โลกนี้คือละคร
เป็นโจทย์เรียงความสั้นๆในวิชาภาษาไทยสมัยเรียนมอปลาย
 โลกคือละครในมุมมองของเด็กอายุ 17 น่ะหรือฉันจะไปเข้าใจมันถ่องแท้ได้อย่างไรเล่า



โลกมีส่วนประกอบหลากหลาย สิ่งมีชีวิต สถานที่ อารมณ์ บทบาทหน้าที่ เปรียบดั่งฉาก นักแสดง และบทละคร
เรียกได้ว่าเราทุกคนเกิดมาพร้อมบทละครจำเป็น ข้อบังคับที่ต้องดำเนินเรื่องของตนให้ตลอดรอดฝั่ง


ตั้งแต่เล็ก ช่วงเริ่มต้นของละครเรื่องใหญ่ การตัดสินใจทำสิ่งใดๆ มิต่างอะไรกับการดำเนินเรื่องของตัวละคร ในฉากที่สภาพแวดล้อมและตัวบุคคลหล่อหลอมให้ไปในทางเลวหรือดี
ผู้คนต่างนำปัจจัยมาเสริมเติมแต่งให้เนื้อเรื่องของตนตามแบบอย่างที่อยากจะเป็น
ดิ้นรนขวนขวายเสียแทบจะแดดิ้นตาย

แต่อะไรคือบทละครที่ดีที่สุด?
ไม่มีใครรู้และไม่มีการจัดลำดับที่ชัดเจน มีเพียงบรรทัดฐานที่ตั้งขึ้นมาเพื่อกำหนดเส้นทางชีวิตของแต่ละคน
ในความคิดที่ว่าชีวิตเราล้มเหลวนั้นจริงแท้แค่ไหน  ที่คิดเช่นนั้นเพราะเรากำลังนำตัวเองไปเปรียบเทียบบทละครที่ดีที่สุด "บทนั้นๆ" หรือเปล่า

ไม่มีใครในโลกสามารถมีชีวิตเหมือนกันได้ทุกระเบียด การเปรียบเทียบจึงไม่เกิดประโยชน์อะไร

ทุกคนมีช่วงเวลาเติบโตของตน หากคิดท้อแท้เพราะเปรียบเทียบกับช่วงเวลาเติบโตของคนอื่น แล้วเมื่อไหร่กันที่คุณจะดำเนินบทบาทได้เป็นตัวเองที่สุด

ดั่งหนึ่งท่อนของเพลงที่ฉันชอบ


"

โลกนี้นี่ดูยิ่งดูยอกย้อน
เปรียบเหมือนละคร
ถึงบทเมื่อตอน เร้าใจ
บทบาทลีลาแตกต่างกันไป
ถึงสูงเพียงใด
ต่างจบลงไปเหมือนกัน

"


จุดจบของละครบทนี้จะอยู่ตรงไหนระหว่างความตายกับเรื่องราวหลังจากนั้น
ทุกสิ่งไม่มีอะไรที่สามารถกำหนดได้
บางครั้งเรื่องที่จบไปหรือคนที่เสียชีวิตไปแล้วก็ยังถูกกล่าวถึง และยังส่งผลต่อเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นภายหลัง ขณะเดียวกันบางคนที่ยังมีชีวิตกลับถูกลืมเลือน ละเลยเสียยิ่งกว่าคนทั่วไป

ฉันเชื่อว่าทุกอย่างเกี่ยวเนื่องกัน ชีวิตเราย่อมมีการคาบเกี่ยวกับชีวิตของใครสักคน
การกระทำเพียงเล็กน้อย อาจส่งผลกระทบต่อไปเป็นลูกโซ่ เกี่ยวเนื่องกับคนต่อไป เชื่อมโยงไร้จุดสิ้นสุด

สุดท้ายแล้วบทละครเรื่องนี้คงไม่มีตอนจบที่แท้จริง



"

ชั่วชีวิตวัย
หมุนเปลี่ยนผันไปเหมือนม่าน
เปิดฉากเรืองรองผุดผ่องตระการ
ครั้นแล้วไม่นาน
ปิดม่านเป็นความเศร้าใจ


"


ขอขอบคุณบทเพลง
โลกนี้คือละคร - สุเทพ วงศ์กำแหง

ขอให้ละครของคุณ คือหนึ่งในละครที่ดีที่สุดในแบบของคุณเอง  ( รัก )
SHARE
Written in this book
สนทนา
เพียงแค่อยากให้คุณฟัง
Writer
vanillarain
girl
เพราะจำได้ไม่ดีนัก ฉันจึงบันทึกเรื่องของเราก่อนที่จะจางไปเสียหมด

Comments