จนกว่าเหล้าจะหมด
; จะกลับกันกี่โมงอะ
; เหล้าหมดก็กลับ

ชั้นมองตามมือพี่ในกลุ่มชี้ไปที่ขวดเหล้า ของเหลวข้างในเหลืออยู่ประมาณครึ่งขวด

อืม คงอยู่ได้อีกสักชั่วโมง สองชั่วโมงแหละ

กลุ่มเราไม่ได้กินเหล้ากันเก่งขนาดที่จะกินเหล้ากลมนึงหมดได้ภายในไม่กี่นาที

เพราะฉะนั้นเวลามาร้านเหล้ากันทีก็สั่งแค่กลมเดียวแล้วนั่งกันยาวๆ เน้นพูดคุย เล่นเกม ฟังเพลงไปเรื่อยมากกว่า

ชั้นแอบมองเค้าที่นั่งหน้ามุ่ยกับมือถือ คงอยากกลับบ้านเต็มทีแล้วซินะ

สักพักเค้าก็ลุกออกไปคุยโทรศัพท์กับคนสำคัญของเค้า


โชคดีที่ชั้นใส่หมวกมา คนอื่นๆเลยไม่เห็นสีหน้าของชั้น รวมทั้งเค้าเองก็ไม่รู้ว่าชั้นแอบมองเค้าอยู่ตลอด

คิดว่าชั้นคงไม่ทันเห็นซินะ หน้าจอมือถือที่ตั้งเป็นรูปคู่หรือแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายนะ

หึ เหม็นความรักเป็นบ้า


ชั้นทำเป็นไม่สนใจ ยกแก้วจ่อปากแล้วกระดกมันเข้าไปเรื่อยๆ

พอเค้ากลับมานั่งโต๊ะ ชั้นก็แสร้งทำเป็นเฮฮา พูดคุยกับคนอื่นๆให้บรรยากาศมันดูปาร์ตี้สนุกสนาน

ใช่ แค่ให้มัน“ดู”สนุกสนาน แค่นั้นแหละ

ชั้นได้บอกหรือยัง นี่ปาร์ตี้วันเกิดชั้นเอง

จริงๆชั้นไม่มีอารมณ์จะปาร์ตี้ด้วยซ้ำ แค่อยากกินเหล้ากับฟังเพลงเฉยๆ

แต่ก่อนหน้านั้นเค้ามาขอไว้ ว่าอยากให้ปาร์ตี้นี้มันสนุก ไม่อึดอัด ไม่อยากให้เงียบใส่กัน

แหม ไม่สนใจความรู้สึกกันเก่งจังนะ

อยากทำแบบนั้นได้บ้างจัง

แล้วชั้นก็ตัดสินใจได้ว่า ชั้นจะแคร์เค้า จะสนใจเค้า จะคอยมองเค้าวันนี้เป็นสุดท้าย

พอเหล้าหมดและแยกย้ายกันไป

ชั้นจะหายไปจากชีวิตเค้าทันที

เหล้าใกล้หมดแล้ว

ชั้นยังคงเสแสร้งว่าสนุกกับปาร์ตี้นี้ซะเหลือเกิน

เค้ายังคงก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือ ยิ้มให้กับมัน และมีบ้างที่เงยหน้ามาพบเจอผู้คน

ทำไมชั้นถึงรู้นะหรอ

ก็บอกแล้วว่าแอบมองอยู่ตลอด

เราพูดคุย หัวเราะ ร้องเพลง อัดคลิปวิดีโอตลกๆของคนที่เริ่มเมา

มีบ้างที่เราสบตากัน แต่ก็ชั้นแกล้งทำเป็นดึงหมวกลงมาบังหน้าไว้

มือก็ยกแก้วเหล้าซดเข้าไปเรื่อยๆ

รู้สึกมึนๆเพราะแค่ชั้นคนเดียวก็ปาไปเกือบครึ่งกลม

พอเหล้าเริ่มออกฤทธิ์ ในหัวชั้นมันก็เกิดสงครามย่อยๆขึ้น

ฝั่งนึงบอกให้รีบๆกินรีบๆกลับ ไม่อยากมอง ไม่อยากเจอ ไม่อยากรับรู้เรื่องเค้าอีกแล้ว

แต่อีกฝั่งบอกให้ค่อยๆกิน เพราะนี่จะเป็นโอกาศสุดท้ายแล้วที่จะได้มอง ได้เจอ ได้รับรู้เรื่องของเค้า

จะบ้าตาย ไปตีกันที่อื่น!!!

เค้าเอาแต่เทเหล้าใส่แก้วคนอื่น อ้างว่าพรุ่งนี้เค้าทำงาน ไม่อยากเมา

อยากรีบกลับไปนอนคุยกับแฟนก็บอกกันดีๆก็ได้

เหมือนความคิดชั่วร้ายจะชนะ

ความรู้สึกน้อยใจต่างๆนาๆถาโถมเข้าใส่

ชั้นคว้าขวดเหล้าที่มีเหล้าเหลืออยู่นิดหน่อยกรอกปากตัวเองรวดเดียว

คนอื่นๆที่เห็นต่างปรบมือเชียร์กันอย่างสนุกสนานเพราะคิดว่าชั้นจะโชว์เหนือกินเหล้าเพียว

ป่าว แค่ไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว

ชั้นวางขวดเปล่าลงบนโต๊ะ รู้สึกถึงความร้อนในลำคอ รสฝาดๆที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้น และไมเกรนที่เริ่มปะทุขึ้นในหัว

ยกมือขึ้นปาดหยดเหล้าที่ติดอยู่ที่มุมปาก มองดูขวดเหล้าที่อยู่บนโต๊ะ

เหล้าหมดแล้ว


หมดเวลาแล้วซินะ


เรายืนเรียกแท็กซี่กันหน้าร้าน

ชั้นอาสารอส่งทุกคนขึ้นแท็กซี่ก่อนเพราะดูเหมือนจะมีแค่ชั้นที่มีสติที่สุด

เปล่าหรอก แค่อยากมองดูเค้าให้นานที่สุดต่างหาก

เค้าโบกแท็กซี่และบอกจุดหมายปลายทาง

แต่ก่อนเค้าจะขึ้นไป เค้าหันหลังกลับมากอดชั้นพร้อมกับพี่อีกคน และหันมาพูดกับชั้น

Happy birthday นะพี่
แล้วเจอกันวันเกิดหนูนะ 


แล้วรีบขึ้นรถไปเลย

หึหึ ยังทำให้ชั้นรู้สึกได้จนนาทีสุดท้ายเลยนะ

และไม่แคร์ความรู้สึกของชั้นยันนาทีสุดท้ายเช่นกัน

เห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวชะมัด

ทำไมต้องไปชอบคนแบบนี้เข้าด้วยวะ

พอแล้ว เลิกเล่นกับความรู้สึกของชั้นสักที

ชั้นจะไม่ไปเจอเค้าจนกว่าชั้นจะซ่อมใจตัวเองได้

จนกว่าใจชั้น ความรู้สึกของชั้นจะกลับมาเป็นปกติ

นั้นคือ คำอธิษฐาน ของปีนี้


ขอโทษ
คงจะไปงานวันเกิดแกหรือไปเจอไม่ได้หรอก
ไม่รู้หรอกว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก
ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่มะรืนนี้ ไม่ใช่เร็วๆนี้แน่
ทางที่ดี
เลิกรู้จักกันไปก่อนเลยก็ได้นะ
อย่าพึ่งเจอกันเลย


SHARE
Writer
29th
Fine, thanks.
Try to be positive thinker even though I’m not.

Comments