บทเริ่มต้นใหม่ ที่ไม่ใหม่

อย่าตั้งความปรารถนา ต้องการในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ให้ต้องเป็นทุกข์ดิ้นรนแสวงหาเลย
แต่จงทำเหตุที่ควรแก่ผลแล้วจะได้รับผลนั้นเอง  #สมเด็จพระญาณสังวรฯ

       หนึ่งเดือนเศษที่เรามุ่งมั่นและพยายามตั้งใจทำในสิ่งที่ใฝ่ฝันว่าจะทำมาโดยตลอด
ถ้ามองไปยังอนาคตตอนนี้ คงมืดมิดไปทั้งสิบทิศได้

       ก่อนหน้านี้ที่ตัดสินใจ ความกลัวก็เข้าเล่นงานจนเวลาที่จะได้เริ่มต้น ถูกลากยาวไปเนิ่นนาน
กว่าที่จะมีความกล้าพอ ที่จะก้าวขึ้นบันไดขั้นแรกของตัวเองได้

       บันไดที่มีเพียงเราที่คิดจะเดิน
       บันไดที่ต้องต่อสู้ทั้งกับตนเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ
       บันไดที่ต้องต่อสู้กับความกลัวในจิตใจ
       สิ่งต่างๆที่เคยถูกปลูกฝังมาเพื่อเอาชีวิตรอด

เหนื่อยเหลือเกิน...

       การพายเรือทวนกระแสน้ำที่มีเพียงสองมือเปล่า

       ยิ่งช่วงที่เริ่มจับไม้พายใหม่ๆ ยิ่งรู้สึกได้ถึง กล้ามเนื้อที่ยังอ่อนแรง
       พายุคำพูดและความเชื่อของใครต่อใคร พัดกระหน่ำใส่ไม่ยั้ง

หนักหนาเหลือเกิน...

       แม้นั่นจะเป็นสิ่งที่ใจรัก และเฝ้าปรารถนามากเพียงใด
       แต่มีเพียงใจ ไม่มีกำลังกายและความสามารถความพร้อมที่เพียงพอ
       เรือลำน้อยนั้น จะเอาสิ่งใดไปต้านทานต่อแรงพายุและคลื่นลม

       ยากเหลือเกิน กับการเริ่มต้นใหม่ แม้จะเป็นสิ่งที่เฝ้าเพียรฝันถึงอยู่ทุกค่ำคืน
แต่การเผชิญหน้าที่แท้จริง กลับไม่ได้สวยงามดั่งที่เฝ้าฝันไว้
ความคิดแง่ลบมากมายที่ค่อยๆซึมเข้ามาอย่างไม่ทันรู้ตัว

       ‘เธอทำไม่ได้หรอก เดินต่อไปก็อดตาย ไส้แห้ง’

       ‘เรียนจบมาสูงแท้ๆ ไม่เสียดายความรู้ที่เรียนมาบ้างเหรอ’

       ‘พ่อเค้าผิดหวังกับเธอมากเลยนะ รู้ตัวไหม’



เจ็บปวดเกินบรรยาย 

       ไม่เพียงคำพูดที่แสนร้ายกาจ พฤติกรรมคนรอบข้างที่เริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อเห็นว่าในบัดนี้ เราเป็นเพียงคนตกงานคนหนึ่ง
เป็นคนที่ใครต่อใครมองว่าล้มเหลว
เป็นคนที่ความอดทนต่ำและไม่มีวันประสบความสำเร็จได้

ใช่

เรามีความอดทนที่ต่ำ แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
พวกเขาไม่เคยรู้ ว่าเราเจ็บปวดแค่ไหน ที่ต้องตื่นเช้ามา
เพื่อไปทำอะไรบางอย่าง ที่ขัดต่อความรู้สึกและความเชื่อภายใน

ใช่

เราเป็นคนล้มเหลว เพราะไม่ว่าผ่านงานอะไรมาก็ตาม สุดท้ายเราก็จบมันลงด้วยตัวเราเองทุกครั้ง
เพราะสิ่งเหล่านั้น เราลงมือทำเพื่อเอาชีวิตรอด ไม่ใช่เพื่อสิ่งที่ใจเฝ้าปรารถนา

ใช่

เราไม่มีรายได้มากมายแบบเมื่อก่อนอีกแล้ว

และใช่

เรายอมทิ้งทุกอย่าง เพื่อสิ่งที่เราเรียกมันว่า ความเชื่อในสิ่งที่ใฝ่ฝัน


“อย่าตั้งความปรารถนา ต้องการในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ให้ต้องเป็นทุกข์ดิ้นรนแสวงหาเลย
แต่จงทำเหตุที่ควรแก่ผลแล้วจะได้รับผลนั้นเอง”

#สมเด็จพระญาณสังวรฯ


       คำสอนมากมายที่เคยได้รับฟัง เราเข้าใจได้ในระดับเปลือกมาโดยตลอด
       จนมาวันหนึ่ง ความทุกข์แสนสาหัสมาเยือน
คำสอนเหล่านั้นจึงเริ่มฉายชัดให้เราได้เห็นแก่นแท้ที่มากขึ้น

       กระทั่งตอนนี้เราก็ยังตอบไม่ได้ว่า บันไดยาวนี้ที่เราเลือกเดินขึ้นมาแล้ว
จะไปสิ้นสุดลงตรงไหน
จะประสบความสำเร็จดังที่ตั้งใจไว้ไหม
ทุกๆสิ่งที่ใครต่อใครได้บอกว่านั่นคือความล้มเหลวของเรา
กลับทำให้เรารู้สึกว่า พวกเขาต่างหากที่ล้มเหลว ล้มเหลวทางความคิด
เพราะมุมมองนั้น ช่างติดลบและคับแคบเสียเหลือเกิน

       พวกเขามองสิ่งที่เกิดขึ้นในแง่ลบว่านั่นคือความล้มเหลว และนั่น ก็คือมุมมองของเขา
นั่นคือสิ่งที่หล่อหลอมพวกเขามา และจะส่งผลต่อชีวิตเขาต่อไป...ไม่ใช่เรา

       คำพูดร้ายๆ คำตัดสินจากใครต่อใคร ไม่ได้ชี้ว่าจริงๆแล้ว
คุณดีหรือเลว คุณสำเร็จหรือล้มเหลว
สิ่งที่คุณทำต่างหาก ที่เป็นคำตัดสินที่แท้จริง
และหากว่าคุณนำใจไปเป็นพาชนะรองรับกับคำวิจารณ์แง่ลบมากมายได้แล้วล่ะก็

       นั่นก็หมายความว่า คุณยอมเอาคำพูดที่ไม่ดีเหล่านั้น เข้ามาหล่อหลอมคุณ
ดั่งเช่นที่พวกเขากำลังหล่อหลอมตัวพวกเขาเองอยู่เช่นกัน

       เมื่อคิดมาได้ถึงตรงนี้ กำลังใจก็เกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง...ไม่ใช่ทุกครั้ง

เรารู้ว่ามันยาก
เรารู้ว่ามันดูโง่
เรารู้ว่าลึกๆแล้วเราเจ็บปวด
และเหนื่อย
และท้อ

       ความท้อมาเยือนเราวันละร้อยรอบ บอกให้เราพอ
เราจะสู้ไปเพื่ออะไร ชีวิตเคยสบายอยู่แล้ว จะดึงตัวเองลงมาทำไม

       ใช่ ชีวิตสบาย บนพื้นฐานของความเป็นมนุษย์คนนึง นั่นคือสมบูรณ์แล้ว
และใช่ ชีวิตสบายนั้น มีเพียงชีวิต มีเพียงกาย ...แต่มันไร้หัวใจ

       
หัวที่โตขึ้นเรื่อยๆ กับหัวใจที่ค่อยๆเล็กลง
ไม่ใช่สถานภาพที่เราต้องการ


       เราตอบไม่ได้เลยว่าเรื่องนี้จะเดินไปถึงจุดไหน
แต่ความเชื่อบอกเราว่า เพียงเราเพียร เพียรทำไป
ลงมือทำ ไปทีละเล็กละน้อย อย่างมีวินัย และไม่หยุด
รู้จักปรับปรุงแก้ไข หาแนวทางพัฒนาตนเองไปเรื่อยๆ

       ถ้าสุดท้ายแล้วเราจะแพ้ เราจะล้ม หรือเราจะต้องตาย
นั่นก็ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกเสียใจอีกแล้ว

       เพราะในที่สุด

เราก็ได้ภูมิใจในตัวเองแล้ว...ที่มีความกล้าที่จะเผชิญกับสิ่งต่างๆ
ไม่ว่าร้ายหรือดีนับจากนี้


จะไม่มีวันเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน
...และยังเชื่อเสมอ ว่าคนทำดี ต้องได้ดี สู้!


SHARE
Writer
Savahale
Imaginator
My vow for two worlds ☘️ Writer | Courteous | Introvert

Comments

Mosss
13 days ago
ชอบบันทึกนี่จัง มีบางส่วนที่แอบคล้ายกับเรา
ยังไงก็สู้ๆนะ :)
Reply
Savahale
11 days ago
ขอบคุณนะคะ : ) สู้ๆเหมือนกันนะ เย้ๆๆ // กอดแบบคนเข้าใจกัน อิอิ 😁