อิสระบนความว่างเปล่า
" ฮืดด... เห้อ.."
หลังจากการหลุดพ้นพันธนาการ สิ่งแรกที่เรานึกถึงคือความรักจากคนที่รักและหวังดีต่อเราเสมอ
      อ้อมกอดของพ่อกับแม่ กับข้าวรสมือแม่ที่คุ้นเคย กลับไปชีวิตเสมือนเพิ่งเรียนจบ ขาดแต่เรามีแต่ความว่างเปล่า เราขอเรียนขับรถยนต์แต่ก็ถูกปฏิเสธ เพราะเหตุของความเป็นห่วงในหลายๆเรื่อง เลยเลือกไปสานฝันในช่วงว่างด้วยการอ่านหนังสือรอเวลา และใช้ความสุขในการพักผ่อนให้เต็มที่
      อย่างน้อยคนที่เคยจับมือกัน เขาก็ยังคงเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเรา ยังคอยดูแล และพาไปเราเที่ยวเหมือนเคยให้เราสบายใจ
      และเวลาช่วงนั้นก้เบาบางลง พร้อมกับการเตรียมสัมภาษณ์งานที่ใหม่อีกๆหลายที่ บนความหวังน้อยๆในการเริ่มต้นใหม่ มันไม่เหมือนก่อนหน้านี้ ตรงที่เรามีอะไรต่อรองที่มากขึ้น ให้ความรู้สึกได้ทำความรู้จักกับผู้ที่น่านับถือหลายๆคน  " เราสนใจทำงานกับพี่มั้ยล่ะ พี่ชอบนะ เราคุยเก่ง น่าจะกับงานของพี่ ยังไงพี่จะให้เขาฌทรไปแจ้งอีกทีนะ " ขอบคุณค่ะ 
เป็นการเปิดโลกทัศน์ใหม่ที่ความรู้สึกที่แปลกออกไปในการก้าวไปสัมภาษณ์แต่ละแห่ง แต่มีที่ๆหนึ่งที่ยังไม่ถึงขั้นตอนสัมภาษณ์ เพิ่งสอบข้อเขียน เป็นที่ที่เราใฝ่ฝันว่าเราจะได้ทำงาน ส่สนหนึ่งคือ สวัสดิการที่น่าใจ และเป็นการทำงานเพื่อสาธารณะชนโดยอย่างแท้จริง แต่มีความกังวลก่อตัวในใจของเรา เพราะว่าที่นั่นต้องการที่มีประสบการณ์ แต่เราดูเหมือนจะประสบการณ์น้อยสุด เราก็คงได้แต่ภาวนาให้เราได้มีโอกาสก้าวเข้าไป และจะเป็นการเพิ่มประสบการณ์ แม้ว่าความรับผิดชอบก็ต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากก็ตาม... 

เราแทบจะดับฝันตัวเอง.. ด้วยความท้อ 
แต่ก็ต้องขอบคุณเพื่อน และแม่ที่ให้กำลังใจ
ให้เราเลือกวาดเป้าหมาย เส้นทางต่อๆไป
อย่างมีสติ 


ชีวิตของว่างงานหนึ่งคน...
แรกๆ ก็มีความสุขที่ได้พักเหนื่อย 
บางทีก็เบื่อ บางทีก็อยากทำสักที
บางทีก็.. อยากลองทำอะไรใหม่ๆ
บางทีก็กลัวอนาคต 

SHARE
Writer
KhongkwanS2
The little gifts.
Be yourself and stay strong

Comments