นกพิราบ
1
เมื่อเช้าขับรถเหยียบนกพิราบ

กระบะคันโตเลี้ยวเข้าซอย นกสองตัวเดินเล่นกลางถนนร้อนผ่าว ใกล้จุดวิกฤตินกจะบินหนีโดยปกติ

แต่รอบนี้ไม่

มันอาจคิดอะไรเพลิน ๆ
หรืออาจไม่ได้คิดอะไรอยู่ กำลังรื่นเริง สนุกสนานกับเพื่อน

กระบะขับผ่าน หนึ่งตัวทะยานขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น

แต่อีกหนึ่งไม่

2
ล้อขวาสัมผัสถนนนูนขึ้นเล็กน้อย ไร้เสียงใดใดให้ตระหนกตื่น แรงสั่นส่งผ่านล้อยาง เพลาเหล็ก สู่พวงมาลัย ผ่านมือมาซ่านสะเทือนไปทั่วร่างคนขับ รู้สึกได้ถึงการป่นของกระโหลก กระดูกขาและสันหลัง ก่อนจะสร้างเสียงที่มันควรจะเป็น

แกรบ...

ไม่เคยขับรถเหยียบนก
พอ ๆ กับไม่เคยคิดว่าจะยื่นมือไปหยิบดาว

มันห่างไกลเกินจินตนาการและเกือบไม่มีทางเป็นจริง แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้บนโลกโชคร้ายใบนี้

ในแต่ละวันที่ใช้ชีวิต อาจเกิดอะไรขึ้นก็ได้
ในชั่วขณะที่เริงรื่น วินาทีต่อมาอาจไม่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอีก

ไม่ได้เห็นอัสดง และรุ่งเช้าวันต่อไป ไม่ได้หายใจและสัมผัสอบอุ่นจากคนใกล้ชิด

3
รถเคลื่อนผ่าน
เหลือบดูกระจกมองหลัง
เห็นซากเลือด เศษเนื้อ กองขนอัดรวมกันเป็นก้อนติดพื้นคอนกรีต มองไม่เห็นเค้าเดิมของสิ่งที่มันเป็น

ความสดใสไร้เดียงสาถูกขโมยไปสิ้น
เสี้ยววินาทีเดียวทุกอย่างพลิกผัน ทุกอย่างกลายเป็นอดีตไร้การหวนคืน

ใบไม้ปลิดปลิว สายน้ำวิ่งแข่งกันลงใต้

ไร้คำสรุปเฉกเช่นนิทานอิสป
ไม่มีคุณลุงนั่งยิ้มแล้วพูดว่านิทานเรื่องนี้สอนอะไร

4
รถเคลื่อนไปจอดในที่ ๆ มันควรอยู่
ก้าวขาเดินลงรถไปทำกิจวัตรที่ควรทำ 

ทิ้งเศษส่วนของเรื่องราวไว้ข้างหลัง

โลกยังหมุนรอบตัวเอง
ภาพเศษซากไม่ได้เตือนใจ ให้ต้องระวัง จัดการ หรือเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิต

มันเป็นแค่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ เหมือนฝนตก รถติด และมีการหายไปของชีวิตเข้ามาเกี่ยวข้อง

ไม่หรอก... มันไม่ปกติ...
มันฝังลึกลงในส่วนที่ลืมไม่ได้เสียแล้ว

แกรบ...

เสียงนั้นยังดังในโสตประสาทซ้ำไปมา
รำลึกว่าเหตุการณ์ที่ผ่านไปไม่ใช่ฝัน

.....แกรบ...

............แกรบ........

SHARE
Writer
imonkey7
ขี้เกียจ
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments