จดหมายถึงตัวฉันเอง
คุณเคยมีความรู้สึกว่า เฮ้ออต​อนนี้มันดีจัง​ ทุกอย่างก้าวหน้า​ ครอบครัวมีความสุข​ ได้ยิ้มและหัวเราะไปพร้อมกับเพื่อนๆ​ ได้กลับมาพูดคุยกัคนที่เรารักอีกครั้​ง​ ฉันมีความสุขขนาดนี้ฉันสามารถตายได้แล้ว

ใครจะไปคิดว่าคนที่รู้สึกแบบนี้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าต้องพบเจอกับความผิดหวังสุดขีด​ คนที่รักหักหลัง​ หน้าที่การงานต้องหยุดลง​ เพื่อนๆที่เคยยิ้มหัวเราะตอนนี้กลับมีเพียงความว่างเปล่า​ มันผิดหวังจนฉันรูัสึกอยากจะตายอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันช่างน่าเศร้าไม่เหมือนครั้งที่แล้วที่อยากจะหยุดทุกอย่างไว้​ ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

ตอนนี้ตัวของฉันกำลังเผชิญหน้ากับบททดสอบชีวิตที่ไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน​ ไม่มีสัญญาณเตือน​ ไม่มีวี่แวว​ใดๆ​ ที่บ่งบอกว่าหายนะนี้จะเกิดขึ้น​ ฉันทำได้เพียงคลานออกจากปัญหาต่างๆ​ อย่างช้า​ๆ​ เพราะชีวิตไม่เคยพังแบบนี้มาก่อนเลยไม่รู้ว่าต้องตัวยังไง​ ต้องไปต่อแบบไหน

ฉันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่กำลังพยายามอยู่ตอนนี้มันดีไหม​ มันจะพาตัวของฉันออกจากทุกเรื่องราวได้รึเปล่า​ ฉันรู้เพียงแค่ว่าฉันต้องยิ้ม​ ทำเป็นตลกต้องคอยหาเรื่องตลกมากลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง​

ฉันอายที่จะล้มเหลว​ ตอนแรกก็ไม่กล้ายอมรับหรอก​ แต่มาคิดได้ว่าถ้าต้องก้าวผ่านช่วงเวลาแบบนี้ฉันต้องยอมรับความจริงทุกอย่างให้ได้ก่อน​ ไม่ใช่เพียงแค่ยอมรับความจริงแต่ฉันต้องหาว่าจุดไหนที่ตัวเองพลาดแล้วอุดรอยรั่วตรงนั้นซะ

ฉันเคยอ่านข้อความนึงเขาบอกว่า​ ทุกครั้งที่เราเสียอะไรไปมันเป็นสัญญาณว่าเรากำลังจะได้รับสิ่งใหม่ๆเข้ามาแทนเช่นกัน​ เหมือนเวลาที่เราซื้อปากกามาใช้แล้วมันหายเราก็ต้องซื้อมันใหม่​ คงจะคล้ายๆกันล่ะมั้ง

ตัวฉันในตอนนี้ทำได้เพียงเดินออกตามหาปากกาแท่งใหม่​ ชีวิตมันคงกำลังบอกอะไรฉันสักอย่าง​ มันอาจจะบอกให้ฉันเปลี่ยนแปลงตัวเอง​ หรืออยากให้ฉันได้ออกไปเจอโลกกว้างบ้าง​ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าโลกมันกว้างเพียงใด​ แต่ฉันยังรู้จักมันไม่ดีพอเพราะฉันกำลังเริ่มหัดเดินออกจากความพังพินาศ​ทั้งหมดของชีวิต

ฉันไม่รู้ว่าปลายทางของมันจะเป็นสายรุ้ง​ หรือ​ ความดำมืด​ ฉันรู้เพียงว่าฉันกำลังเติบโตขึ้นจากเมื่อก่อน​ ฉันกำลังเปลี่ยนแปลง​ ถ้าเปลี่ยนไปมากก็คงต้องโทษความเฮงซวยนี้ไว้กับสายลมแสงแดดแลัวกันนะ​
           
                                         รักเสมอ​ จากตัวฉันเอง


SHARE
Writer
minku_
Survival
พระเจ้าไม่เคยให้อะไรเรามาง่ายๆเลย

Comments