ในวันที่เราไกลกันเป็นหกร้อยไมล์
มันมีผลอะไรกับแกรึป่าว...การที่เราจองตั๋วเครื่องบินหนีจากแกมา3วัน
ระยะทาง600กว่าไมล์ เอาจริงๆตอนนี้โคตรอยากส่งข้อความบอกแกเลยว่าที่นี่ตอนนี้มันสวยงามและเคว้งคว้างแค่ไหน แต่คิดไปแล้วมันก็เจ็บปวด แกไม่เคยอยากรู้เลยว่าเราเป็นยังไงบ้าง เราอุส่าหนีแกมาไกลขนาดนี้ ในเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสีและความบันเทิง แต่เรากลับคิดถึงแกมากกว่าเดิม อยากเล่าให้แกฟังว่าวันนี้เราไปดื่มเบียร์ที่ไหนมา วันนี้เจออะไรมาบ้างในเมืองที่เราไม่คุ้นเคย
ข้อความสุดท้ายแกยังไม่ตอบเราเลย มันไม่เกี่ยวหรอกว่าเราจะอยู่ไกลจากแกแค่ไหน มันเกี่ยวแค่ว่าเราคิดถึงแกมากขึ้นทุกวัน แต่เราทำอะไรไม่ได้แล้ว เราเลยลองเดินทางไปที่ไหนซักที่ที่มันวุ่นวายพอจะทำให้เราไม่ฟุ้งซ่าน เผื่อว่าเรากลับมาแล้วเธอจะยืนรอรับเราที่ช่องผู้โดยสารขาออก ตลกมากเลยใช่มั้ยล่ะความคิดถึงของเราที่มีให้แก แต่แกรู้อะไรป้ะ เราเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงแก ก็เกือบทั้งวันของทุกๆวันนั่นแหละที่คิดถึง 
แกคิดถึงเราบ้างรึป่าววะมันจะมีซักช่วงป้ะที่แกจะสงสัยว่าตอนนี้เราอยู่ไหน ทำอะไรอยู่ เราอยู่ในความคิดของแกบ้างรึป่าว ?
SHARE
Writer
Sailorhatorijun
Architecture student, designer
ชอบบรรยากาศตอนเย็นที่เราออกไปนั่งดูดบุหรี่ด้วยกัน คุยกันเรื่อยเปื่อย หยาบคายบ้าง น่ารักบ้าง แต่ไม่ชอบตอนนี้ที่ทำได้แค่นั่งคิดถึงอยู่ในห้องเงียบๆ บางทีก็ออกไปดื่มบ้างแต่ก็ยังคิดถึง

Comments