เราจะแวะมาที่นี่..เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่ไหว
เราจะแวะมา Storylog เวลาที่เราคิดถึงคนบางคนมากๆ ...มากจนทนไม่ไหว บอกใครไม่ได้ และเขาไม่ได้อยู่รับรู้ “ความคิดถึง” ของเราเหมือนวันก่อนๆ มา 

แวะมาบ่อยแค่ไหน คิดถึงเขาบ่อยมากกว่า

“ไปราชการด่วน ค่อยคุยกันนะคับ” เราใจหายอีก
“ไปนานแค่ไหนคะ” 
“3-4 วัน คับ” 
“รู้ว่าต้องไป แต่มาบอกกะทันหันรึป่าวคะ” เริ่มงอแงเพราะเรากำลังจะบินกลับมาเจอเขา...
“ไม่ได้รู้ล่วงหน้าคับ รู้เมื่อคืนเลย เมื่อคืนยังไม่ได้นอนทั้งคืน นี่อยู่สนามบินคับ”


“ก็คงต้องบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ ในเมื่อเป็นสิ่งที่หาความแน่นอนไม่ได้ ก็ได้แต่ยินดีกับทุกสิ่งที่น้องทำ” ... บอกไปแบบนั้นให้เขาสบายใจ ทั้งๆ ที่ตัวเองคิดถึงเขาสุดหัวใจ

“ขอโทษนะคับ ค่อยเจอกันนะคับ” ..เราเชื่อในคำขอโทษของเขาเสมอ เพราะเขาไม่ได้พูดมันบ่อย


“ค่ะ” 
..ทีแรกว่าจะหยุดแค่คำนี้เพราะน้อยใจ แต่ก็บอกตัวเองว่า เวลาของเราสองคนมีน้อยเหลือเกิน ทำทุกวินาที ทุกถ้อยคำ ทุกการจากลา ให้เป็นเวลาดีๆ ดีกว่าไหม เปลืองเวลาประชดประชันไปทำไมกัน
”เป็นกำลังใจให้นะคะ” เราพิมพ์เป็นประโยคสุดท้ายและยังทันที่เขาจะได้อ่านมัน ... อย่างน้อยๆ เขาก็ได้พกพาความห่วงใยจากเราไป เราโกรธเขาไม่ลงหรอก ไม่เคยน้อยใจเขาได้นานๆ เลยสักที..
รัก คิดถึง รอ
SHARE
Writer
Cloverleaf
Dreamer🌟💛
เราจะฟังความฝันของเธอไม่รู้จักเบื่อ จะอยู่ฟังความฝันกับเราไหม เราจะแวะมาที่นี่ เวลาที่เราคิดถึงใครบางคนจนทนไม่่ไหว เราไม่รู้หรอกว่าความไม่จริงใจเป็นยังงัย เพราะเราไม่เคยไม่จริงใจกับใครเลย

Comments