มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญที่เกิดขึ้นจริง

วันที่อากาศดีจนเราคิดเอาเองว่าการออกไปดูคอนเสิร์ตในวันนี้ต้องมีแต่เรื่องดี ๆ แน่ ๆ
เปิดดูไลน์อัพอีกครั้งเพื่อเช็คว่าวงโปรดจะขึ้นเวทีไหนเวลาเท่าไหร่
เจริญกรุงวันเสาร์ไม่ได้หนาวแต่ก็ไม่ร้อน
มันดีจริง ๆ เลยนะ
ดีจนเผลอคิดไปว่า
ถ้าเราได้มาด้วยกันในวันนี้ มันคงจะน่ารักมาก ๆ
แค่คิดเองนะเนี่ย เรายังเผลอยิ้มออกมาแบบที่เราไม่รู้ตัว
อาจจะเป็นเพราะเราคิดถึงคุณเฉย ๆ หละมั้ง

ไปสายจนได้วงทีีอยากมาดูที่สุดเล่นไปแล้ว
ขอเถอะ ขอให้ได้ลองฟังพวกเขาเล่นดนตรีสด ๆ ซักครั้ง
Mamakiss ไง วงที่คุณชอบ
คิดในใจคุณคงไม่ได้มาดูหรอกใช่มั้ย เพราะมันไกลบ้านคุณและเพราะคุณไม่ชอบการไปไหนมาไหนคนเดียว
แต่วันนี้อากาศดีเชียวนะ ถ้าคุณมาดูคุณคงยิ้มออกมาเต็มแก้มแน่ ๆ 
เรื่องจริงที่ไม่ปฏิเสธคือคุณอาจจะมากับใครซักคน
ซึ่งเขาคนนั้นคือคนที่คุณเลือกยังไงล่ะ
และเรื่องจริงอีกเรื่องที่เราจะไม่โกหก
คือเรามองหาแต่คุณ

ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายที่สายตามันสั้นเกินกว่าจะโฟกัส
หรือเพราะม่านน้ำตาของความคิดถึงกันแน่นะ
เรายืนฟังวงโปรดของคุณเล่นจนจบ
ฟังเพลงที่เราบังเอิญส่งให้กันฟังในตอนนั้น
มันยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ
เพลงที่ทำให้เรารู้จักพวกเขาด้วย

‘พลูโตที่รักเจ้าจากไปแล้ว
เดือดร้อนกันวุ่นวาย
สงสารดวงดาวแสนไกลสุดขอบฟ้า
คิดถึงกันเหลือเกิน
อย่าหายไปได้รึเปล่า’

โลกกลมแค่ไหนกันนะ
การโคจรของดวงดาวยาวนานแค่ไหนกว่าจะมาเจอกัน
มันไม่น่าจะเกิดขึ้นเลยหรือมันควรเกิดขึ้นจริง

ความคิดถึงของเรามันกำเริบขึ้นมาทันทีที่เรากำลังเดินเหม่อ ‘ถ้ามีคุณอยู่ด้วย งานคอนเสิร์ตวันนี้คงจะดีมาก ๆ’ เสียงความคิดถึงดังแค่ไหนกันนะ

ท่ามกลางเสียงดนตรี ผู้คน และแสงไฟให้ทาง
ทุกอย่างเป็นภาพเคลื่อนไหวแต่กลับช้าลง
เมื่อเราเห็นแค่กระเป๋าใบโง่ ๆ ที่ดูแล้วโคตรจะติ๊งต๊อง ที่คุณเองเคยบอกกับเราว่า ‘ผมคงไม่ได้ใช้มันกระเป๋าผู้หญิง’ คำถามเกิดขึ้นไวกว่าทุกอย่าง ‘ใช่กระเป๋าติ๊งต๊องแบบนั้นใครจะซื้อมาใช้’
ความคิดทุกอย่างหยุดลงทันทีที่เราเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่สะพายกระเป๋าใบนั้น
‘คุณ’
คนที่ไม่คิดว่าความบังเอิญมันจะทำให้ความคิดถึงและการพบกันของเราเกิดขึ้นอีกครั้ง

โลกเหวี่ยงเราออกจากคุณ
แต่กลับเหวี่ยงคุณเข้ามาในโลกของความคิดถึงของเรา
คุณดูสบายดีนะ แต่เหมือนไม่ค่อยมีความสุขเลย

เราก้มหน้าทันทีที่เห็นชัดแล้วว่าเป็นคุณ
จับที่หัวใจมันไม่ได้เต้นแรง
แต่มันอ่อนแรงไปเลยมากกว่า

สับสนทันทีที่รู้ว่าคุณมองมา
คุณมองมาที่เรา
และมันเกิดคำถามในใจเรา
‘คุณยังคิดถึงเราอยู่รึเปล่า
ความสุขที่คุณบอก
มันยังเป็นเราอยู่มั้ย’
คำถามที่เราไม่อยากได้คำตอบ
เพราะสุดท้ายแล้ว
คุณปล่อยเราทิ้งไว้กับความเสียใจ
คุณปล่อยเราแล้วเพียงเพราะคนอื่นที่คุณสนใจ
คุณปล่อยเราเพราะคุณฟังคำพูดของเพื่อนเรามากกว่าเรา
คุณปล่อยเราให้รับรู้เพียงว่า ‘อย่ารอผมอีกเลยนะ’
คุณปล่อยเราไปในแบบที่คุณไม่เคยถามอะไรเราเลย

เราเจอคำตอบของคุณ
ที่เขาเองก็ดูมีความสุข
แบบที่คุณเป็นคนสร้างมันขึ้นมา

ฝืนยิ้มใช่มั้ยสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
กลั้นน้ำตาเอาไว้นั่นคือสิ่งที่สมองเราสั่งให้ทำ
แต่ความคิดถึงที่เรามีต่อคุณ
มันกำลังปลอบเรา
ได้เจอกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญของความตั้งใจ

เราบอกกับเพื่อนว่าเราเจอคุณ
เพื่อนบอกมึงโอเคมั้ย
เราโอเค
ที่เห็นว่าคุณก็โอเค

วงที่เราชอบกำลังจะเริ่มเล่นแล้ว
คุณเฉยเฉยกับพวกเขา
คำที่คุณเคยบอกเรา
วงนี้คุณคงไม่มายืนดูหรอกใช่มั้ย
เพราะคุณไม่ได้ชอบขนาดนั้น
แต่เราอยากให้คุณลองมาดูพวกเขา
คุณอาจจะเปลี่ยนจากเฉย ๆ เป็นชอบก็ได้
หางตาตัวดีก็เหลือบไปมองเห็นคุณ
หรือเพราะจริง ๆ แล้วมันมองหาคุณอยู่ตลอดกันแน่นะ
ตัวแปรอะไรก็ตามที่ทำให้คุณอยู่ตรงนั้นมันส่งผลให้เราพยายามส่งความรู้สึกบางอย่างผ่านเพลงบางเพลง
ให้มันแทนตัวเรา

เรามีความสุขที่ได้ฟังเพลงของวงที่ชอบ
หรือมีความสุขที่ได้เห็นคุณจากตรงนี้ที่ไกล ๆ
ระยะทางแค่ 5 เมตร
แต่ระยะห่างของใจกำลังไกลออกไปเรื่อย ๆ

‘เธอที่ฉันเคยผูกพัน
กลับกลายเป็นคนที่ไม่รู้จักกัน
แม้แปรเปลี่ยนผันเท่าไหร่
ฉันยังคงรอ’

หรือไม่ใช่
ไม่ใช่ตั้งแต่ตอนไหน
ไม่ใช่เพราะอะไร

‘ทำได้แค่เพียงเท่านี้
อ่อนแอกับรักที่ฉันนั้นเคยมี
จากเธอ
จากเธอ’

ภาพทุกอย่างจบลง
เราหยุดทุกอย่างไว้เมื่อได้รับรู้ความรู้สึกคาวเลือดในปาก
เหม่อไปตั้งแต่ตอนไหน
กัดปากตัวเองจนเลือดออก
เจ็บแต่ไม่รู้สึก
มันชาไปหมดเลยทั้งใจของเรา
ทำทุกอย่างเหมือนคนไม่รู้ตัว
ไม่ยอมรับความจริง

วันนี้มันยังทำไม่ได้เลย
เรายังอยู่ที่เดิม
แต่เราไม่เคยเสียใจเลยซักครั้งที่เราได้รักเธอ
เพราะช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านมาเราแม่งโคตรมีความสุข
เรามีความสุขเพราะเรามีคุณ
ตัวแปรสำคัญที่ทำให้ทุกวันมีความหมาย
ดีใจทุกครั้งที่เรื่องของเรามันเกิดขึ้นจริง
และยังเสียดายที่มันจบลง

เราจะรอวันนั้นวันที่เราสองคนจะกลับมามองหน้ากัน
แบบที่ไม่มีอะไรติดค้างในใจแล้ว
อาจจะหลงเหลือความคิดถึงไว้บ้าง
แต่อย่าเอาอดีตมาทำร้ายอนาคตเลยนะ
เราหวังว่าอย่างนั้น
หวังว่าวันนั้นคงมาถึงจริง ๆ
:- )





SHARE
Writer
_EE2VJ24
Eater
เราเป็นนักกินที่สามารถกินทุกอย่างที่อยากกิน

Comments

ฮืออ เราก็ไปงานนี้ เข้าใจเลยยยยย
Reply
_EE2VJ24
7 days ago
มันหนักเกินไปหน่อยในวันนั้น ฮ่าฮ่า