Storm and Rain
คุณว่ามันเป็นเรื่องแปลกไหมนะที่คนเราเสพติดความเจ็บปวด
บางทีอาจจะตั้งใจให้มันเกิดขึ้น
เพราะจะได้รู้สึกว่าแผลเก่ามันเจ็บน้อยกว่า
หรือ บางทีอาจจะไม่รู้ตัว
ว่าได้ดึงตัวเองเข้าไปสู่ห้วงแห่งความเจ็บปวด
ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

สำหรับฉันแล้ว
นิยามความเจ็บปวดนั้นเรื้อรังเกินเยียวยา
คุณอาจจะเรียกมันว่า Chronic pain
เพราะมันมักเกิดจากความไม่แน่นอนของร่างกาย
และความไม่มั่นคงของจิตใจ
บางทีฉันก็พร้อมจะเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
มองมันเป็นเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง
เพื่อนคู่คิด ที่พร้อมจะควบคุมทุกสิ่งในสมอง
เพื่อนคู่ใจ ที่พร้อมจะโอบกอดเรื่องราวที่แสนเศร้า
ความเจ็บปวด ไม่เคยปล่อยคนเราให้โดดเดี่ยว

ถ้าจะให้เปรียบเทียบความเจ็บปวดของฉัน
มันคงเหมือนพายุลูกใหญ่ที่พัดกระหน่ำ
มันพัดเอาความโดดเดี่ยว
และ เหนื่อยล้าจากการหาทางออก
เหมือนคนวิ่งวนไปมาท่ามกลางหมอกหนา
ปกคลุมไปด้วยฝุ่นควัน
ที่ยากแม้กระทั่งจะหายใจ

ตอนนั้นฉันคงมีสองทางเลือกในสถานการณ์นั้น
ทางแรก คือทรุดตัวลงบนพื้นทะเลทราย
ร้องไห้เพราะเหนื่อยจากการหาทางออก
วิงวอนขอพระเจ้าให้ได้ผ่านช่วงเวลานี้ไป
ให้พายุลูกนี้หยุดเสียที
หรือ อาจจะกำลังโกรธว่าพระเจ้าเล่นตลกอะไรกับตนอยู่กันแน่ ทำไมถึงได้ส่งพายุลูกนี้มาให้
แทนที่จะเป็นดวงตะวัน จันทรา ที่สวยงาม
ส่องแสงให้พบทางออกโดยเร็ว
และดวงดาราที่เป็นประกายระยิบระยับ
สร้างความสบายใจ และ เยียวยาในช่วงเวลานี้

ทางที่สอง คือ อยู่กับมัน
อยู่กับอะไรก็ตามที่มันเกิดขึ้น
เรียนรู้ว่าพายุลูกนี้นั้นใหญ่เกินไปที่จะต้านทาน
เพราะฉะนั้นมันจึงกินเวลานานกว่าจะพัดผ่านไป
พักเมื่อเหนื่อยล้าจากการเดินทาง
และ ก้าวต่อเมื่อหายเหนื่อย

ที่สำคัญหนทางที่สองจะผ่านไปไม่ได้
ถ้าไม่มีคำสองคำนี้ “ความหวัง”
ความหวัง ทำให้ฉันรู้ว่าต่อให้พายุจะมาอีกกี่ลูก
ฉันก็จะผ่านมันไปได้
เหมือนที่เคยผ่านไปทุกครั้ง

“ความหวัง” กับ “ความคาดหวัง”
สองคำนี้นั้นต่างกันอยู่เพียงอึดใจ


หนทางแรกที่ฉันเลือกนั้นเกิดขึ้น
เพียงเพราะว่า..
คาดหวังให้ลมพายุนั้นหยุดไปสักที
คาดหวังให้พระเจ้าเห็นใจในความยากลำบาก
คาดหวังว่าจะมีใครเห็นคราบน้ำตากลางหมอก
หนา และ ดึงฉันออกไปจากตรงนั้น
คาดหวังว่าจะเห็นความสวยงามของชีวิตหลังจากพายุสงบลง

แต่ในความเป็นจริง
ความคาดหวัง คือ จุดที่ดึงเราเข้าสู่พายุอีกครั้ง
สู่ความเจ็บปวดนับครั้งไม่ถ้วน
โดยไม่ได้ตั้งใจเลยแม้แต่น้อย
เมื่อไหร่ก็ตามที่ระดับของมันยิ่งสูงขึ้น
เมื่อนั้น คนเราก็พร้อมที่จะล้มลง ตรอมใจ
และพาตนเองกระโดดลงหน้าผาอย่างไม่ลังเล

เพราะฉะนั้น จงเข้าใจความเป็นไปของธรรมชาติ
และความไม่แน่นอนของชีวิต
กลไกของจิตใจมนุษย์ที่สุดแสนจะซับซ้อน
เช่นเดียวกับกราฟการเต้นของหัวใจ
ที่ขึ้น และ ลง ไม่หยุดนิ่ง
เพราะเมื่อไหร่ที่กราฟเป็นเส้นตรง
นั่นแปลว่า เราได้หมดลมหายใจ


จงขอบคุณชีวิตที่ได้มา
ถึงแม้มันจะยากแสนยาก
ทุกครั้งที่พายุโหมกระหน่ำลงมา
และดูเหมือนจะไม่สิ้นสุดลง
แต่เมื่อพายุลูกนี้ได้หยุดลง
เราจะเห็นคุณค่าของทุกเรื่องราวหลังจากนั้น
เราจะรักความรู้สึกหลังจากพายุสงบ
และ แหงนหน้าให้กับท้องฟ้าที่มืดมิด


และแม้หลังจากนั้นฝนจะตกลงมาอีกครั้ง
เราก็จะไม่หวั่นกลัวอีกต่อไป
เพราะเสียงฝน
บางทีก็ไม่ต่างอะไรกับเสียงกล่อมนอน
ครั้นที่ยากจะข่มตาในยามค่ำคืน
และบางที เสียงฟ้าร้อง
ก็ไม่ต่างจากคำปลอบใจ
ที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างในวันที่เราแตกสลาย
และสายฟ้าที่มาพร้อมกับคำปลอบโยน
ก็ไม่ต่างกับการดึงสติ
และการย้ำเตือนถึง การมีตัวตนของตัวเรา
ของธรรมชาติที่ไร้การควบคุม

เพราะฉะนั้น
ต่อให้เราถามคนบนฟ้าอีกกี่พันครั้ง คำตอบที่ได้กลับมาคือ ‘การยอมรับมัน และ เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน’ เพราะคนเราควบคุมการเดินทางของชีวิตไม่ได้ มันไม่เคยราบเรียบ แต่ความขรุขระของชีวิตจะทำให้เราเห็นคุณค่าของทุกการเดินทางต่อจากนั้น
In the end, we are going to disappoint somebody
Even ourselves
and I know it’s sad
But we all know that we can’t avoid that
So accept it.
ในท้ายที่สุดแล้ว 
ยังไงคนเราก็จะทำให้คนอื่นผิดหวัง
แม้กระทั่งตัวเราเอง
และฉันรู้ว่ามันเศร้า
แต่เราต่างรู้ ว่าเราไม่สามารถหลีกเลี่ยงมันได้
ดังนั้น จงยอมรับมัน.

Hibernation

SHARE
Written in this book
𝙒𝙝𝙖𝙩 𝘼 𝙇𝙞𝙛𝙚.
These would be all deep dark stories written by a sad person. We all have to face difficulties in life, feel pain, and cry in the corner at the same old spot before we will finally see the value of happiness. Embrace your imperfection and don’t let the failure be greater than your kind heart- Hibernation (I will be your friend, your writer, your reader, and the person who always reminds you of how great you are from now on) Thank you for being a part of my story 🦋
Writer
Hibernation
whether a dreamer or a realist
-If you can’t handle it, just accept it

Comments

BBBUN
4 months ago
ยอมรับมัน :)
Reply
Hibernation
4 months ago
💙💙💙
iamatraveller
4 months ago
ใช่เลยค่ะ
ถึงจะพยายามถามสักกี่ครั้ง
คำตอบที่มีไว้เพื่อคำถามนั้นก็คือการยอมรับเท่านั้น
Reply
Hibernation
4 months ago
💙💙💙เป็นกำลังใจให้นะคะ
BrownPiano
4 months ago
เขียนได้สวยงามมากเลยค่ะ เข้ามาอ่านเจอในช่วงเวลาที่กำลังยากลำบากพอดี ทำให้รู้สึกเข้าใจในสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่มากขึ้น และทำให้รู้ว่าต้องรับมือแบบไหน ขอบคุณนะคะ
Reply
Hibernation
4 months ago
ขอบคุณที่ชอบบทความนะคะ และดีใจมากๆที่เป็นส่วนเล็กๆที่ทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้ เป็นกำลังใจให้นะคะ ค่อยๆก้าวไปพร้อมๆกัน💙😊
darkshadowz
4 months ago
เขียนดีจนแทบอยากพนมมือไหว้ ฮือออออออ😭
Reply
Hibernation
4 months ago
งืออ ขอบคุณนะคะ ดีใจที่ชอบบทความน้า💙