เหมือนจะดี ก็แค่เหมือนไม่ใช่ดี
ใครจะไปนึกไปฝันว่าผู้หญิงที่โสดมาตลอด18ปีอย่างฉัน อยู่ดีๆจะมีแฟนกับเขาบ้าง

ในขณะที่เล่นเฟสบุ๊คอยู่ดีๆก็มีคนคนนึงโบกมือผ่านทางเมสเซนเจอร์มา แน่นอนว่าฉันไม่ได้ตอบกลับเขาไปในทันที แต่ขอไปส่องที่โปรไฟล์ให้พอจะรู้จักคร่าวๆซักหน่อย 
“อ๋อ พ่อหนุ่มที่แอดตามมาจากเพจนายร้อยนี่เอง” ฉันคลายความสงสัยข้อที่หนึ่งว่าเขาเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คของฉันได้ยังไง
ก็ตามมารยาท ฉันไม่ใช่คนใจจืดใจดำที่จะกีดกันทุกคนบนโลกใบนี้
 ฉันจึงโบกมือกลับไป(ตามมารยาท)
เพียงเท่านั้นแหละค่ะ ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็พัฒนากันอย่างรวดเร็วจนมาถึงวันนึงที่เขามาเที่ยวหาฉัน เนื่องจากวันนั้นเป็นช่วงวันเข้าพรรษาพอดีฉันจึงถือโอกาสชวนเขาไปทำบุญเลยแล้วกัน เพราะฉันก็พึ่งจะย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ไม่ค่อยรู้จักที่เที่ยวที่ไหน นอกจาก วัดแถวบ้าน วัดหน้าปากซอย วัดในเมือง และศาลหลักเมือง555555ฟังดูประหลาดใช่ไหมล่ะคะ คงไม่แปลกเท่าไหร่สำหรับฉัน เพราะครอบครัวเน้นเข้าวัดทำบุญ ไม่ค่อยสันทัดเรื่องเที่ยวซักเท่าไหร่นัก  เรามีโอกาสได้ทำความรู้จักกันเพิ่มมากขึ้น เรานั่งดูสายน้ำไหลจากคลองน้ำเล็กๆ ใช่ค่ะคลองน้ำ อาจจะเป็นคลองระบายน้ำจากที่ไหนซักแห่งด้วยซ้ำ ไม่ใช่แม่น้ำสายใหญ่ๆที่สุดแสนจะโรแมนติกจากในหนังเลย ไม่มี—
หลังจากนั้นเขาก็กลับบ้าน เราวิดิโอคอลกันทุกวัน 
เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน พูดง่ายๆถ้าว่างคือโทรมาทันที ฉันนั้นเริ่มแปลกใจ คนอะไรวะมันจะว่างได้ขนาดนี้ แต่ก็โอเคถ้าฉันว่างตรงกันฉันก็รับสายเสมอ จนมาถึงวันนึงวันที่ฉันรู้สึกมั่นใจว่าฉันชอบเขามากพอ มากพอที่จะเลื่อนสถานะฉันก็บ่นเรื่องนั่นนี่ให้เขาฟังเรื่อยๆแล้วก็แอบบอกเป็นเชิงว่าเห้ยฉันพร้อมแล้วนะ ขอฉันเป็นแฟนซักทีเถอะ ฉันอยากเป็นแฟนเธอแล้ว55555 และวิธีนี้ก็ได้ผลแฮะ เขาก็ขอฉันเป็นแฟนในวันนั้นเลย โหคำพูดของฉันมันศักดิ์สิทธิ์จริงๆเลยว่ะ ไม่น่าเชื่อ

รักทางไกล อุปสรรคอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ระยะทางหลังจากนั้นเราก็ทำได้แค่โทรหากัน วิดีโอคอลกันแค่นั้นแหละค่ะ เพราะเราอยู่ไกลกัน
เขาเป็นแฟนที่น่ารัก 
ดูแลเอาใจใส่ดี 
ทำให้เรารู้สึกดีเสมอ 
แต่ภายใต้ความเอาใจเก่งของเขานั่นแหละ
มันก็เริ่มเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาเรื่อยๆ 
ตอนที่คอลกันอยู่ ถ้าฉันไม่สนใจเขาหรือไม่ค่อยตอบเขาในช่วงเวลานึง เขาจะเริ่มพูดเข้าเรื่องนี้ทันที

 “เห้อ//ยูไม่สนใจเค้าเลยอ่ะ สงสัยเค้าต้องหาอีกซักคนสองคนมาคุยด้วยตอนยูไม่ว่างแล้วแหละ” 

แรกๆฉันก็ไม่ถือสาอะไรเพราะรู้ดีว่าเค้าแค่พูดเล่น แต่ทุกๆครั้งที่ฉันไม่ว่าง หรือไม่สนใจ หรืองอน เขาจะเอ่ยคำเหล่านี้เสมอ
 “หาอีกคน” “หาคนจังหวัดใกล้ๆ” เจ็บที่สุดก็คงจะเป็น “ถ้ายูไม่ให้เขาไปหา สงสัยต้องหาคนที่ไปหาได้ ตอนที่ยูไม่ว่าง พอยูว่างค่อยว่ากัน” 

การทำร้ายไม่ได้หมายถึงแค่ทางด้านร่างกายแต่ทางด้านจิตใจต่างหากที่ทำให้เราทนไม่ได้อีกต่อไป
เขาบอกฉันเสมอว่าถึงแม้อดีตจะเคยไม่ดีแค่ไหน ก็จะไม่เป็นเหมือนแต่ก่อนตั้งแต่ก่อนเราจะคบกัน แต่ใครมันจะไปรู้สึกโอเควะ เวลาแฟนตัวเองประชดด้วยการจะไปหาอีกคน เอะอะๆก็จะหาคนใหม่ เอะอะๆก็จะอยากมีสองมีสามคน ใช่!ถึงเธอจะไม่เคยทำแบบนั้นจริงๆเป็นเพียงแค่คำพูดที่แกล้งหยอก แต่เธอไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าคำพูดนี่แหละที่คอยทำร้ายความรู้สึกของเราทีละนิด ทีละนิด ทุกๆวัน

 ที่สำคัญคือเราเคยเปิดใจคุยกับเขาเรื่องนี้แล้วว่า  “ไม่โอเคเลยเวลายูประชดเค้าแบบนี้ ไม่พูดได้ไหมคะ” สิ่งที่เขาตอบมาก็แค่บอกว่า “ว่าแล้วว่าซักวันยูต้องพูดกับเค้าเรื่องนี้แน่ๆว่าเค้าพูดเล่นเยอะไป” แล้วก็ขำกลบเกลื่อน 
เราก็ลองถามกลับว่าแล้วถ้าเป็นเราที่พูดแนวๆนี้บ้างเขาจะรู้สึกยังไง เขาก็ใช้ลูกอ้อน “ไม่เอาสิคะยูไม่พูดแบบนี้นะ เค้าไม่ยอมให้ยูไปไหนหรอก เขารักยูนะ” 
ก็ตามเสต็ปขึ้นชื่อว่าผู้หญิงถ้ายังรักก็ใจอ่อนเสมอ  หลังจากนั้นเหมือนเหตุการณ์มันจะดีขึ้นแต่นับวันยิ่งค่อยๆแย่ลงเรื่อยๆ เขาเริ่มน้อยใจกับเรื่องเล็กๆ เขาชอบแกล้งให้เรางอนบ่อยๆ พอเรางอนก็พูดแค่ว่า “น่ะงอนอีกละ งอนเค้าอีกละ” เขาเป็นคนปากไว ชอบรับปากอะไรพล่อยๆทั้งที่ไม่คิดให้ดีว่าจะทำได้ไหม 
อย่ารับปากถ้าไม่คิดจะทำให้ได้ เน้นรับปากไปก่อนไหลไปเรื่อยเหมือนปลาไหลดีๆนี่แหละ พอเราดุหน่อยก็ทะเลาะกันเราก็รู้สึกผิดนะที่ทำเค้าเสียใจ แต่บางเรื่องมันก็ต้องแยกแยะว่าอันไหนเล่นอันไหนจริง โดยเฉพาะเรื่องอนาคตที่เป็นเรื่องสำคัญมาก เขาก็รับปากเรา ให้ความหวัง 
เราจะไปด้วยกัน เขาจะไม่ทิ้งยู“เราจะสอบติดไปด้วยกันนะ เค้าจะไปกับยูให้ได้” แรกๆเราดีใจมากนะที่เขาคิดแบบนี้ 

ใช่ค่ะ เขาแค่คิด เขาไม่ลงมือทำ ซ้ำร้ายยังมาฉุดให้เราแย่ ทุกครั้งที่เราจะอ่านหนังสือ เขาต้องชวนเราเล่น คุย พูดสนุกสนานรบกวนสมาธิเรา เราเคยพูดกับเขาตรงๆว่าไหนยูบอกว่าจะไปด้วยกัน สอบติดด้วยกัน ยูจะพูดอย่างเดียวไม่ได้นะคะยูต้องลงมือทำด้วย เขารู้นะว่ายูเรียนเหนื่อยฝึกเหนื่อยแต่ยูก็ต้องแบ่งเวลามาอ่านหนังสือบ้างนะคะ แค่ความอยากสอบติดอย่างเดียว มันทำให้ยูสอบติดไม่ได้นะ
แค่คำว่าอยากได้ แต่ไม่ลงมือทำ มันไม่มีทางสำเร็จได้หรอก นอกจากดวงดี ซึ่งคนเราดวงมักจะไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ด้วยสิจากคำพูดของฉันวันนั้น ทำให้เราทะเลาะกัน เขาบอกว่าที่เราพูดแรงๆแบบนี้เขาเสียใจนะแต่ก็จริงแหละเขาก็เป็นแบบที่เราพูดจริงๆ เขาไปหยิบหนังสือมาอ่านต่อหน้าเราเพื่อให้เราเห็นว่าเห้ยฉันไม่ได้นิ่งเฉยนะ แต่ฉันก็ทำ เราก็ดูเขาอ่านในขณะที่เราก็อ่านด้วยแบบเงียบๆ 

//5นาทีผ่านไป 
-หลับ-
เขาหลับทั้งๆที่พึ่งจะโดนเราบ่นจนหูชา หลับแบบจริงๆหลับจนกรนใส่ ตอนแรกเราก็เรียกเค้าให้ตื่นๆแต่เขาไม่ตื่น เราจึงวางสายไป ปล่อยให้เขาหลับดีกว่า เขาอาจจะเหนื่อยมา 


//10นาทีถัดมา
เขาเมสเสทมาสามสี่ประโยค 
“เค้าก็เสียใจนะที่ยูพูดแบบนั้น”
“แต่ก็จริงเค้าก็ไม่ค่อยทำอะไร” 
 เราก็รู้สึกผิดเรื่องนี้นะ ว่าอาจจะก้าวก่ายไปหรือเปล่านั่นมันชีวิตเขานี่นา 
เราเลยตอบไป “ขอโทษนะที่พูดแรงๆแต่เค้าหวังดีกับยูนะ”
“อยากให้ไปด้วยกันจริงๆ”
เขาตอบกลับมาแบบเรียบๆว่า
“เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ยูตั้งใจทำของยูไปดีกว่า”
หลังจากเราได้อ่านประโยคนี้มันเจ็บจี๊ดในใจแต่ก็ได้แค่ตอบไปว่า “อื้อ ขอโทษนะเค้าอาจจะก้าวก่ายชีวิตยูมากไป เค้าจะไม่พูดเรื่องนี้แล้ว”

ผ่านความดราม่าไปหนึ่งวัน เหตุการณ์ก็กลับสู่ปกติ เขาโทรปลุกตอนเช้าตามนิสัยคนตื่นเช้า ส่วนฉันนั้นยังหลับบนเตียงอย่างสบายใจ 
เราก็ดูเหมืิอนจะเข้าใจกันมากขึ้น แต่ว่าจริงๆแล้ว ไม่เลยเขามองว่าการที่ฉันพูดนั้นก้าวก่ายเขา เขาแทบจะไม่อ่านหนังสืออีกเลยนับจากวันนั้น เน้นไปกับเพื่อน เตะบอล เล่นเกม คอลกับฉันแล้วก็นอน ชีวิตมีเท่านี้ บันเทิงเนอะ


หลังๆมาพอเราเริ่มดุเขาว่าอ่านหนังสืออยู่นะ เขาไม่กวนแล้วแต่หนีเราไปเล่นเกมแทน บางครั้งคุยกันอยู่ดีๆก็ไล่เราไปอ่านหนังสือ เพราะตัวเองจะไปเล่นเกมกับเพื่อน เพื่อนเรียกแล้ว เราก็ยอมๆไป  ทุกครั้งที่เราตั้งใจอ่านหนังสือเขาจะไปเล่นเกมกับเพื่อน พอเขาเล่นเสร็จเขาก็จะมากวนจนเราแทบไม่มีสมาธิ อ่านไปก็ไม่เข้าใจ
 จนสุดท้ายเราเลยตัดสินใจขอเลิกกับเขา 
ขอกลับมาเป็นเพื่อนกันดีกว่า 
เขาก็ตอบแบบเศร้าๆว่า
 “แล้วยูขอมาแบบนี้เค้าจะทำไงได้ ก็ต้องยอมสิ เพื่ออนาคตยูนะ”


 เราก็จบกันด้วยดี(มั้งนะ)


สุดท้ายนี้เราไม่ได้อยากเขียนเรื่องนี้เพื่อโยนความผิดว่าเขาไม่ดีแต่อย่างใด เรานี่แหละที่เป็นคนใจร้าย ทิ้งเขาเอง เขาเป็นคนดีมากๆนะ เป็นแฟนที่ดีในด้านดูแลเอาใจใส่ แต่เขาไม่สามารถช่วยเราให้ไปถึงฝันของเราได้จริงๆ และเราก็กลัวว่าซักวันเราจะเสียทั้งความฝันที่เราตั้งใจจะไปให้ถึงมาตลอด และก็อาจจะเสียเขาไปเพราะความน่าเบื่อของเราเองที่เขาทนไม่ไหว ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความสุขของเรานะ เธอเป็นแฟนที่ดี แต่เราเป็นแฟนที่ดีให้เธอไม่ได้จริงๆ ขอโทษที่ทิ้งเธอก่อน ขอโทษที่เห็นแก่ตัว ขอให้เธอได้เจอคนที่เหมาะสมกว่าเรานะ เราหวังดีกับเธอเสมอไม่ว่ายังไงก็ตาม 

เธอสำคัญนะ แต่ครอบครัวเราสำคัญกว่าขอโทษที่พาเธอไปด้วยไม่ได้ แต่ถ้ายังอยากไปด้วยกันจริงๆขอให้สอบติดไปด้วยกันนะ 

SHARE
Writer
Staaang
Human
ไม่ใช่นักเขียน เป็นแค่คนเหงา:) ขอให้รักครั้งนี้ฉันคือผู้โชคดีด้วยนะคะ

Comments

aloneliness
2 months ago
เป็นการตัดสินใจที่ดีงามแล้วละจ้ะ สักวันที่หนูโตขึ้นกว่านี้มากๆ มองย้อนกลับมา ก็จะดีใจที่ตัวเองทำแบบนี้ ให้กำลังใจนะคะ
Reply
Staaang
2 months ago
ขอบคุณมากๆนะคะ:)