ถ้ายังใช่ วันนึงก็ต้องวนกลับมาเจอกัน
วันศุกร์เราไปนั่งเล่นที่บาร์ประจำของเรา นั่งเพลินๆ ก็มีข้อความเข้ามา เป็นชื่อเขา แน่นอนว่าเราดีใจเพราะเราทิ้งข้อความสุดท้ายไว้หลายชั่วโมงแล้ว เปิดดูเป็นภาพเขากับเพื่อน เราอมยิ้ม เขามักน่ารักแบบนี้เสมอในเวลาที่เราคิดว่าเราคงไม่มีเขาอีกแล้ว

“ไปล่องเรือมาคับ” ข้อความสมทบ

เรานั่งจนบาร์เกือบปิด ก็ไม่คิดว่าจะเจอ จู่ๆ เขาก็เดินเข้ามา... ยิ้มให้กัน... เขาเดินอ้อมหลังเราเอามือวางบนไหล่แล้วบีบเบาๆ ที่ไหล่ทั้งสองข้าง รู้สึกอบอุ่นที่สุด เราเอื้อมไปเกาะแขนเขาไว้ จับมือกันแต่ไม่พูดอะไร สื่อด้วยภาษากายและความรู้สึก  เราไม่รู้หรอกว่าเขารู้สึกอะไรไหม แต่สำหรับเราสัมผัสนั้นแสดงให้รู้ว่าเราเป็นคนคุ้นเคยกัน เรารักและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

มีผู้หญิงเข้ามาหาเขาอีกแล้ว แต่คืนนี้ดูเขาไม่ทำตัวใกล้ชิดใคร อาจเป็นเพราะที่เราขอไว้หรือเปล่าว่าอย่าทำต่อหน้าต่อตาได้ไหม... ถ้าใช่เราก็รู้สึกขอบคุณ...

เพลงของร้านเงียบลง บาร์ปิดแล้ว แต่เรามักนั่งต่อเสมอถ้าเขาอยู่ด้วย ... 
ยังงัยก็อยู่ตรงนี้ด้วยกันตรงนี้

เขาเปิดเพลงด้วยมือถือ ยังมีคนอยู่พอประมาณ 

: “น้องคะ ขอเพลงหน่อย” ... เราตั้งใจให้เขาเปิดเพลงให้ แต่น่ารักไปกว่านั้นเมื่อเขาส่งมือถือให้เรา ผ่านหน้ากลุ่มคน เราเอื้อมมือไปรับ.... แย่จัง ทำไมทำให้เรารู้สึกดีอย่างนี้... แสดงให้เห็นว่าเราคุ้นเคยกันมากกว่าคนรู้จักสินะ

เขาปล่อยให้เรานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่สักพัก 
: “พี่... โทรศัพท์หน่อยคับ” เรียกฝ่ากลุ่มคนมา

เราส่งกลับไปให้ด้วยหัวใจที่อบอุ่น... เพราะเขาเป็นแบบนี้สินะ เราเลยออกมาไม่ได้สักที..

: “หลอกน้องเขาทำไม” รุ่นพี่เขาถามเรา
: “พี่ถามน้องเขาสิคะ อยากรู้เหมือนกันหลอกทำไม” เราย้อน
: “มึงหลอกเขาทำไม” รุ่นพี่กันไปถามเขา
: “ไม่ได้หลอกคับ เราสมัครใจที่จะอยู่ด้วยกัน” ...คำตอบของเขาทำให้เรารู้สึกดีอีกแล้ว แล้วเราจะตัดใจอย่างไรไหว..


มีรุ่นพี่ในกลุ่มของเขาแซวเรา อีกคนเลยบอกไปว่า
: “เฮ้ย! .. ของไอ้...มัน” รุ่นพี่ที่รู้ว่าเราเป็นไรกันปรามอีกคน

เราหันไปมองหน้าเขา เห็นเขายิ้มๆ กรุ้มกริ่ม ไม่ปฏิเสธอะไร 
: “เมียมัน” พี่คนนั้นยังพูดเรื่อยๆ จนเรามองตาเขาประมาณว่าให้เขาปรามเพราะเราไม่อยากให้ใครๆ คิดแบบนั้น ทั้งๆ ที่ใจนึงก็รู้สึกดีนะ...แต่มันไม่เหมาะงัย..

: “พี่สาวคับ” เขายิ้มๆ ตอบคนอื่นๆ ไป
: “ค่ะ น้องชายค่ะ” เราสนับสนุน

รุ่นพี่อีกคนยังไม่ลดล่ะ
: “ถ้าไม่ใช่แฟนใคร ขอหอมแก้มได้ไหม”

เรากระโดดไปยืนด้านหลังเพื่อนเขา มองหน้าเขาบอกว่า “ช่วยด้วยค่ะ”
แต่ตอนนั้นเขานั่งไกลออกไป เขามองหน้าเพื่อนที่เรายืนแอบหลังอยู่
: “อย่า อย่า” เพื่อนเขาปรามรุ่นพี่
: “อย่าเหรอ” รุ่นพี่คนนั้นยังถามย้ำ
: “คับ อย่า” เพื่อนเขาตอบ 
: “เมียไอ้...” รุ่นพี่อีกคนสมทบ 
เขายังยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่ปฏิเสธ
คนที่แซวเราเลยยอมลดละ
เรากลับไปนั่งที่เดิม ฟังดูไม่เหมาะนะ แต่เราก็รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เหมือนเป็นที่รู้กันว่าเราเป็นของเขา คนอื่นห้ามยุ่ง
เราก็วนมาอยู่ด้วยกันในวันครบรอบเลยเที่ยงคืนแล้ว เรานึกขึ้นได้ วันที่ 3 สิงหาแล้วสินะ...
: “วันนี้วันที่ 3 สค แล้วนะคะ 1 ปีเต็ม ดีใจที่ได้อยู่ด้วยกันค่ะ” เราส่งข้อความให้เขา แล้วเรียกทำท่าทางให้อ่านไลน์ เพื่อนเขาก็เห็นนะว่าเราส่งซิกกัน

: “ดีใจเช่นกันคับ” เขาพิมพ์กลับมา

สักพักเขาไปเข้าห้องน้ำ เราก็ตามไป ก่อนกลับที่หน้าห้องน้ำ เราเกาะแขนเขา เขาเอื้อมมือมาโอบไหล่เรา กอดไว้แบบนั้น
: “จะกลับแล้วนะคะ”
: “คับ จะกลับแล้วเหรอ”
: “ขอหอมหน่อย” เราชอบที่จะอ้อนเขาแบบนั้น
: “อ่ะ ให้หอมทีนึง” เขายื่นหน้ามา
เราเขย่งเท้าขึ้นหอมแก้มคนตัวสูงนั้นเบาๆ 
...แล้วก็เดินออกมาพร้อมกันจากห้องน้ำ..
ก่อนกลับเราส่งภาพคู่กันให้เขา “ขอบคุณที่เป็นความสุขสำหรับ 1 ปีนะคะ ถ้าปีที่ 2 ยังจะใช่ วันนึงเราคงวนกลับมาเจอกัน เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา 03-08-2019
: “อย่าให้พี่เสียหายนะคะที่โต๊ะ”
: “คับ ไม่ได้พูดไรเลย”
: “กลับบ้านดีๆ นะคะ ขับรถดีๆ ... จะนอนแล้ว ฝันดีนะคะ ขอบคุณมากนะคะสำหรับคืนนี้”
เรารู้สึกขอบคุณที่เขาไม่นั่งเกี้ยวสาวให้เราเสียใจ

: “ฝันดีคับ”
////ถ้ามันยังจะใช่ สักวันนึงเราคงวนกลับมาเจอกัน/// เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา และเหมือนวันนี้ที่ได้มานั่งอย่ด้วยกันในวันครบรอบ 1 ปี ที่เราเจอกัน ทั้งๆ ที่ไม่คิดว่าจะมีโอกาส///


ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม?... 
เพราะใครบางคนบนฟ้ายังไม่อยากให้เราเดินออกมาใช่ไหม?...
...อย่างน้อย มันก็ไม่ใช่ตอนนี้ ยังไม่ถึงเวลา..


รัก💚🍀










SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments