จาก คนตาย
ฉันน่ะ...ไม่มีความรู้สึกหรอกนะ...ไม่ว่าคุณจะพยายามแค่ไหนก็ตาม ไม่ว่าคุณจะให้ยาฉันแค่ไหนโปรดรู้ไว้มันไม่ได้ช่วยอะไรสักนิด

ฉันเครียดและกรีดลงที่หลังมือของตัวเองไปทั้งหมด2แผล กรีดไปที่นิ้วอีก2แผลคือนิ้วโป้งและนิ้วกลาง มันเจ็บแสบดีนะ...ใช่ ใช่ ใช่ฉันถึงกับหลงรักมันเลยล่่ะ มันเป็นสิ่งเดียวที่ยังตอกย้ำให้รู้ว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ ยังตอกย้ำให้รู้ว่าฉันยังมีความรู้สึกแบบคนอื่นๆ


วันที่2แล้วที่มันทรมานเหมือนเดิม...
ฉัน...ไม่ไหวแล้ว
พ่อเรียกฉันว่าฉันเป็น“โรคฆ่าตัวตาย”
มันตลกสินะ...การที่ฉันเป็นแบบนี้
การที่ฉันทรมานอยู่ตรงนี้มันไร้ประโยชน์สินะ
เขาไม่รู้เลยว่าแต่ละวันของฉันมันทรมานแค่ไหน
เขาไม่เคยรู้ว่าทุกวันนี้ที่ทำอยู่คือการฝืนยิ้ม...
ฉันเจ็บเหลือเกิน...

แม่ต้องกลับมาเจอฉันที่บ้าน
เธอด่าทอฉันเพราะฉันไม่ยอมเปิดประตูให้เธอ
เจ็บจัง...
ถ้าฉันไม่อยู่แล้ว...มันจะดีไหมนะ
แม่ไม่ต้องลำบาก...
พ่อไม่ต้องลำบาก...
ทุกคนมีความสุข...

SHARE
Written in this book
จดหมายถึงคุณ
เสมือนกล่องรวบรวมจดหมายที่เขียนถึงคุณแต่ไม่ได้ส่งไป
Writer
peachful
patient
คนคิดมาก

Comments

J12E
5 days ago
ไม่สามารถเข้าใจความรู้สึกของคุณได้ แต่ชอบที่จะฟังนะคะ🤣😂😘
Reply