บ๊าย บาย แอพสีฟ้า
ตื่นเช้าวันใหม่ เวลาตีห้ากว่า
จนบัดนี้ เจ็ดโมงห้าสิบนาที
นับเป็นเวลากว่า 2 ชั่วโมง ที่
สไลด์หน้าจอไปมา อย่างหาจุดหมายไม่ได้

หลายครั้งแล้วที่จะตัดใจจากโซเซียล
‘แอพสีฟ้า’

จริงๆแล้วไม่ได้ผิดที่แอพ
แต่ผิดที่ใจเรานั่นแหละ ..

2 ชั่วโมงที่เลื่อนลอย ไปกับการชม
ภาพตัดต่อเรื่องราวชีวิตของคนอื่น
ที่ดูสมบูรณ์แบบ ในขณะที่ตัวเรา
หดสั้นเหลือนิดเดียว ..

ก็ไม่เคยคิดว่าจะเปรียบเทียบตัวเรากับคนอื่น
แต่ก็เผลออยู่ดี ไม่ใช่ความรู้สึกอิจฉา หรืออะไรเลย แต่รู้สึกจิตวิญญานที่ล่องลอยไปในโลกโซเชียล นั้น ...ชีวิตไร้จิตวิญญาณ

สัมผัสไม่ได้กับตนตนจริงๆของคนอื่น
และสัมผัสไม่ได้ ถึงตัวตนจริงๆของเรา

ภาพโฆษณา ที่เราไม่ได้อนุญาต
ก็แสดงที่หน้าฟีด
โฆษณาที่จ้องจะแจ้ง ว่าเรา’ขาด’อะไร
เรายังดีไม่พอ ตรงไหนบ้าง
ผลิตภัณฑ์ อาหารเสริม ที่กระตุ้นเตือนเราว่า
เราต้องขาว ต้องผอมกว่านี้ นั่นแปลว่าดูดี
แล้วจะมีคนรัก คนสนใจ งานดี เงินดี สบาย

ครอสเรียนที่บอกเราว่า เราอย่าหยุดพัฒนา
ลงทุนกับตัวเอง เหมือนหลอกล่อด้วยความสำเร็จ
แบบ ‘กึ่งสำเร็จรูป’
How to ที่ไม่รู้ว่าได้ผลจริงกับเราหรือป่าว

บางคนไลฟ์สดขายของ
ไม่ผิดที่เขาขาย
ผิดที่บางที มาแสดงบนฟีดของเรา
ต้องกด Hide ไปเพราะรู้สึกถูกรบกวน
อย่างไม่ได้ตั้งใจ เขาไม่ตั้งใจ เราก็ไม่ตั้งใจ

ใจเราต้องแกร่งแค่ไหน
ที่จะรับโฆษณาสินค้าที่อยากได้
แต่มันไม่จำเป็น และมีมากเกินอยู่แล้ว
เสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ อาหาร เครื่องดื่ม
และอื่นๆ ระดมกันเข้ามาแสดงที่หน้าฟีด
ทั้งที่กดผ่านไปหลายรอบแล้ว
ต้องกด Hide in จนเหนื่อย

ภาพเพื่อนกินร้านหรู แคปชั่นสั้นๆ
ที่ไม่บอกสถานที่ หรือราคา
โชว์ว่ามีงานทำ งานเลิศ งานดี
เหมือนบอกกลายๆว่า ‘ฉันเก่ง’
‘ฉันประสบความสำเร็จ’
โชว์อาหารที่ทำ แต่ไม่เคยบอกวิธีการ
เซลล์ฟี่อวดหุ่นสวย หน้าเด็ก ชุดเซ็กซี่
โชว์นมที่ไปศัลยกรรมมา
โชว์หน้าที่ไปฉีดโชว์ท็อกซ์
โชว์ตาแบ๊ว สันจมูกที่ยัดซิลิโคน
โชว์ผิวขาวอมชมพู ไขมัน0%
โชว์วิธีการลดน้ำหนัก ภาพอาหารคลีน
ที่ไม่รู้ว่าเบื่องหลังซัดอะไรลงไปบ้าง
โชว์ว่าออกกำลังกายเก่ง
โชว์ว่าสุขภาพดี
แต่ไขมันพอกเป็นคลื่นที่ตูดและต้นขา
และใส่บิกีนี่โชว์ การมั่นใจในตัวเองไม่ใช่เรื่องผิด ความสุขส่วนตัวก็ไม่ผิด แต่นี่มันพื้นที่กึ่งสาธารณะไง ...
คงผิดเอง ..ผิดที่เราเองไม่อยากดู
ดันขึ้นมาโชว์หน้าFeed

จนงงว่า ...ฉันต้องมารับรู้ เรื่องอะไรแบบนี้ของเธอด้วยหรอ เราอยากรู้จริงๆหรอ
เหมือนถูกยัดเยียดข้อมูล บางทีก็ไม่ดีต่อตา ไม่ดีต่อใจ ..

โชว์ว่าโสด....ทั้งที่มีแฟน เป็นตัวเป็นตน
โพสต์สเตตัสอ่อย ทั้งที่ก็เห็นอยู่บ่อยๆ
ว่าไม่’ขาดของ’
โชว์เศร้า โชว์เหงา เพื่อเรียกร้องความสนใจ

โชว์ลูกว่าเรียนโรงเรียนแพง แปลว่า ‘ฉันรวย’
โชว์ว่าเข้ารพ.หรู อยู่ห้องVIP มีตังค์จ่าย
ลืมไปว่า เธอกำลังป่วยนะ
โชว์ยาแพง ยาเยอะที่ต้องกิน โชว์เพื่อ?


โชว์เที่ยว ต่างประเทศ ต่างจังหวัด ถ้าอยากเก็บเป็นความทรงจำ ทำไมไม่เก็บไว้ดูเอง จริงๆก็โชว์นั่นแหละ ความสุขของเค้า เราเกี่ยวอะไรด้วย
เราก็แปลก ซึ่งเราก็ชอบโชว์บางครั้งอ่ะ อวดสุข

โชว์อวยพรวันเกิดให้ตัวเอง เพราะอยากได้ของขวัญ หรือคำอวยพรจากคนอื่น รู้สึกปลื้มมีคนรุมรัก ชอบเชคเรทติ้งจากยอดไลค์ และคอมเมนท์

โชว์ว่าเข้าสังคมได้ดี มีเพื่อนเยอะ คนรักมากก
เบื้องหลังอาจนินทา ทิ่มแทงและต่างคนต่างอยู่

โชว์ต่างๆเหล่านี้ เราชอบดู แต่พอดูเยอะๆมันชวน ให้รู้สึก คลื่นเหียนอยากจะอาเจียน เหมือนคนแพ้ท้อง ต่างแค่ ‘แพ้’ สัมคมโซเซียล เกิดอาการแพ้ ใจสั่น หดหู่ และสับสน
อย่างบอกไม่ถูก เหมือน over load ข้อมูลจนเกินความจำเป็น ....

ลบแอพ และทดสอบการใช้ชีวิต โดยไม่มีแอพสีฟ้า เป็นเวลา 7 วัน เราจะทนได้มั้ยนะ
จากคนที่ติดแอพมากคนหนึ่ง...

แล้วจะมารีวิว ว่าหลังจาก ชีวิตปราศจากแอพฟ้า
จะเป็นอย่างไร ??? 
SHARE

Comments