กิจกรรมรับน้องวันสุดท้าย
05/08/2562 ในวันที่มีความทรงจำดีๆ ฉันมักจะเขียนวันที่ลงไปด้วยเสมอเพื่อย้ำเตือนถึงช่วงเวลาแสนสำคัญที่ไม่มีทางหวนคืน แม้มันจะฟังดูเศร้าแต่ก็แฝงไปด้วยเรื่องราวที่แสนสุข  วันนั้นเป็นวันรับน้องของมหาวิทยาลัยของฉันวันสุดท้าย ด้วยความที่มีเรื่องยุ่งต่างๆเกิดขึ้นเลยทำให้เข้ากิจกรรมสาย แต่ก็เข้าไปช่วงที่สำคัญพอดี ภาพตรงหน้าคือทุกคนพร้อมใจกันร้องเพลงบูมของคณะ เมื่อเพลงจบลง ทุกคนก็รีบวิ่งเข้าไปข้างในโถงอาคารเพื่อช่วยกันยกโต๊ะและเก้าอี้มาต่อกันขึ้นไปเพื่อดึงเชือก พอเชือกโดนกระตุกลงมา ก็ปรากฎภาพของนกอินทรีย์ที่สวยสง่าบนผืนผ้าใบใหญ่ยาวสีขาว ทุกคนต่างร้องเฮด้วยความดีใจพร้อมกับเสียงปรบมือ จากนั้นภาพที่สองและสามก็ปรากฎตามกันมา แต่ละรูปที่อยู่บนผืนผ้าใบสีขาวนั่นก็คือสัญลักษณ์ของรุ่นต่างๆของคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ภาพเหล่านั้นคือภาพที่พี่ๆทุกคนร่วมใจกันวาดขึ้นมา ฉันมองสิ่งต่างๆที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ค่อยค่อยยิ้มขึ้นมาอย่างมีความสุข แต่กิจกรรมก็ยังไม่จบเท่านี้ ต่อมาพี่ๆทุกคนก็บอกให้ออกไปข้างนอกก่อน เราทุกคนนั่งรออยู่หน้าอาคารประมาณสิบนาที แล้วพี่ก็เดินมาบอกให้หลับตาแล้วจับไหล่กันพร้อมกับเดินไปด้วย เดินไปได้นิดเดียว ก็มีเสียงของรุ่นพี่บอกให้นัั่งลงพร้อมกับลืมตาได้ ฉันค่อยค่อยลืมตาขึ้น ก็เห็นแสงดวงเล็กๆสีส้มที่อยู่บนปลายเทียนสีเหลืองเล่มเล็กรายล้อมเป็นวงกลมอยู่สองวง มีวงข้างในและข้างนอก ตัวฉันที่อยู่วงข้างในก็เห็นรุ่นพี่ปีสามถือสายสิญจน์ไว้ในมือ แน่นอนว่าสิ่งที่ต้องทำก็คือเคลื่อนตัวเองไปอยู่ตรงหน้ารุ่นพี่และนั่งลง พร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ พี่ก็จะผูกสายสิญจน์อย่างอ่อนโยนพร้อมกับอวยพรไปด้วย,คุยเรื่องชีวิตในมหาวิทยาลัย แล้วลงท้ายด้วยประโยคที่ว่ามีเรื่องหรือปัญหาอะไรก็ปรึกษาพี่ได้เสมอนะ
 เป็นคำสั้นๆ แต่ฉันกลับรู้สึกได้หลายอย่างในคำๆนี้ แต่เป็นความรู้สึกที่ดีอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นฉันก็เดินไปให้พี่คนอื่นๆผูกสายสิญจน์ให้จนเต็มข้อมือด้านขวา จนกระทั่งถึงตาของรุ่นพี่ที่ฉันแอบชอบ มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ดีที่สุดเลยล่ะ มือเรียวบางที่ดูอบอุ่นค่อยค่อยบรรจงผูกสายสิญจน์ สายตาพี่เขาที่มองหน้าเราตลอดเวลาเพราะกำลังอวยพรและให้คำแนะนำ ทำเอาฉันต้องเลี่ยงสายตาบ่อยๆเพราะเขินอาย  ฉันไม่อยากลุกออกไปจากตรงนี้เลย อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ตรงนั้น แต่ก็ทำไม่ได้ กิจกรรมจบลงด้วยการเต้นกับเพลงของคณะอย่างสนุกสนาน แล้วทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับเข้าหอก่อนเวลา 00:15  ฉันก็ขึ้นห้องด้วยใจที่มีความสุขแต่ก็เศร้าอยู่ลึกๆ เพราะกิจกรรมรับน้องนั้นจบลงแล้ว มันทำให้ฉันคิดถึงรุ่นพี่ทุกคน โดยเฉพาะพี่คนนั้น :) 
รอยยิ้มของทุกคนจะอยู่ในความทรงจำอันแสนอบอุ่นของฉันตลอดไป บ๊ายบายนะ  ไว้เจอกันใหม่ตอนปี2นะกิจกรรมรับน้อง ขอให้ตอนนั้นฉันมีความสุขกับเป็นรุ่นพี่ที่ดีและอบอุ่นด้วยเถอะ <3
SHARE

Comments