ พวกนายคิดไหมว่า สถานที่ๆเรามานี้มีอะไรที่เราไม่คาดคิดมาตลอดเลย"

"ยังไง?"

ทุกคนต่างในคำพูดของหญิงสาวคนเดียวที่มาในกลุ่มเพื่อน

"หมู่บ้านหรือสถานที่นี้มาเราสามารถบรรยายได้เลยว่า การเป็นอยู่ของเขาใช้ชีวิตเรียบง่ายจนน่าอิจฉา พวกเขาดูสนิทกันเหมือนเป็นพี่น้อง เขามีรอยยิ้มที่สดใส มีเสียงหัวเราะ เขามีมุมมองที่เรามองออกได้ง่ายๆ ทุกอย่างมองดูจนน่าอิจฉา และพวกนายรู้ไหม ที่เราไปทานไอติมกันอะ ฉันว่ามันเป็นเรื่องธรรมดามาก เหมือนไอติมทั่วๆไป แต่ไม่รู้ทำไมพวกเขาชอบกัน"

"ที่แกเล่ามาก็ถูกนะ เหมือนปกติกับสถานที่อื่นๆที่เราไปเลย"

"ที่นี้ไม่เหมือนวะ"

ธาณาเอยออกมาตัดบทเพื่อนๆที่คุยกันมาตลอดทางจนถึงที่พัก ทำให้เพื่อนๆสงสัยในคำตอบของธารา

"ยังไววะ"

"ถ้าอยากรู้ต้องช่วยกัน"

หลังจากพูดจบธาราได้เดินกลับห้องโดยทิ้งสิ่งที่น่าสงสัยให้กับเพื่อนๆที่ยืนอยู่หน้าหอพักของพวกเขาเอง

ผมไม่รู้เหมือนกันนะว่าสิ่งที่ผมคิดอยู่ตอนนี้จะใช่คำตอบไหม แต่ผมมั่นใจว่ามันต้องมีคำอธิบาย

หลังจากนั้นธาราได้หลับแบบไม่ต้องมีอะไรครั้งคาในความคิดของตัวเองตอนนี้ และน่าจะเป็นคำตอบที่ใช้ที่สุดของธาราตอนนี้ด้วย


คำตอบมันอยู่ไม่ไกล เพียงแค่มันจะอยู่เวลาไหนแค่นั้
SHARE
Written in this book
theory of ...
ทฤษฎีที่มีคำถาม และอาจจะมีคำตอบ
Writer
Tangkwz
student
Dairy of ... world

Comments