ดาวพลูโตของฉัน
ถ้าจะบอกว่าไม่คิดถึงเลยก็พูดไม่ได้เต็มปาก จะบอกว่าคิดถึงตลอดเวลาก็ไม่ใช่  
เรื่องนี้คงเป็นเรื่องปกติของใครหลายคนรวมถึงฉันด้วย เรามักจะปฏิเสธตัวเองว่าเราไม่คิดถึงใครบางคนเลย 
แต่แท้ที่จริงแล้วเขามักจะปรากฏตัวในความคิดเราหลายๆครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกันในขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง บทความบางช่วงกล่าวถึงดาวพลูโตดาวเคราะห์ดวงน้อยที่อยู่ไกลจนหลุดวงโคจร หลายคนลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำว่าครั้งหนึ่งมันเคยอยู่ในวงโคจรของดาวเคราะห์ ใครบางคนสำหรับฉันก็เด้งเข้ามาในหัวราวกับเสียง notification ในมือถือ 
เราปล่อยให้ต่างฝ่ายต่างโคจรไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราหลุดจากวงโคจรของกันและกัน เหมือนกับดาวพลูโตที่วันนี้เราได้ยินเพียงชื่อ ไม่รู้ว่าตอนนี้หน้าตามันเปลี่ยนไปอย่างไร โคจรอยู่ที่ไหนแต่ขอให้รู้ไว้ว่า ไม่ว่าใครจะหลงลืมดาวพลูโตไปแล้ว แต่สำหรับฉันเธอจะเป็นดาวพลูโตที่สวยที่สุดดวงหนึ่งที่เคยผ่านมาโคจรในชีวิตเรา


 
SHARE
Writer
lalalis
ตามเขียน
ฉันชอบเขียน เธอรู้จักเขียนไหม?

Comments