คำลาจาก
บาดแผลของเราสองมันยังคงเจ็บแปล๊บเสมอ
คุณรู้ว่าฉันทรมาน
ฉันก็รู้ คุณก็เช่นกัน

ฝันร้ายมันยังคงตามหลอกหลอนฉันทุกคืนในฝัน
คุณรู้ว่าฉันมักจะตื่นร้องไห้กลางดึก
ขอโทษที่ฉันห้ามมันไม่ได้
ทั้งที่พยายามกลั้นน้ำตาไว้แท้ ๆ แล้วเชียว

แววตาของคุณมีแต่ความทุกข์
ฉันอยากเป็นคนช่วยแบกมันไว้นะ
แต่มันกลับเป็นฉันเอง ที่ยิ่งอยู่ข้างคุณ
คุณยิ่งรู้สึกผิด

.

ในที่สุด
วันที่เราต้องจากกัน 
มันมาถึง

.

เรากอดกันแน่น
เสียงสะอื้นร่ำไห้ดังอยู่อย่างนี้เป็นชั่วโมง
ไม่เป็นไรที่รัก ไม่เป็นไรนะ
อย่าร้องไห้เลย หยุดเถอะคนดีของฉัน
เธอทุกข์มามากพอแล้ว ตลอดชีวิตของเธอน่ะ
ฉันรู้ดี เรื่องนี้

เราสะอื้นกันปานจะขาดใจ
อยากหยุดเวลาไว้เหลือเกิน
ไม่ให้เราแยกจากกันไปไหน

คำลาพรั่งพรูออกมาจากเราสอง
การจากลาทำไมมันเศร้าเช่นนี้กันนะ
ใจฉันและคุณมันแทบจะแตกสลายแล้ว
มันปวดบีบหัวใจของเราเหลือเกิน

คุณบอกว่าถ้าให้หมุนเวลากลับมา
คุณก็ยังเลือกฉันอยู่ดี
ใช่ ฉันก็เลือกคุณ


ฉันรักคุณ 
ไม่ใช่เพราะคุณเป็นคนรักคนแรกของฉัน
ไม่ใช่เพราะคุณเป็นครั้งแรกของฉันในทุกเรื่อง
แต่เพราะเป็นคุณ
ฉันจึงรักคุณเสมอมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน




คุณจะยังคงเป็นคนรักคนแรก
และเป็นคนรักคนโปรดของฉันตลอดไป
และหากเส้นทางของเรามาบรรจบกันอีก
มันก็คงดีนะ

รักและคิดถึงเสมอ
My Albert


SHARE
Writer
Lavandula
Survivor
💜🖤

Comments

haliGarh
18 days ago
น่าสม.. สงสารนะคะ ถ้าเขาย้อนเวลามาเลือกเธอได้เขาจะทำ แล้วทำไมเขาไม่เลือกตั้งแต่ตอนนั้นอ่ะ งง
Reply