30/7/62 18.31 น. เวลาในขวดแก้ว
https://youtu.be/mi2yAxppT2A
วันนี้....เวลานี้....เป็นวันและเวลาที่ถูกผู้ชายบอกเลิก ทั้ง ๆ ที่พึ่งคบกันได้แค่ 2 เดือน.....ถึงแม้จะแค่ 2 เดือน แต่เมื่อเราเอาใจทุ่มสุดตัวแล้ว มันก็ทำให้เจ็บไม่ใช่เล่นเหมือนกัน

.....เหตุผลที่ผู้ชายบอกเลิก.....
เหตุผลที่ 1 "เธอให้กำลังใจใครไม่เป็นเลยจริง ๆ"ผู้ชายบอกว่า "ทุกครั้งที่มีปัญหา คาดหวังว่าเธอจะมีคำพูดดี ๆ ที่ให้กำลังใจ แต่ไม่เคยเลย เธอไม่เคยพูดอะไรที่ตรงใจฉันเลย เพราะเธอได้แต่รับฟัง แต่เธอไม่เคยใช้ใจรับรู้ปัญหา"
ตอบเองในใจว่า "เธอเป็นคนแรกที่บอกว่าฉันให้กำลังใจใครไม่เป็น ทั้ง ๆ ที่ผ่านมา ใคร ๆ ก็อยากคุย อยากปรึกษาฉัน และทุกคนบอกว่าคุยกับฉันแล้วสบายใจ ได้ทางออก"

สรุปแล้ว.....มันเป็นเพราะฉันให้กำลังใจใครไม่เป็นจริง ๆ หรือเพราะฉันพูดในสิ่งที่ไม่เคยจะตรงใจเธอ
เหตุผลที่ 2 "ฉันคิดว่าเธอเป็นพวกฉัน แต่ไม่ใช่"ผู้ชายบอกว่า "ฉันคิดว่าเธอเป็นแฟนฉัน เพราะฉะนั้นเธอจะต้องเป็นพวกฉัน แต่ไม่ใช่"
ตอบเองในใจว่า "คำว่าพวกเดียวกัน เป็นพวกฉัน มันคือการที่เธอรักใครฉันต้องรักด้วย เธอเกลียดใครฉันต้องเกลียดด้วย.....แบบนั้นฉันทำไม่ได้" 

ลืมบอกว่าเราสองคนทำงานที่เดียวกัน บุคลิกเราแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้ว่าจะเกิดวันที่ติดกัน เกิดเดือนเดียวกัน ราศีเดียวกันก็ช่างเถอะ......เขาเป็นคนจริงจังในการทำงาน ทำงานโต้รุ่งโดยไม่คิดถึงตัวเอง ขอให้งานเสร็จ เป็นคนพูดตรง ไม่พอใจอะไรก็พูดตรงและพูดแรงโดยไม่สนใจว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ ส่วนฉัน....ทุกคนบอกว่าเป็นมิตร เข้าคนง่าย ไม่ชอบความขัดแย้งและการทะเลาะ

มาต่อเรื่องเป็นพวกเดียวกัน....เวลาที่เขาไม่พอใจใคร ถึงแม้ว่าสิ่งที่ไม่พอใจนั้นมันจะเป็นเรื่องจริง เช่น ถูกเอาเปรียบจริง ไม่ช่วยกันทำงานจริง เขาพร้อมลุย และต่อสู้ฟาดฟันกันด้วยวาจาโดยไม่สนใจอะไร และเขาคิดว่า เราก็ต้องส่งเสริมเขา เห็นด้วยกับเขา ทำด้วยกับเขา.....แต่......เราทำไม่ได้....เราคิดเสมอ ว่าคนเราจะดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่ก็ยังต้องทำงานร่วมกัน เราจึงเลือกที่จะ          ประณีประนอม คนเราทำงานคนเดียวไม่ได้ เราต้องมีทีม ต่อให้เราเก่งแค่ไหน ยังไงก็ไม่มีทางที่งานจะสำเร็จได้
เหตุผลที่ 3 "แม่ฉันเป็นคนที่ให้กำลังใจฉันได้เสมอ เธอทำได้มั๊ย"ผู้ชายบอกว่า "ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา แม่จะรู้ใจฉัน แม่จะรับฟัง และมีคำพูดดี ๆ ที่ทำให้ฉันสบายใจเสมอ เธอต้องฝึก เธอจะทำได้มั๊ย"
ฉันตอบออกไปดัง ๆ ว่า "ฉันทำไม่ได้" 

จากทั้ง 3 เหตุผล....ผู้ชายสรุปว่า...."ตอนที่ฉันเจอเธอ ฉันคิดว่าฉันคุยกับเธอได้ทุกอย่าง ฉันคิดว่าเธอเป็นพวกฉัน แต่สุดท้ายแล้วมันไม่ใช่ ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้เราก็กลับไปคุยกันแบบเพื่อน คุยแบบที่ปรึกษา เราจบกันด้วยดี เธอน่าจะรู้สึกดีมากกว่าการที่มีฉัน ฉันเองก็ไม่ต้องคิดอีกต่อไปว่าฉันมีเธอ"ฉันตอบไปแค่สั้น ๆ ว่า "ค่ะ"ไม่มีน้ำตา.....ไม่ใช่ไม่เสียใจ...แต่อึ้งและสับสนเกินกว่าที่น้ำตาจะไหลออกมาได้
ไม่มีคำพูดใด ๆ จะพูด หรืออธิบาย.....เพราะไม่รู้จะพูดอะไร อธิบายอะไร และแก้ตัวอะไร....ใครจะมองว่าเราเป็นอย่างไร จะรับได้หรือไม่....คงเป็นเรื่องของแต่ละคน 

จบก็คือจบ....ไม่ยื้อ ไม่รั้ง.....เพราะโตแล้ว...ผ่านความรักมาเยอะแล้ว....เจ็บมาเยอะแล้ว.....ที่ผ่านมาก็ไม่เคยตายซักทีกับความรัก...ครั้งนี้ก็เช่นกัน....ชีวิตยังต้องเดินต่อไป....

จบแล้ว.....จบเลย....เหมือนสายน้ำ....ไม่ไหลย้อนกลับ....เจ็บแล้ว....ควรจำ.....วันนี้เธอเลือกที่จะเดินจากไป.....ฉันเองก็ไม่เลือกที่จะเดินย้อนกลับไปเช่นกัน....

พรุ่งนี้...เราก็ยังต้องไปทำงานด้วยกัน....ยังต้องเจอกัน....แต่....คนอย่างฉัน....เข้มแข็งพอที่ยิ้มให้กับความเจ็บปวด....และยังยิ้มได้เสมอเวลาที่เจอเธอ.....
SHARE

Comments