เราทลายกำแพงให้ใครไม่ได้
มันยังแก้ไขได้นะ
สถานการณ์นี้ยังมีทางออก ลองทำแบบนี้ดิ
ทำไมถึงปฏิเสธล่ะ? ทั้งที่มองเห็นปัญหา
ทั้งๆที่กลัวปัญหามากขนาดนั้น
แต่กลับกลัวที่จะแก้ไขมันมากกว่า

ความคิดเหล่านั้นแล่นเข้ามาในหัวฉันซ้ำๆ
ทุกครั้งที่มีใครบางคนเล่าอะไรสักอย่างให้ฟัง
พูดราวกับว่าจะจมดิ่งกับปัญหานั้นไปจนวันตาย

เคยได้ยินมาว่า ผู้คนต้องการแค่คนรับฟัง
ไม่ใช่คนแก้ปัญหา
แต่ในฐานะคนที่อยู่เคียงข้างกัน
ได้เห็นเขาจมไปกับมัน ตะเกียกตะกาย ทรมาน
ฉันเองก็เจ็บปวดนะ

เหมือนมีกำแพงที่ฉันมองไม่เห็น
มันสูงระฟ้า ตระหง่านตรงหน้าเขาที่กำลังตัวสั่น
มีแต่เขาเท่านั้นที่รู้ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน
ไม่ง่ายเลยที่จะทลายมันลงมา

และในเมื่อฉันไม่อาจสัมผัสมันได้
ฉันก็ไม่สามารถทลายกำแพงให้ใครได้เช่นกัน
น่าแปลก ที่ความจริงข้อนี้ก็ทำให้ฉันทรมานไปด้วย

ฉันสร้างกำแพงใหม่ให้ตัวเองเสียแล้ว







SHARE

Comments