เราแค่อยากพัก หรือว่าเป็นโรคซึมเศร้า?
เคยไหมที่อยู่ๆ ก็ไม่อยากทำอะไรขึ้นมาซะงั้น...
กลางคืนนอนไม่ค่อยหลับตาสว่าง 
แต่กลางวันกลับไม่อยากลุกจากเตียง
หลบเลี่ยงผู้คน รวมถึงเพื่อนฝูง 
ขังตัวเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม
ไม่หิว ไม่กระหาย ถ้าไม่ไหวถึงจะลุกไปหาอะไรกิน
รู้สึกตัวว่าต้องทำงาน แต่พอจะทำ กลับไม่มีสมาธิ 
แล้วก็หันเหไปทำอย่างอื่นแทน 
จนหมดวันและรู้สึกผิดกับตัวเองแล้วมันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?
ก็ตั้งแต่ที่ลามาเรียนปริญญาโทนี่ล่ะ
ซึ่งตอนแรกไฟแรงเว่อร์ อยากมาเรียนสุดๆ
จุดเปลี่ยนมันค่อยๆ เริ่มมาจาก
การที่ต้องเปลี่ยนหัวข้อ thesis 
เพราะปัญหากับตัวงานที่มีการแฝงผลประโยชน์ 
ซึ่งเราไม่โอเคกับจุดนี้
ทำให้เสียเวลาเคว้งคว้างไป 1 เทอม 
แต่หัวข้อใหม่ก็ชอบนะ ตอนเสนอหัวข้อออกไป 
ตอนนั้นทำงานได้รวดเร็วมาก งานเดินตลอด
เข้าหาอาจารย์ รายงานผลทุกอาทิตย์ 
ตอนนั้นคิดว่าทุกอย่างน่าจะไปด้วยดีแล้วแท้ๆ ... 
คอมพัง ฮาร์ดดิสเจ๊ง บังเกิดผล!และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น 
เมื่อคอมพิวเตอร์คู่ใจดันมาดับและเปิดไม่ติด
รวมถึงเจ้า external harddisk ที่พ่วงกันมาเกิดช็อต
ทำให้งานทั้งหมด หายวับ ซ่อมก็แพงมาก 
ราคาพอๆ กับซื้อใหม่
จึงต้องกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง...
บอกตรงๆ คือท้อแท้มาก
แน่นอนว่าทุกอย่างผิดแผนไปหมด...
แล้วไหนจะต้องหาเงินมาซื้อเจ้าพวกนี้อีกล่ะ...
ทำให้เราเครียดมากทำงานพิเศษในตอนกลางคืน นอนวันละไม่ถึง 3 ชั่วโมงอย่างที่บอกว่าต้องหาเงินเพิ่มจากเดิม 
ทำให้เรารับงาน freelance 
งานทำเฉพาะกลางคืน 6 ชั่วโมง 
มันก็โอเคอยู่ ตอนนั้นเราคิดว่าเราไหว
กลางวันต้องไปเรียน มีหลายวิชาที่ต้องเก็บ 
นอนน้อยหน่อยคงไม่เป็นไร 
เอาให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน 
แต่ปัญหาที่บ้านก็เข้ามาไม่หยุด 
เพราะพ่อป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล
ที่บ้านต้องใช้เงิน เราจึงทำงานพิเศษต่อไปเรื่อยๆ จนป็นแบบนี้อยู่ราวๆ 8 เดือน
และแล้วร่างกายก็เริ่มประท้วง
จากเดิมที่เป็นคนสุขภาพแข็งแรงมาก-มากที่สุด  
ก็เริ่มมีผดผืนขึ้นตามตัว มีอาการวูบระหว่างวัน
หัวใจเต้นเร็ว จนรู้สึกเหมือนจะช็อค
สมองก็เหมือนจะคิดช้าลง พูดติดๆ ขัดๆ
แน่นอน เมื่ออาการมันมา เราก็เลยเริ่มทำงานพิเศษน้อยลง ก็ยังทำเท่าที่ทำไหว...
แต่! เรากลับมีความรู้สึกท้อแท้ขึ้นมาเรื่อยๆ แทน 
ว่าทำไมมันมีแต่ปัญหา งาน thesis ก็เดินได้ช้าลง
แล้วก็เริ่มมีอาการนอนไม่หลับ เริ่มหลับไม่สนิท
ทั้งๆ ที่ตัวเองเมื่อก่อนเป็นคนหลับง่ายมาก 
แค่ 3-5 วิ ก็ไปละ
หรือเราแค่ขี้เกียจ?
เป็นคำถามที่ถามตัวเองมาตลอด
ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา นับแต่มีอาการ
แต่มันเพิ่งจะเคยเป็นนะ (เราเถียงตัวเองในใจ)
เมื่อก่อนมันก็มีบ้างละที่เหนื่อยก็พัก 
แต่นี่มันเกินเบอร์ไปไกลแล้ว 

สุดท้ายนี้ก็ได้แต่หวังว่าตัวเอง
จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เร็วขึ้น
เราพยายามบอกตัวเองให้มีกำลังใจ สู้อยู่ ...
หวังว่าการเขียนระบายเรื่องราวเหล่านี้ 
จะทำให้ความรู้สึกนึกคิดที่มันอัดอั้น
หลุดออกไปจากสมองได้บ้าง ขอบคุณ 
SHARE
Written in this book
On my way & In my life
Writer
TJStoryLife
Diary of Life
อยากเล่า อยากเขียน เรียบเรียง ระบาย บางครั้งเราไม่สามารถที่จะพูดออกไปได้ ได้แต่ส่งผ่านมันออกมาผ่านตัวหนังสือ....

Comments

TorPakTorKam
2 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ ทุกอย่างผ่านมาทดสอบเราแล้วมันก็จะผ่านไป✌️✌️✌️
Reply