เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอน 14
เมื่อวานเป็นวันเกิดแฟนเก่าที่เลิกกันไปได้ประมาณเกือบ 5 ปี เราจำได้เพราะไม่เคยลบวันเกิดเขาออกจากปฏิทินในโทรศัพท์และตั้งให้แจ้งเตือนทุกปี

เราเข้า facebook อีกครั้งในรอบ 1 เดือนได้ ตั้งใจว่าจะไปอวยพรวันเกิด แต่ก็กังวลว่าจะดูแปลกหรือเปล่าที่จะไปอวยพรวันเกิด ทั้งๆที่ผ่านมาไม่เคยได้คุยอะไรกันสักคำ เรารู้แค่อย่างเดียวว่า อยากจะอวยพรวันเกิดเขามากๆ อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ เรียนต่อหรือเปล่า หรือยังทำงานที่เริ่มทำตอนเรียนจบ เป็นห่วงในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง รู้ดีว่ากลับไปเป็นเหมือนก่อนไม่ได้แล้ว ทั้งเขาและเราไม่มีความรู้สึกแบบนั้นต่อกันอีกแล้ว


เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันตั้งแต่ม.1 แต่ส่วนมากจะคุยกันผ่านโปรแกรมแชท เพราะเขินที่จะคุยกันตรงๆ เราแชทคุยกันมาตลอด 3 ปี มีนับครั้งได้ที่คุยกันต่อหน้า เราตกลงคบกันวันสุดท้ายก่อนจบ ม.3 เป็น puppy love ของแท้ เขาเป็นแฟนคนแรกของเรา และเราเป็นแฟนคนแรกของเขา ตลอดเวลาที่คบกันเราจะแชทคุยกันเป็นส่วนมาก น้อยครั้งจริงๆที่คุยกันต่อหน้า หรือถ้าโทรคุยกันเราก็ไม่กล้าพูด เพราะเราจะอายและปวดท้องมาก เวลาที่เจอกันจะปวดท้องตลอดเวลา ไม่มีครั้งไหนเลยที่ไม่ปวดท้อง เราไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนั้นว่าอย่างไร มันตื่นเต้น ดีใจและมีความสุขไปหมดทุกครั้งที่เจอหน้า ไม่ใช่ความรู้สึกทรมาณ แต่เหมือนมีความสุขมากเกินไปมากกว่า เรากินอะไรไม่ค่อยได้ กินข้าวไม่กี่คำก็อิ่ม น้ำหนักลดฮวบจนพี่สาวทักว่าผอมเกินไปแล้ว

เราคบกันจนถึงตอนปิดเทอมระหว่าง ม.4 ขึ้น ม.5 มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนสนิทของเราที่เป็นผู้ชายและเป็นเพื่อนของเขาทักมาบอกว่า เขารู้ว่าแฟนเรากำลังคุยกับคนอื่นอยู่ และส่งรูปแชทที่แฟนเราคุยกับคนคนนั้น เราใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ปรึกษาเพื่อนสนิท และตัดสินใจบอกเลิกเขา
เราบอกเลิกเขาในแชทเช่นเคย เขาบอกเราว่าขอคุยด้วยก่อนได้ไหม แบบเจอหน้าตัวต่อตัว เราปฏิเสธและบอกเหตุผลไปว่า เราชอบเธอมาก ชอบมากจนเจอหน้าไม่ได้

หลังจากเลิกกันเราก็ไม่ได้คุยกันอีก ผ่านไปได้พักใหญ่ๆ คนในแชทที่คุยกับแฟนเราในตอนนั้นก็ส่งข้อความมาหาเรา แนะนำตัวกับเราว่าเป็นแฟนของพี่ที่รู้จักกันกับเขา เขาสร้างแชทนั้นขึ้นมาเพราะหึงที่เราสนิทกับเพื่อนมากกว่าเขา ในประโยคสุดท้ายเธอบอกเราว่าขอให้คืนดีกันได้และคบกันต่อไปนานๆ

เราเริ่มคิดย้อนกลับไปมองอดีต เขาพยายามจะคุยกับเราหลายครั้งระหว่างคบกัน ชวนไปดูหนัง นัดกินข้าวด้วยกันตอนเช้าก่อนเข้าแถวทั้งๆที่ปกติเขาจะมาโรงเรียนสาย เขาเคยชวนเราไปถ่ายรูปด้วยกันในวันจบการศึกษา เขาเป็นคนเริ่มต้นบทสนทนาไม่ค่อยเป็นเหมือนกับเรา พวกเราต่างก็ถนัดคุยกันผ่านแชทมากกว่าคุยกันต่อหน้า เราเองก็รู้เรื่องนั้นดี

เราตัดสินใจกลับไปคุยกับเขาอีกรอบ แต่ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เขากำลังคุยกับเพื่อนร่วมห้องของเราคนหนึ่ง และพวกเขาคุยกันมานานตั้งแต่ยังคบกับเรา เรารู้สึกเหมือนอกหักอีกครั้ง และครั้งนี้เราตัดสินใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ไม่มองหน้า และพยายามไม่เจอกันเท่าที่จะทำได้

หลังจากนั้นหนึ่งปี ในวันจบการศึกษา เขาเดินมาถ่ายรูปกับเราอย่างที่สัญญาไว้ พวกเราไม่ได้คุยกันสักคำเช่นเคย แต่กลับยิ้มให้กันได้อย่างน่าแปลกใจ เราได้รูปจากเพื่อนที่เป็นคนถ่ายภาพและยังเก็บเอาไว้อย่างดี

หลังเรียนจบ เราได้พบคนใหม่ที่เข้ามาในชีวิต เขาตัดสินใจทำงานต่อยอดจากงานอดิเรกที่เขาสนใจมาตั้งแต่ม.ต้น นานๆทีเราก็เข้าไปดูความเป็นไปของเขาใน facebook ที่เขาก็ไม่ค่อยได้อัพเดทอะไรมากมาย แต่ก็ได้เห็นและติดตามจากข่าวว่าเขาประสบความสำเสร็จกับงานที่ทำเป็นอย่างมาก และเราก็รู้สึกยินดีด้วยจากใจจริง

HBD นะ
เราตัดสินใจส่งข้อความอวยพรวันเกิดผ่านทางแชท เป็นห่วงเขาในฐานะเพื่อนคนหนึ่งที่ไม่ได้ข่าวคราวมานาน ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาตัดสินใจเรียนต่อ หรือยังทำงานที่เขาชอบอยู่ ชีวิตเขาตอนนี้เป็นอย่างไร เราหวังว่าเขาจะมีความสุข และขอให้เขาประสบความสำเร็จในชีวิต

ขอบคุณนะ
เขาตอบกลับมา
SHARE

Comments