สองปีที่ผ่านไป กับหัวใจที่หมดไฟ
เเละเเล้ว 
เรา
ก็
มา
ถึง
จุด
ที่
สามารถ
กล่าว
คำ
ว่า
เเอนนิเวอซารี่ทูเยียร์จ้ะ




ระยะเวลาสองปีที่ผ่านไปกับใจดวงน้อยๆ


ความสนุกเบิกบานที่เอ่อล้นตอนมาทำงานใหม่ๆ ตอนนี้กลายเป็นความเคยชิน ความสุขุม ความเก๋า ความเฉยๆ


เรากลายเป็นพนักงานอาวุโสเต็มตัว 





ตอนนี้ ตำเเหน่งเเละงานที่ได้รับมอบหมายดูเฉยๆ ความตื่นเต้นเริ่มน้อยลงตามกาลเวลา


เราเคยตั้งเป้าหมายว่าจะทำงานให้ครบ1ปี
เเละเมื่อทำได้ครบปี เราก็เปลี่ยนเป้าหมายว่าต้องทำให้ได้สองปี



วันนี้มันสิ้นสุดลงเเล้ว ในใจเราเเบบ ไฟนอลลี่! กุมาถึงจุดที่ตั้งใจไว้เเล้ว

เป้าหมายนี้เหมือนเป็นน้ำลูกใหญ่ที่มาดับไฟในการทำงานของเรามาก
มันมอดดับลงไปเยอะเลย เรารู้สึกเหนื่อยล้ามาก สองปีที่ผ่านมาเรารู้สึกหนักหน่วง ทุกอย่างมันหนักไปหมดเเต่ต้องทนต่อเพื่อให้ถึงฝัน


ความรู้สึกเหมือนตอนพยายามเรียนให้จบภายในสี่ปีเลย ทรมานเหมือนอ่านหนังสือให้สอบผ่านให้ได้ พอคะเเนนออกเเละรู้ว่าเรียนจบ มันโล่งมาก มันฟรี อยากเททุกอย่างเเล้วนอน



ในที่สุด เราก็ทำได้ตามที่ตั้งใจเเล้ว :) 

SHARE

Comments