ท้อกันได้แต่อย่าถอยนะ
วันนี้เป็นอีกวันที่รู้สึก down มากกับสภาพแวดล้อมเป็นพิษในที่ทำงาน ขนาดเป็คนคิดบวกแล้วยังรู้สึกอยาก "บวก" กับคนอื่นได้อีก

หลายวันมานี้ลูกน้องทำงานผิดเยอะมากขนาดที่สร้างความเสียหายให้กับบริษัทเป็นเงินหลักแสน ผิดแล้วยอมรับแก้ไข เข้าใจได้.... แต่นี่ผิดแล้วเถียงและแถและยังคงทำงานชุ่ยอีกเหมือนเดิม ทั้งเตือนทั้งตรวจให้ทุกอย่างก็ยังทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก พอเตือนก็โกรธมีอะไรก็ข้ามไปคุยกับหัวหน้าเราอีกที ที่ผ่านมาให้โอกาสเพื่อให้น้องแก้ไข แต่กลับกลายเป็นไม่แก้ไขพร้อมกับตั้งตัวเป็นศรัตรูอีกต่างหาก

กำลังนับหนึ่งถึงร้อยเพื่อให้ตัวเองไม่ใจร้าย ยังไม่รีพอร์ทหัวหน้าเพราะเห็นว่าคนเราผิดพลาดกันได้แก้ไขได้ แต่คราวนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเชือดทิ้ง..แฮร่ 

ที่รู้สึกไม่ไหวก็มาจากคนเดิมๆที่คอยยุยงปลุกปั่น "เสี้ยม" ให้คนเกลียดกันเพียงเพราะตัวเองอยากให้คนอื่นยอมรับและเห็นความสำคัญของตัวเอง แต่ดันใช้วิธีผิดและประกอบกับสันดานเดิมเอื้อให้เป็นแบบนี้ด้วย... โอยยขุดยากเหลือเกิน ใช้วิธีนุ่มนวลก็แล้ว ใช้วิธีเข้าอกเข้าใจก็แล้ว เราต้องยอมรับว่าพื้นฐานคนมันไม่เหมือนกันจริง ๆ 55

เมื่อวานรู้สึกเบื่อกับงานตัวเองเลยเปิดเว็บ portal ของบริษัทเพื่ิออ่าน monthly update ที่แชร์แมนส่งมา มีคำพูดหนึ่งที่อ่านแล้วรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย

YOU ARE GOING TO BE GREAT❗ KEEP GOING
 เราเลยไปโพสต์ขอบคุณผู้บริหารท่านนี้ผ่านคอลัมภ์หนึ่งที่ผู้บริหารเอาไว้สื่อสารกับพนักงานโดยที่ผู้บริหารไม่รู้ว่าเราคือใคร เราบอกไปว่าช่วงนี้กำลังใจในการทำงานแผ่วลง เมื่อก่อนเจอแรงเสียดทานแค่ไหนก็ทุ่มเกินร้อย แต่ตอนนี้ไม่อยากทำอะไรต่ออีกต่อไปแล้ว แต่อ่านข้อความนี้แล้วรู้สึกดีเลยแวะมาขอบคุณ

ผู้บริหารตอบกลับมาว่า ขอให้เปลี่ยนบรรยากาศ เหนื่อยก็ลุกหนีไปดูอะไรให้เพลินๆ ดูหนังตลกหรือไม่ก็หาคนระบาย หรือมาคุยกันในเว็บนี้มีกำลังใจรออยู่นะ
ท้อกันได้ แต่อย่าถอยนะยอมรับว่าอ่านแล้วก็ยัง DOWN อยู่บ้างเลยลงมาซื้อไอติมที่ร้านค้าในตึก นั่งกินเล่นพร้อมกับปลดปล่อยความรู้สึกเซ็ง ๆ ออกไป

บางครั้งเราต้องยอมรับว่า เราไม่สามารถช่วยให้คนเปลี่ยนทัศนคติที่เขามีต่อคนอื่นได้ เพราะความเป็นจริงเราเปลี่ยนสันดานคนไม่ได้  แต่เราเปลี่ยนความรู้สึกของเราเองได้ เปลี่ยนจากเกลียดเป็นเข้าใจและสงสาร เขาคงต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต โหยหาการยอมรับจากคนรอบข้างทำทุกอย่างเพื่อเรียกร้องความสนใจจากใครต่อใครให้มากที่สุดจะด้วยวิธีใดก็แล้วแต่  สุดท้ายเขาคงไม่ได้อะไรกลับไปนอกจากความว่างเปล่า

ความจริงที่เราต้องยอมรับว่า สังคมที่ทำงานมีดีมีร้ายปนกัน อย่าไปจริงจังกับมันมาก เลิกงานคือเลิกคิด เอาเวลาไปแสวงหาความเพลิดเพลินจากสิ่งอื่นดีกว่า จริง ๆ เอาเวลาไปคิดสร้างรายได้จากทางอื่นเพื่อให้มีทางเลือกในการทำงานด้วยจะดีมาก เพราะคงไม่มีใครอยากทำงานแล้วไม่มีอิสระไปตลอดชีวิต 

เอาล่ะไอติมหมดแล้ว อารมณ์นิ่งแล้ว กลับไปทำงานต่ออีกไม่กี่นาทีก็เลิกงานแล้ว



SHARE
Writer
KCstory
Writer
แค่อยากเขียนอะไรก็ได้

Comments