ค่าของ งาน อยู่ที่ตัวคน
ร.ป.ภ. ป.ตรี

ยามยืนยิ้ม หน้าประตู
เฝ้ามองดู รถเข้าออก
แม้นหัวใจ สุดช้ำชอก
ก็ไม่บอก ให้ใครใคร

ใส่ชุดดำ เหมือนไว้ทุกข์
ไม่สนุก เช่นในฝัน
แดดร้อนร้อน ตอนกลางวัน
ทนอดกลั้น รอเวลา

เที่ยงกว่าแล้ว ท้องร้องหิว
ลมละลิ้ว กลิ่นอาหาร
พัดโชยมา เป็นดั่งทาน
เปรตยิ้มหวาน ไม่ได้กิน

กลุ่มชาวบ้านต่างเรียกขาน
มาทำงาน ด้วยเหตุใด
เรียน ป.ตรี เหนื่อยบ้างไหม
คิดยังไง มาเป็นยาม

น่าเอ็นดู น่าสงสาร
ไม่เกี่ยงงาน ถือว่าแน่
ความเป็นจริง คือยอมแพ้
คนเหลียวแล เกือบทุกราย

ถ้าไปได้ ไม่อยู่หรอก
มือแทบล็อค เลื่อนประตู
ตาสอดส่อง ประสาทรู้
คอยจับดู หัวขโมย

ยามสุนทรี เล่นไอโฟน
หน้าผากโล้น ยังหัวสูง
เตะแข้งขา ไล่พวกยุง
ใจหมายมุ่ง ออกจากงาน

จะพ้นเดือน นี้หรือไม่
ตอนแรกใจ โคตรฮึกเหิม
ถ้าเงินออก จ่ายค่าเทอม
โอนส่งเสริม ช่วยครอบครัว

ความภูมิใจ สุดแรงกล้า
ปรารถนา หัวหน้าใหญ่
คุมลูกน้อง ไม่มีใบ
ดูแล้วใช่ ต่อหน้าตา

เรียนรู้งาน อยู่พักหนึ่ง
ยังไม่ถึง สองวันท้อ
เหมือนรีโมท จะรีบกรอ
ง่วงแท้หนอ ใช่สบาย

ความอยากได้ เริ่มถดถอย
ใจดวงน้อย ยังเปล่งแสง
มนุษย์เรา เลือดสีแดง
ฟ้ากลั่นแกล้ง เพื่ออะไร

คนทางบ้าน นินทาซ้อง
กลับไปต้อง ปิ๊บคลุมหัว
ประชดแม่ ให้ขายวัว
เวสป้ายั่ว หลงงมงาย

จึงผันตัว ไปเป็นยาม
ตระกูลห้าม ก็ไม่สน
น่าจะเรียน อย่างกับคน
ขับเวฟบ่น ว่าดูเชย

เครียดจนสิว ลามขึ้นหน้า
เอือมระอา นอนตีสอง
ใจสั่นเต้น เป็นเสียงกลอง
อยากกรีดร้อง เพื่อระบาย

ไปเฝ้าบ้าน เพื่อซื้อรถ
สู้ยอมอด งดอาหาร
โคตรอยากได้ สุดจะปาน
คนกล่าวขาน พ่อ ป.ตรี

ได้เงินเดือน ไม่ถึงหมื่น
ยิ้มระรื่น ซื้อกระเป๋า
ของมือสอง ไม่อยากเอา
เพราะอายเขา จะนินทา

เกินมนุษย์ จะคิดฝัน
วันทั้งวัน เหนื่อยเป็นบ้า
ชีวิตกู ดูคล้ายหมา
เอือมระอา ซะเหลือเกิน

เดินสายตรวจ ความปลอดภัย
เหมือนสงสัย เรื่องชาวบ้าน
ต้องก้มหน้า ทำแต่งาน
อย่าปากหวาน จีบเจ้านาย

เพื่อนปากเสีย ใส่ประจำ
มันน่าขำ ตรงไหนหรือ
ผมมีเพียง แค่สองมือ
บันทึกชื่อ ลงเวรยาม

หากอยู่เป็น ก็เป็นอยู่
แต่ริอู้ คงอยู่ยาก
มีนิสัย เหมือนกาฝาก
ไม่ปากมาก ถือว่าดี

เขม่นกัน ในหน้าที่
อาจจะมี บ้างเล็กน้อย
ยอมเสียบ้าง แต่อย่าบ่อย
เป็นคนดอย ต้องทำใจ
SHARE

Comments