ใช้ให้คุ้มก่อน
ระหว่างไถแอพนกสีขาวอยู่ก็เจอคำถามนึงที่ถูกรีขึ้นผ่านหน้าไทม์ไลน์

“ขอเหตุผลที่ทำให้มีชีวิตอยู่กันหน่อย”

อ่านจบแล้วรู้สึกหดหู่นิด ๆ ถ้าไม่คิดอะไรเขาอาจจะแค่อยากรู้เหตุผลของคนอื่น ๆ เรื่อยเปื่อย แต่ในอีกแง่นึงเขาอาจจะพยายามหาเหตุผลเพื่อให้ตัวเองอยากมีชีวิตอยู่ต่อบ้างก็ได้

เราก็ไม่รู้เหตุผลที่จะอยู่
แต่ก็ยังไม่เจอเหตุผลที่จะตายเหมือนกัน

นี่คือความคิดแรกที่ผ่านเข้ามาในหัวเรา

แต่พอมาคิดจริง ๆ เรายังมีคนอื่นที่ทำให้เรารู้สึกว่าเรายังตายไม่ได้

คนรอบตัวต่าง ๆ คนที่เรายังมีความสัมพันธ์กับเขาอยู่ ญาติพี่น้อง เพื่อน ครอบครัว เราคิดว่าเรายังไม่ควรตายในตอนนี้ ถ้าเราตาย คนที่ยังอยู่จะต้องเสียใจ ถ้านี่เป็นการพูดคุยกับเพื่อนคงต้องตบมุกว่า “มีแต่คนดีใจแน่ ๆ” แต่เชื่อเถอะ ทุกการสูญเสียมีความเสียใจเสมอ

เราคิดนะว่าบนโลกนี้ไม่มีความตายไหนที่ไม่มีคนเศร้าและอาลัยด้วย พระเจ้าไม่สร้างคนที่น่าเศร้าขนาดนั้นมาบนโลกหรอก

คนอยู่ต่อเขาทรมานกว่าคนไปเยอะ

เราไม่รู้หรอกว่าคนตายเขายังรู้สึกเจ็บปวดอยู่ไหม แต่ที่เรารู้คือคนอยู่ต่อเจ็บปวดมาก มันโคตรบอบช้ำ เราเคยต้องเจอกับความสูญเสีย ทั้งที่พอจะรู้ล่วงหน้า มีเวลาให้ทำใจ กับที่ไม่รู้ตัวเลย แค่วันธรรมดาที่ตื่นมาแล้วไม่มีชีวิตนึงอยู่ร่วมโลกกับเราอีกต่อไป ก็แค่นั้น แต่เศร้าชิบหาย เศร้าแบบต่อเนื่อง เศร้าเป็นเดือน ๆ 

มันไม่มีครั้งไหนที่ไม่เจ็บปวด

ต่อให้หมอหรือพระเจ้าที่ไหนมาบอกก่อนล่วงหน้า ก็ไม่มีวันทำใจได้



เอาหล่ะ ถ้าคุณได้อ่านบทความนี้ อยากให้ถามคำถามนั้นกับตัวเองดูบ้าง “อะไรเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณอยากมีชีวิตอยู่” ถ้าคุณลองตั้งใจคิดคุณจะเหตุผลอื่นที่คุณอยากจะอยู่เพื่อมัน เหตุผลที่ทำให้อยากอยู่ต่อบนดาวเคราะห์โลกใบนี้ เหตุผลอาจจะยิ่งใหญ่มาก ๆ หรือเล็กน้อยสุด ๆ อย่างเรา เรายังอยากกินเบียร์เย็น ๆ ยังอยากสังสรรค์ อยากเมา อยากเจอเพื่อน ๆ ยังชอบฟังดนตรีสดกับเสียงเกากีต้าร์คม ๆ ของนักร้องคนนั้น เรายังไม่เคยถูกหวย ยังไม่เคยไปบิ๊กเม้าเท่น ยังรอคอยอากาศหนาวของประเทศไทย เรายังอยากนอนโง่ ๆ บนเตียง นั่งเสพมุกตลกที่เจอในอินเตอร์เน็ต ยังอยากแชร์เรื่องราวต่าง ๆ กับเพื่อน ยังอยากติดตามว่าคู่ของเพื่อนจะคบกันไปอีกกี่ปี ยังอยากรู้ว่าในอนาคตตัวเองจะสักไหม จะทำงานอะไร ยังไม่เคยเที่ยวคนเดียว ยังอยากกินแซลมอน ชาบู หมูกระทะ อยากปีนเขา อยากลองสอยมะม่วง อยากลองเก็บทุเรียน อยากไปตกหมึก ดำน้ำก็ดีเหมือนกันไม่ได้ดูปะการังนานแล้ว ยังมีอีกหลายอย่างมาก ๆ ที่พอคิดก็น่าสนุกดี ยังมีอีกหลายอย่างที่ไม่รู้ว่าถ้าจากโลกนี้ไปที่นั่นจะมีให้ทำไหม ถึงใจนึงจะอยากรู้ว่าตายแล้วเป็นยังไงก็เถอะ แต่เราจะไม่โกง เราจะไม่พยามพาตัวเองไปถึงจุดนั้นจนกว่ามันจะมาหาเราเอง

ความตายอะ ยังไงเราทุกคนก็ต้องเจอ
ตอนนั้นมันมาถึงแน่ ๆ แค่ตอนไหนยังไม่รู้

ตอนนี้มีชีวิตก็ใช้ไปก่อน ใช้ให้เต็มที่ มีชีวิตอยู่แบบมีความสุขและไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

พยายามอย่าทำให้คนอื่นเสียใจรวมถึงตัวเองด้วย



จงรัก และใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป
ถึงบางช่วงมันจะโคตรน่าเบื่อหรือเจ็บช้ำมากแค่ไหน
มันก็แค่บางช่วง แล้วคุณจะผ่านมันไปได้

นั่นแหละคือชีวิต




(มีความสุขเข้าไว้.)

รูปปก: บ้านริมถนนระหว่างรอรถ

SHARE
Writer
wishmehappy
|||||||| 80% druker
มนุษย์ที่กำลังเคว้งคว้าง และปรารถนาที่จะค้นพบความสุขของตัวเอง — เพ้อไปเรื่อย

Comments