ขอเก็บไว้อ่าน
ตื่นมาเจอจิ้งเหลนบนที่นอนหมายังดีกว่าเจอหน้าคนอย่างเธอผมเขียนใส่ในสมุดลายเซ็นให้น้องเขา
"เห้ย เห้ย เห้ยยย พี่ พี่รู้จักมีมนี้ด้วยหรอ โหว คนที่รู้จักมีมเนี้ย คือคนที่มีไอจีหนูเท่านั้นแหละ"
น้องจ้องมาที่ผมพร้อมกับพ่นคำพูดที่จะทำให้ผมเลิ่กลั่กได้ ใช่แล้วครับผมไปส่องไอจีน้องเขามา


เช้าวันนั้นเป็นวันสัมภาษณ์เพื่อเข้าศึกษาที่มหาลัยแห่งนึงย่านคลองหก ผมไปแต่เช้าเพราะอยากเห็นหน้าน้องเร็วๆ แต่ลืมไปว่าปีนี้ขึ้นปี 3 แล้ว 55555 ก็คนมันขี้เห่ออะ เพราะปกติปี 3 เป็นว้ากตอนรับน้องงี้ ก็ได้แค่ไปยืนนิ่งๆดูคนนู้นเข้าทีออกที สายตาเริ่มกวาดและเพิ่มระยะกว้างมากขึ้นแต่ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจสายตาเริ่มตีวงแคบและแล้วก็สะดุดกับเด็กแว่นคนนึง เธอดูเด่นมีประกายมากกว่าคนในแถวตอนนั้นยอมรับว่ายิ้มเลย แต่ก็เรียกสติกลับมา "เห้ยไม่ได้ เราเป็นพี่ปี 3 จะมาเต๊าะปี 1 ไม่ได้"แต่อีกใจ
"เห้ยน้องมาสัมภาษณ์ยังไม่ติดซักหน่อย ถ้าขอไลน์ไว้ก็น่าจะดีน้า"
ก็เลยแชะรูปน้องเขาไว้จำนวน 1 ใบ 55555 โว้ยยยยผมจะบ้าตาย ก็จบวันนั้นไป ไม่ได้ติดตามเพราะไม่รู้ชื่อจริงด้วยจะไปตรวจรายชื่อก็คงจำไม่ได้ วันคืนผ่านไปนับเดือนเริ่มใกล้เปิดเทอม เอาง่ายๆผมลืมน้องไปแล้วด้วยซ้ำแต่รูปน้องยังอยู่ในเครื่อง ก็เป็นวันปฐมนิเทศของมหาลัยมั้ง ตกเย็นมาใน FB หลายคนต่างจับจ้องไปที่เด็กแว่นคนนึงใส่เสื้อเหลืองที่กำลังสนุกกับการเจอเพื่อนใหม่ๆ ซึ่งถูกจับภาพได้โดยช่างภาพของมหาลัย ไม่ต้องเดาแล้วครับเพราะน้องในภาพคือน้องแว่นคนที่มาสัมภาษณ์นั่นแหละครับ 55555555555555555555555555555555555
ขอขำยาวๆเพราะมันดูตลกดีและรู้สึกดีใจโคตรรรร
สเต็ปต่อไปคือผมควรทำยังไงวะ เพราะเปิดเทอมไปก็ต้องรับน้อง ก็ต้องว้ากน้อง แม่งเจอน้องเกลียดแน่นอนอะ แบบเออแยกแยะก็ได้วะ เราต้องซื่อสัตย์กับบทบาทดิวะ
26 มิถุนายน 2562 วันที่สามของการเปิดเทอมแต่เป็นวันแรกที่ผมและเพื่อนๆลงว้าก ใช่แล้วผมเจอน้องเขาแล้ว แค่วันแรกผมห็ยิ้มปากฉีกไปถึงหูแล้ว 55555 พูดง่ายๆยังไม่รู้จักชื่อครับ
เวลาจะแกล้งน้องหรืออะไรก็ได้แต่ "คุณใส่แว่นอะ คุณอะ คุณนั่นแหละนั่งตรงๆไม่ได้หรอครับ,ไหวป่ะครับคุณอะ" อะจะประมาณนี้ สุดท้ายวันต่อมาก็ได้รู้ชื่อแหละ น้องชื่อบีมโอเครู้จักชื่อละบันไดขั้นที่ 1 เริ่มขึ้นก็ตอนที่น้องออกไปพักเพราะเป็นอะไรซักอย่างนี่แหละ ผมก็เดินไปเช็คทุกคนว่าไหวรึเปล่า อะคนสุดท้ายน้องบีม เอาล่ะมึงกูจะต้องผ่านไปให้ได้
"เป็นอะไรอะครับ"
ผมถามก่อน
"หนูขาชาเฉยๆค่ะ"
น้องตอบแบบกลัวๆ
"อ่อ ไหวใช่ป่ะครับ"
"ไหวค่ะ"
ตอบพลางพยักไปด้วย
ผ่านไปแล้วครับ บทสนทนาแรกของผมและน้อง
เกร็งกว่าปี 1 ก็คงจะเป็นปี 3 ที่แอบปลื้มน้องแหละมั้ง
เริ่มอาทิตย์ที่สองของการรับน้องมีกิจกรรมเพิ่ม มาคือการขอลายเซ็นรุ่นพี่ นั่นแหละครับครั้งแรกที่ผมได้นั่งคุยกับน้องเขา 2 ต่อ 2 ครั้งแรกเพราะน้องมาขอลายเซ็น ผมจำได้ว่าผมเป็นคนให้ลาย เซ็นแต่ต้องผ่านการพูดคุยกันก่อน จำได้ว่าวันนั้นผมกับน้องนั่งคุยกันซึ่งห่างจากจุกที่คนเยอะๆประมาณเกือบ 100 เมตรได้ ตอนแรกก็จะวางท่าแบบเข้มๆดึงๆเลย คุยไปซักพักมันไม่ได้
อะ หลุดยิ้มเฉยแม่งเอ้ยน้องแม่งรู้ละว่าเราดุไม่เป็น เอาล่ะคราวนี้ยาวเลย ผลัดกันถามผลัดกันตอบซึ่งทำให้ผมรู้จักน้องเขามากขึ้นเลยนะ แบบน้องคุยเก่งมากมีความน่ารักเป็นพื้นฐานส่วนตัวเลยแหละ
หนูเชื่อคนง่ายแต่ไว้ใจคนยาก
คุยไปคุยมาเข้าเรื่องความรักได้ยังไงไม่รู้
"แล้วคุณมีแฟนยังล่ะเนี่ย"
ผมถามด้วยสีหน้าตึงๆ
"ยังนะคะ แต่มีคนมาจีบแล้วค่ะ"
ครับ ใจพังครั้งที่ 1
"อ่อสาขาเดียวกันปะเนี่ย"
ถามเชิงแซวๆแต่ในใจร้องไห้ 5555
"ป่าวค่ะพี่ สาขาอื่นๆ เขามาจีบได้ไม่กี่วันเอง"
"อ่อแล้วคิดว่าอีกนานมั้ยกว่าคุณจะตกลงคบกับเขาอะ"
ผมถามต่อ
"น่าจะนานนะพี่ หนูเป็นคนแบบไว้ใจคนยากอย่างที่บอก จีบยากหน่อยแหละ"
น้องตอบไปด้วยขำไปด้วย 5555
.
.
อ่า โอเค เปลี่ยนเรื่องได้


ผ่านไปซักพักเริ่มอยากคุยกับน้องอีกแล้วอะ ผมเลยใช่ไอปี 2 ไปขยี้ลายเซ็นผมทิ้งและให้น้องเขามาขอผมใหม่ (เหี้ยสัสๆ) 55555 น้องก็มาขอใหม่คราวนี้เริ่มเล่นตัว 5555 แบบให้ยากกว่าเดิมละแต่ก็ยังสไตล์เดิม แต่คราวนี้มีให้ร้องเพลงด้วยเอ้ออเอาเด้ๆๆ คิดว่าไม่น่าจะเขินเท่าไร แต่คำแรกเอ่ยมาก็ลอยไปนอกโลกเลย น้องร้องเพลง กำลังเหงา และอีกหลายๆเพลง ผมคุยจนลืมตัวไปเลยว่าเป็นปี 3 หลังจากนั้นไม่นานก็มีฟีดแบคจากน้องๆปี 2 ว่าผมคุยกับน้องนานเกินไป อาจทำให้น้องปี 1 คนอื่นคิดว่าผมสองมาตรฐานกับบีมรึเปล่า โอเคผมยอมรับผิดเลยแหละว่าผมอยากคุยกับบีมเป็นพิเศษกว่าคนอื่น /ตกเย็นวันนึงมีข้อความไลน์กลุ่มเด้งรัวๆ
"เห้ยๆมึงกูเจอน้องบีมเดินกับผู้ชายตรงหน้าบิ๊กซีว่ะ"
"เออๆเห็นเหมือนกัน"
ข้อความประมาณนี้ เพื่อนๆหลายๆคนใจสลายไปตามๆกัน 5555 ครับผมก็เป็นอีกคนที่ดิ่งไปเลย แบบอะไรวะ งงตัวเอง เหมือนอกหัก ทั้งๆที่น้องยังไม่ได้ทำอะไรให้ผมเลย ความคิดไปเองของผมร้ายแรงมาก มากจนผมต้องชวนไอนนท์ซึ่งเป็นปี 2 และรู้เรื่องที่ผมปลื้มน้องคนนี้ ชวนมันกินเบียร์แม่งแรกๆก็ 3 ขวดซักพัก 6 ขวดสุดท้ายจบตอน 05.00 ไอสัสลังนึงพอดี เมาเละเทะ โอเคบอกตัวเองทำใจน้องเขามีคนของใจแล้ว และเราเป็นปี 3 ไม่ควรคิดแบบนี้กับน้องถ้ารุ่นพี่รู้ผมตายแน่ๆ
การขอลายเซ็นเล่มใหม่เกิดขึ้นวันนี้ ระหว่างที่ผมให้ลายเซ็นน้องพลอยอยู่ บีมเดินมาขอลายเซ็นเพื่อนผมที่นั่งข้างๆ ผมจำได้ว่าตอนมาขอรอบก่อนถามน้องว่าชอบกินน้ำอะไร น้องบอกชาเย็น วันนี้ก็เลยจะซื้อและฝากปี 2 ไปให้แต่เงินหมดพอดีเลยไปหาไอยุ่นยืมมันมา 20 ฝากมีนซื้อน้ำไปให้น้องเขาซึ่งนั่งห่างถัดจากผมไปไม่กี่ฟุต
ผมนั่งให้ลายเซ็นอยู่ ก็มีเสียงบทสนทนาเล็กน้อยเกิดขึ้นมา
"อะมีคนซื้อมาให้"
มีนพูดขึ้นมาเบาๆ"ซื้อให้หนูหรอคะ กินได้จริงปะเนี่ย"
เสียงน้องบีมพูดขึ้น ผมนั่งหันหลังให้ได้แต่นั่งยิ้มเขินๆกลัวว่าน้องอีกคนจะรู้ด้วย 555
"ใช่ๆ ลองพูดว่าขอบคุณดังๆสิ เผื่อเขาได้ยิน"
มีนมันบอกน้องแบบนั้น
"ขอบคุณนะค้า ขอบคุณนะค้า"
ครับ เสียงน้องบีมบีบหัวใจผมมาก ยิ้มจนลืมโลกไปเลย เขินแบบวัวตายควายล้ม
ถึงคราวที่น้องเขามาลายเซ็นผมละ
"ได้ข่าวว่ามีคนซื้อน้ำมาให้หรอ"
ผมยิงประโยคแรกแบบตรงๆ
"เอ่อใช่ค่ะ มีคนซื้อน้ำมาให้"
น้องก็ตอบมา
"เราว่านะคนคุยของคุณนั่นแหละ ซื้อมาให้ใช่ป่ะ"
ในใจคือแบบอร่อยมั้ย เดี๋ยวซื้อให้กินทุกวันเลย ตอแหลทำเป็นไม่รู้ โบ้ยคนอื่นเพราะกลัวน้องจับได้
"ไม่ใช่หรอกพี่ เขายังไม่รู้เลยมั้งว่าหนูชอบกินน้ำอะไร"
ไดอะล็อคเศร้าๆนะ แต่ในใจผมคือ เอาเด้ๆๆๆ ถึงไอเด็กคนนั้นจะเดินเกมก่อนผม แต่ผมใช้ประสบการณ์ที่สะสมมาสู้ 555
จะเดินเกมเร็วหรือเกมช้ามันไม่เกี่ยวหรอก มันขึ้นอยู่กับว่าใครเดินเกมเป็นมากกว่า

จบแล้วแหละ ปากบอกไม่ยอมแพ้หรอก
ก็คงจะเป็นได้แค่ลมปาก ผมไม่มีทางสู้เลย
จะไปทักแชทส่วนตัวน้องก็คงไม่ได้
นั่นแหละแต่ก็อยากให้รู้ไว้ว่าจะมีคนคอย
ซัพพอร์ตอยู่ตรงนี้เสมอ 
SHARE

Comments

princeponn
9 months ago
มีต่อมั้ยครับ ติดตาม
Reply
kritsadoyyyy
9 months ago
มีครับ แต่มันซับซ้อนมาก