หัวข้อสอบ
"ค่ะ"

-ทำอะไรอยู่คุณลูก?-

"เเม่มีอะไรร?"

-ขอเข้าไปนะ-

"เห้ยๆเดี๋ยวสิเเม่"

-เเล้วหนูภัทรล่ะ?-

"เอ่อ อ่าา เข้าห้องน้ำมั้ง?"

-😏-

"อย่ามองกานเเบบนั้น"

-ทำไมล่ะลูก-

"เเม่ทำหนูค้างมาก..."

-เเม่มาผิดจังหวะสินะ-

"ผิดมากๆ😤กำลังจะดีอยู่เเล้วเนี้ยเเม่"

-จ่ะๆ งั้นแม่ไปและอย่าทำหนูภัทรของเเม่ช้ำสะหล่ะ-

"เเล้วเเม่มมาทำไร??"

-เดี๋ยวพน.เเม่ใหม่-

"หึไม่ได้ค่ะเเม่ หนูกต้องไปบริษัทที่ลงฝึกไว้"

-ตอนเย็นนั่นเเหละมากินข้าวพร้อมกันทุกคน ห้ามหายไปไหนเลยเด็ดขาด-

"ค่ะๆ"

.



.



.


"คุณคะ เเม่เค้าไปแล้วนะ"

ตัวเล็กเปิดประตูเเล้วออกมาจากห้องน้ำภายในห้องนอน หน้าเเดงไปถึงใบหูเสื้อผ้าที่ถูกใส่อย่างลวกๆ ฉะนดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเเละบดจูบอีกครั้ง ซึ่งตัวเล็กก็จูบตอบฉันในทันที เอาจริงๆเเล้วตัวเล็กหน่ะจูบเก่งมากเลยเเหละ...


"ต่อนะได้มั้ย?"

ฉันไม่รอให้ตัวเล็กตอบเเต่เริ่มไล้ไปทั่วใบหน้าเเละจูบกับตัวเล็ก อีกคนเอามือมาทุบที่อกของฉัันเเละผลักออก

'ไม่ได้นะพน.คุณโดนบริษาัทเรียก ไปนอนเถอะนะ'

"ไม่ได้จริงๆหรอ"

'....'

"โอเคค่ะงั้นภัทรไปนอนก่อนเลย เค้าขอไปสงบสติอารมณ์ซักเดี๋ยวนึง"




Napat part's

ตอนนี้ผ่านไปประมาณครึ่งชม.ได้เเล้ว กานก็ยังอยู่ข้างนอกระเบียง เห็นหยิบขนมหรืออะไรซักอย่างออกไปด้วย อากาศวน.เหมือนฝนจะตกเลย มีลมพัดมาตลอดทั้งคืน เป็นห่วงจัง เขาตะโกรธฉันมั้ยนะ หรือจริงๆเราควรให้เค้าดี ไม่ใช่ไม่อยากให้เเต่ฉันเขินเกินไป ไม่กล้าจะมาเสี่ยงถ้ามันเกิดอะไรขึ้นล่ะถ้าเค้าเบื่อล่ะหลังจากนี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ของเราก็ยังไม่มีทางรู้เลย เเต่เค้าก็อยู่กับฉันตลอดนะ...

แกร๊กก!

"คุณอกมาทำไมหรอ เดี๋ยวเค้าก็เข้าไปแล้ว"

'ก็มันนานไปวน.เหมือนฝนจะตกด้วยลมพัดเเรงอีกต่างหาก'

"เดี๋ยวเเค้าเข้าเเล้ว..เเปปเดียวจริงๆค่ะ"

'...'

ฉันเดินเข้าไปหาอีกคนเเล้วก็จูบลงไปเบาๆ
เเละอีกคนเป็นคนที่เริ่มขยับเเละลุกล้ำลิ้นร้อนๆเข้ามาในปากของฉัน...สตอวเบอร์รี่ หวานมากๆ
เค้ามือมากอดเอวฉันไว้ เราจูบกับเนิ่นนานจนฉันเนิ่มหายใจไม่ทัน ฉันผละจูบนั้นออกอย่างน่าเสียดาย..ฉันยอมรับเลยนะว่าค้างจากตอนก่อนหน้านี้มากๆ

"ใส่เสื้อผ้าเเบบนี้ออกมาเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกเข้าไปเถอะเดี๋ยวเค้าตามเข้าไป"

'อื้อ'

กานตามฉันเข้ามาหลังจสกที่ฉันเข้ามาไม่นาน เขาขค้นมาบนเตียงเเละโอบกอดฉันจากด้านหลัง ฉันรู้สคกอบอุ่นมากๆพออยู่ในอ้อมกอดของเขาเเล้วรู้สึกปลอดภัย หลังจากนี้ที่เราห่างกัน บททดสอบที่เเสนทรมานจะเริ่มขึ้น

7.00

'กาน'

ฉันสะกิดให้อีกคนตื่นจากการหลับไหล 

'กานได้เเล้วค่ะ วันนี้คุณต้องไปบริษัทนะ สายขึ้นมาไม่มีที่ลงเค้าไม่รู้ด้วยนะ'

"งื้อออมมมม"

จุ๊บ ฉันก้มหน้าไปจุ๊บที่ปากของอีกคนเบาๆ

"งื้ออ"

จุ๊บๆๆๆ เเละทำอีกหลายรอบ

'อื้ออออมมม' เขาดึงฉันลงไปจูบอย่างดูดดื่ม

"morning kissค่ะ"

'ไอคนหื่น'

"อะไรกันเค้าเเค่จูบเอง"

'ก็นั่นเเหละ'

"เเบบเมื่อคืนสิถึงจะเรียกว่าหื่น🌚😏"

'อื้อออ'

เเละเขาก็จูบฉัยอีกครั้ง

"ไปและ อาบน้ำดีกว่า😝"







kan's part.

"กัญญารัตน์ค่ะ"

'เชิญด้านนี้ค่ะ'

ฉันมาก่อนเวลาประมาณ15นาทีเพราะคนตัวเล็กบังคับให้มาก่อน เพราะว่ากลัวรถจะติด ฉันขี่พี่เบิ้มของฉันมา...เเละถึงก่อนเวลาไป15นาที ดีเเล้วจะได้มีเวลาเตรียมตังเตรียมใจอาจารย์บอกเเค่ให้มาบริษัทยังไม่รู้เหตุผลเลย เเต่ดีเเล้วเเหละคิดว่ายังไงๆก็คงได้ฝึกที่นี่อยู่เเล้ว ก็คนมันเก่ง มีความสามารถ หน้าตาดี ฐานะดี ดีไปหมด ฉันเป็นคนขี้อวด เเละเเฟนฉัน ดีมากๆ ดีที่สุด


'คุณกัญญารัตน์เชิญค่ะ'

"ค่ะ"

ฉันที่นั่งรออยู่หน้าห้อง ก็มีคนมาเรียกเเละบอกให้เข้าไปในห้องนั้น ความเย็นของเเอร์ที่เข้ามากระทบผิวหนังเเละบรรยากาศที่สุดจะอึมครึมเเละดูกดดันมากๆ 

"สวัสดีค่ะ กัญญารัตน์ พิพัฒนโสภณค่ะ"

-สวัสดีครับ นั่งก่อนสิ้-

"ขอบคุณค่ะ"

บรรยากาศยังคงดูน่ากดดันอยู่ เเต่ไม่รู้สิ้ ฉันไม่รู้สึกเคืองอะไรกับบรรยากาศเเบบนี้เลย

-ผมมีคำถามเเละขอเสนอ...ไม่สิข้อบังคับ-

"ค่ะ"

-คุณมาสมัครเป็นนักศึกษาฝึกงานที่นี่ทำไม?-

"..."

-ทำไมเงียบล่ะครับหรือว่าจำที่เขียนลงใบสมัครไม่ได้-

"ถ้าจะให้พูดเหมือนคนอื่นๆที่คุณประธานถามเเล้วตอบเหมือนๆกัน กานขอตอบเหตุผลที่ตรงไปตรงมาดีกว่าค่ะ ที่ฝึกงานที่นี่เพราะว่า ที่นี่เป็นบริษัทที่ค่อนข้างใหญ่ค่ะ...มีสังคมที่ไม่เหมือนบริษัทอื่นๆค่ะ มีสวัสดิการให้เเม้เเต่นักศึกษาฝึกงาน มีเงินตอบเเทนระหว่างฝึก เเละอยู่ในกรุงเทพค่ะ"

-โอ้ ตอบตรงดีจัง คุณคิดว่าคำตอบเเบบนี้จะทำคุณได้ฝึกงานหรอครับ-

จะกดดันกันไปถึงไหนเนี่ย-.-

"อย่างน้อยกานก็คิดเข้าข้างตังเองเสมอๆเเหละค่ะ"

-หือมมม-

-โอเคผ่านครับบ!-

"?!!"

บุคลิกของคนตรงหน้าฉันเปลี่ยาไปอย่างสิ้นเชิง บรรยากาศกดดันก็พลันหายไปทันที ไม่ว่าด้วนฝยเหตุผลอะไร คนตรงหน้าฉันตรงนี้ยิ้มอย่างเป็นมิตรมาให้ ลุกขึ้นเเละปรบมือเปาะเเปะ 

"คะ?"

-จำพี่ได้รึป่่วครับน้องกาน?-

"..."

ฉะนไม่ตอบเเต่เพียงส่งยิ้มเเห้งๆไปให้

-ก็มันนานเเล้วนี่เนาะ ตั้งเเต่ที่ไปแลกเปลี่ยน-

"!!!"

"พี่โบ๊ต!!"

-อ้าวจำได้เเล้วสิ้นะๆ-

"ทำไมถึงมาเป็นประธานบริษัทนี้ล่ะคะ? ไม่ทำต่อจากคุณลุงหรอ?"

-พอดีว่าพี่อยากบริหารบริษัทที่เป้นของตัวเองหน่ะครับ เเถมบนิษัทของคุณพ่อก็ไม่ใช่สายงานสถาปนิกหรือออกเเบบเต็มตัวด้วย ก็เลยออกมาทำของตัวเอง เเล้วก็coกับบริษัทคุณพ่อเอาหน่ะครับ-

"โหพี่นี่สุดยอดเลยค่ะ เดี่ยวนะๆ...พี่อายุเเค่26เองนี่"

-ครับพี่อายุเเค่26-

"พี่นี่สุดยอดเลยค่ะ"

"แล้วเรามาคุยเรื่องที่หนูต้องฝึกงานต่อมั้ยคะ"

-ครับน้องกานผ่านเเล้ว เเค่คนเดียวเอง-

"โหพี่คัดโหดจังคะ ถึงว่าสิบิ้วด์ซะห้องอึมครึมไปหมด"

-พอดีพี่มีโปรเจคหน่ะ เเละต้องการให้นักศึกษาฝึกงานไปด้วย เพราะว่าหลังจากฝึกงานเสร็จพี่จะขอทำสัญญาจ้างต่อ เพื่อทำงานของโปรเจค ค่อนข้างใหญ่เเละคิดว่าน่าจะใช้เวลาค่อนข้างนานเลยต้องคัดดีๆ-

"โหห ไม่ให้โอกาสปฏิเสธสินะคะ เพราะว่าถ้าปฏิเสธก็จะไม่ให้ลงฝึกงานเเบบนี้ใช่มั้ยคะ"

-ครับ อ่านสถานการณ์เก่งดีนี่ เเต่ก็ไม่ถึงขนมดนั้นหรอกครับ เเค่ไม่ได้ทำโปรเจคด้วยเเล้วก็ไปฝึกงานเอกสารหรืองานที่นักศึกษาฝึกงานควรทำ-

"งั้นหนูรับข้อเสนอค่ะ เพื่อประโยชน์ตัวเองด้วย"

-เเน่นอนครับมีประโยชน์อย่างเเน่นอน หลังจากจบโปรเจคมีรายได้ให้ด้วยครับ เพราะจะทีม
ออกเเบบเเละผู้สร้าง พี่จะใส่ชื่อเราเป็นหุ้นส่วน อย่างน้อยๆสิบห้าเปอร์เซนต์จะลงมาที่ทีมสร้างเเละออกเเบบด้วย เเต่พี่บอกเเล้วว่าเราต้องเซนต์สัญญาจ้างต่อด้วย เเละต้องลงไปช่วยงานของทีมออกเเบบเต็มตัว นักศึกษาที่พี่คัดมาคือคนที่มีผลงานดีถึงดีมากเท่านั้น เเละพี่เคยไปตัดสินเราในการเเข่งอยู่ครั้งนึง พี่เลยเลือกให้เรามาสัมภาษเเละลงในโปรเจค-

"อ่อเเจ่งทำโมเดลนั่นสินะคะ ถึงว่ารู้สึกคุ้นๆ"

-โมเดลนั่นเอาลงไปในโครงการบ้านจัดสรรนี่ครับ ได้ทุนการศึกษาด้วย ได้รายได้จากการขายโมเดลด้วยเเถมโครงการนั้นก็ใหญ่อยู่พอตัวคงได้เงินคาอนข้างสูงสินะครับ-

"ค่ะจสกโมเดลนั้นอย่างเดียวก็เป็นเเสนเเล้วค่ะ"

-ครับนั่นเเหละ ตามที่พี่ได้พูดไป พี่รับเราร่วมโปรเจคครับ เเละขอให้น้องกานเซ็นสัญญาจ้างด้วย-

"ค่ะ"

จากนั้นเราก็ทำการเซ็นเอกสาร อ่านข้อตกลง สัญญา ข้อกำหนด รายได้ที่ำด้ เเละอื่นๆอีกหลายอย่าง จนในที่สุดก็เสร็จสิ้น

-ยินดีต้องรับสู่โปรเจคครับ-

"ขอบคุณค่ะ"

-ส่วนเรื่องระยะเวลาเเละทีมพี่จะให้เลขาส่งไปในเมลล์นะครับ-

"ค่ะ ขอบคุณค่ะ"


13.00 

คอนโด

"คนดี~~"

'กลับเเล้วหรอคะ เป็นยังไงบ้าง'

"เคเาได้ทำโปรเจคให้wskค่ะ เป็นบริษัทของรุ่นพี่เค้าเเหละ"

'อ่ออออ เก่งที่สุดเลยค่ะ'

"กอดๆหน่อยจิ"

'มาสิ'

ฉันเข้าไปกอดอีกคนเเละซุกไปที่คอเก็บความหอมของอีกคน

'อีกสองอาทิตย์เค้าต้องไปฝึกงานเเล้งนะคะ'

"งื้ออออมม"

'จะรีบกลับมา รีบฝึกให้เสร็จค่ะ'

"รักคุณที่สุดเลยค่ะ"

'รักคุณเหมือนกันค่ะ'

ติ๊งๆ

"หื้ิมม.."

"ห้ะ!!???"

'อะไรคะคนดี'

"คุณเค้าต้องไปทำโปรเจคที่ภูเก็ต"

'โอ้ ดีเเล้วนี่'

"เเงไกลกว่าเดิทอีกอ่าาม"

'ไม่งอเเงนะคะ'

"เค้าต้องขาดใจตายเเน่เลย"

'อดทนนะคะ'

"เเงงงฝง"

'มันคือเเบบทดสอบค่ะ'

"โห่วว"

'ผลลับหลังจากบททดสอบนั้นจบลง จะดีเสมอๆค่ะ😊'





ไปฝึกงานกันเเล้วว
นี่คือองที่สองนะ จะมีอะไรอีกรึป่าว 
สงสัยมั้ย?ว่าใครร้องไห้อยู่ตอนต้นเรื่อง
ยังไม่บอกเนาะ:-)

















SHARE
Written in this book
Short Story Circle
ความสัมพันธ์ของบุคคลคนนึงจะวนหลูบเป็นวงกลม 'กาน' ผู้ที่อยู่ในวงกลมนั้นจะมีหลูบความสัมพันธ์เเบบไหน ติดตามอ่านกันได้
Writer
-MSHFP-
Writer
นมสดน้ำผึ้งปั่นหวานน้อย

Comments