20

วันเวลาผ่านไปเร็วเกินกว่าจะเตรียมตัวหรืออาจจะสำหรับผมคนเดียวก็ได้
ปีนี้เป็นปีที่ผมเติบโตขึ้นอีกหนึ่งปีแต่คงมีแค่ตัวเลขนี่แหละที่เติบโตขึ้น หลายๆอย่างในตัวผมยังเหมือนเดิม กินอาหารแบบเดิมๆ ไปเที่ยวที่เดิมๆ ในช่วงเวลาเดิมๆ บทสนทนาแบบเดิมๆกับพ่อแม่และและคนรอบตัว ทัศนคติและความคิดบางอย่างเปลี่ยนไปบางอย่างก็คงเดิม ความทุกข์และความสุขที่หายไปก็มีแต่ที่ยังคงอยู่ก็มี แสงอาทิตย์ตอนกำลังขึ้นและตอนตกดินยังเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดเสมอในความคิดผม เวลาเห็นแสงสวยๆเมื่อไหร่ผมยังอดไม่ได้ที่จะต้องหาที่ๆคิดว่าจะเห็นมันได้ชัดที่สุดแล้วไปยืนตรงนั้น 

ผ่านมาแล้ว 1 ส่วนของชีวิต 
ผ่านอะไรมาเยอะมากมายทั้งทางกายและทางใจ
ผมในตอนเด็กเคยนั่งจินตนาการว่าตัวเองในตอนอายุ 20 จะเป็นยังไง จะมีความคิดแบบไหน จะเรียนเก่งไหม จะเป็นคนยังไง จะได้ทำตามความฝันของตัวเองรึปล่าว พอมาถึงตอนนี้ผมได้แต่ถอนหายใจแล้วกล่าวขอโทษเด็กคนนั้นในใจว่า “ขอโทษด้วยถ้าทำให้ผิดหวัง จะพยายามผ่านช่วงนี้ไปให้ได้เร็วๆละกัน”
ในตอนนั้นผมคาดหวังกับตัวเองไว้สูงมากทีเดียว สูงซะจนต้องมารู้สึกฺผิดแบบนี้เลย 
แต่เอาเถอะผมในตอนนี้กำลังจินตนาการภาพตัวเองในอีกหลายปีข้างหน้า มารอดูกันว่าเมื่อถึงตอนนั้นผมจะต้องมากล่าวขอโทษเด็กอายุ 20 คนนี้อีกหรือไม่แต่ตอนนี้ผมจะปล่อยๆให้มันเป็นเรื่องของอนาคตไปก่อนละกันนะ

คุณอาจจะคิดว่าอายุแค่นี้ถึงกับต้องมาเขียนเล่าเรื่องยังกับคนอายุ 30 เลยเหรอ ผมก็คิด 
แต่นี่มัน story log มันคือความทรงจำที่ถูกบันทึกไว้ให้ผมได้ทบทวนตัวเองว่าผ่านอะไรมาบ้างแม้สุดท้ายจะไม่มีใครเข้ามาอ่านมันเลยก็ตามผมไม่แคร์หรอก 55 
เหมือนผมแค่อยากมาบ่นในวันเกิดเฉยๆแหละไม่มีไรเลย555
สุดท้ายนี้ผมแค่อยากจะขอบคุณทุกๆคนที่อาจจะได้อ่านหรือไม่ได้อ่านบันทึกนี้ ขอบคุณเพื่อนๆที่อยู่คอยพูดคุยให้กำลังใจถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกและไม่เคยรู้ตัวเองว่าต้องการ มันเปลี่ยนมุมมองของผมต่อคนรอบตัวและโลกนี้ได้มากเลย ผมเรียนรู้อะไรใหม่ๆเพิ่มขึ้นจากคำสอนและการพูดคุยของทุกๆคน ผมรู้จักตัวเองในมุมใหม่ๆที่ไม่เคยรู้ตัวว่ามีมาก่อนและเรียนรู้ที่จะเปิดใจให้คนอื่นมากขึ้น 
ที่จริงผมก็เปลี่ยนไปเยอะอยู่นี่หว่า 
ขอบคุณครับ

SHARE

Comments