เดือนหงานยกลางป่า
เดือนหงายกลางป่าหลังจากที่ผมกลับมาถึงบ้าน ในขณะที่กำลังเปิดประตูบ้านผมก็พบเจอบางอย่างโดยบังเอิญ จักวาลที่มืดมิดที่เคยเป็นท้องฟ้ายามอาทิตย์ส่องผ่าน จักวาลที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวแววหวับทั้งดาวหาง ดาวเหนือ ผมสูดหายใจเข้าปอดอย่างเต็มสุดแล้วค่อยๆปล่อยลมออกอย่างช้าๆราวกับกลัวจิ้งหรีดน้อยจะตื่นจากฝัน ผมเดินไปที่สวนหลังบ้านที่ตอนเช้ามันยังเป็นสวนเซนเล็กๆ ตอนนี้มันหลบตัวเองในเงาของจันทราราวกับไม่อยากให้ผมชมขื่นมัน ผมค่อยๆเดินที่ละก้าว ช้าๆแต่มั่นคง มีกลิ่นของดอกราตรีเคลียคลอเคล้าจมูกกระตุ้นความรู้สึกของผมอยู่ตลอด หูผมได้ยินนกแสกนกร้องประจำรัตติกาลมันอาจจะดูคล้ายสิ่งที่น่ากลัวหรือคล้ายลางบอกเหตุ แต่ผมคิดว่ามันเป็นโน๊ตที่ขาดไม่ได้เลยในหน้ากระดาษราตรีนี้ กายผมรับรู้ถึงไอความเย็นจากพื้นดินและสายลมที่พัดละมุนเบาๆ ผมอยากบอกให้ร่างกายล้มตัวลงนอนมันซะตรงนี้เพื่อจะดื่มด่ำความงดงามของช่วงเวลานี้ 


SHARE
Writer
kanwala
student
thailad

Comments