อิจฉา ริษยา
อิจฉาคือเรื่องปกติ
ริษยาต่างหากที่อันตราย



หลายๆ คน
มักเข้าใจคำสองคำนี้
ไปในความหมายเดียวกัน

แต่ในความเป็นจริงนั้น
ทั้งสองคำมีจุดที่แตกต่างกัน
เกินกว่าที่ใครหลายคนจะนึกถึง

อิจฉา
เห็นเขาได้ดีแล้วไม่พอใจ

ริษยา
ไม่อยากเห็นเขาได้ดี

จะเห็นความแตกต่างระหว่างสองคำนี้
ว่าความจริงแล้วมันไม่ได้เหมือนกัน

มันคือเรื่องปกติ
ที่หลายครั้งเราอาจจะไม่พอใจ
กับบางความสำเร็จของใคร
หรือความโชคดีของคนบางคน

แต่มันคงไม่ใช่เรื่องปกติแน่
หากเราไม่อยากเห็นใครต่อใครได้ดี
โดยไม่ได้สนว่าเขาจะเป็นใคร ทำเพื่ออะไร
แต่เพียงเพราะเขาจะได้ดีมากกว่าเรา



อาจใช่ที่ทั้งสองคำไม่ใช่สิ่งที่ดี
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันอันตรายเสมอไป


ชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีเพียงด้านเดียว
บางครั้งเราก็ต้องยอมรับความไม่ดีในตัวเอง
เพื่อที่จะพัฒนาตัวเองให้ดียิ่งขึ้นไป

นิยามของคำว่าอิจฉาจึงไม่ใช่เรื่องผิด
กลับกันมันคือเรื่องปกติที่เราเป็นในชีวิต

เพราะเราอิจฉาเขาไม่ใช่หรือ
เราถึงต้องการเป็นให้ได้แบบเขา

เพราะเราอิจฉาเขาไม่ใช่หรือ
เราถึงต้องการจะพัฒนาตัวเองให้ดีกว่าเขา

เพราะเราอิจฉาเขาไม่ใช่หรือ
เราถึงได้มีแรงบันดาลใจที่จะทำอะไรหลายๆ สิ่ง

เพราะบางครั้ง
ชีวิตเราก็ต้องการอะไรบางอย่าง
เพื่อจะมากระตุ้นให้มันขับเคลื่อนได้ต่อไป

หลายครั้งความอิจฉาที่เราเข้าใจ
จึงเป็นสิ่งที่ดีและยอมรับได้
เพื่อให้เราพัฒนาตัวเอง

ตรงกันข้ามกับความริษยา
ตัวกระตุ้นที่มีแต่จะพาให้ชีวิตเราเลวร้ายลง
เพราะสิ่งที่ความริษยานำพามาให้เรา
ตามที่นิยามของมันกำหนดไว้

เมื่อเราริษยาเขา
เราจะทำทุกอย่างเพื่อขัดขวางความสำเร็จของเขา

เมื่อเราริษยาเขา
เราจะสันหาวิธีมากมายเพื่อไม่ให้เขาไปได้ตามฝัน

เมื่อเราริษยาเขา
สิ่งที่เราทำจึงเกี่ยวข้องกับการพัฒนาของเขา
ที่ไม่ได้มีอะไรดีกับตัวเราเองเลย
นอกไปเสียจากความสะใจ

ริษยาจึงอันตราย
ไม่ใช่เพียงไม่ทำให้เราพัฒนา
หากทว่ายังทำให้จมอยู่ในวังวนของทุกข์
จมอยู่ในวังวนของการย้ำคิดย้ำทำ

ความริษยาที่สั่งให้เราทำร้ายคนอื่น
ไปพร้อมกับการทำลายตัวเอง



นิยามของทั้งสองคำนี้ชัดเจน
แต่ความเข้าใจเราต่างหากที่ผิดไป
ลองทำความเข้าใจเสียใหม่
แล้วจะรู้เราเป็นคนแบบไหนกันแน่



คนขี้อิจฉา
ที่พร้อมจะพัฒนาตัวเองเสมอ
ที่อยากจะเป็นให้ได้แบบคนนั้นคนนี้
ที่อยากได้อยากมีแบบใครต่อใคร

และเพราะแบบนั้น
เราถึงได้เลือกที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่
ลองทำอะไรต่อมิอะไรมากมาย
เพื่อจะพาตัวเองไปยังจุดนั้น
จุดที่คนซึ่งเราอิจฉากำลังยืนอยู่



คนขี้ริษยา
ที่ไม่เคยจะเห็นคุณค่าของตัวเอง
เอาใจไปผูกไว้แต่กับความสำเร็จของใครต่อใคร
และเฝ้าหาวิธีแต่จะขัดขวางหรือทำลายมันลง

เป็นคนที่ไม่เคยคิดจะพัฒนาตัวเอง
หากแต่ตั่งหน้าตั่งตาจับผิดคนอื่นอยู่ตลอดเวลา
เฝ้าคิดแต่หาวิธีการต่างๆ มากมาย
เพียงตอบสนองต่อความริษยาของตัวเรา
โดยที่ตัวเองไม่เคยได้ก้าวไปไหนเลย



ลองดูนะ
ว่าจริงๆ แล้ว
เราแค่กำลังอิจฉา
หรือเป็นคนขี้ริษยาอยู่กันแน่

ลองดูนะ
ว่าจริงๆ แล้ว
เราเป็นเพียงคนที่กำลังพัฒนาตัวเอง
หรือเป็นคนที่กำลังหาวิธีสร้างอุปสรรคให้ผู้อื่น
เพื่อส่งเสริมให้เขาพัฒนาตัวเองได้ดียิ่งขึ้น
ในขณะเราไม่ได้พัฒนาอะไรเลย

เราเป็นคนแบบไหน
และเราอยากจะเป็นคนแบบไหน





SHARE
Writer
konimon
reader @ writer
IG : konimon Facebook : มุมมองของเงา

Comments