หลงรักคนที่ไม่เคยรู้จัก 1
เมื่อก่อนชอบอ่านกระทู้ในพันทิป  แล้วเจอกระทู้ต่างๆ เกี่ยวกับการตกหลุมรักคนที่ไม่รู้จัก
เลยตั้งคำถามกับตัวเองแบบขำๆ ว่า เฮ้ย "มันจะเป็นไปได้เหรอวะ ที่เราจะตกหลุมรักคนที่ไม่รู้จัก" 
แต่พอวันนี้มาเจอกับเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเองแมร่งขำไม่ออกว่ะ
เรามีแอคทวิตหนึ่งที่ไว้ระบายต่างๆ เวลาเครียดหรือเจอปัญหาหนักๆ ที่ไม่สามารถเล่าให้กับใครฟังได้  เราจะติดแท็กๆ นี้ตลอด มีครั้งหนึ่งเราโพสทวิตไปแล้วมีคนมาแสดงความคิดเห็นซึ่งมันไม่ใช่การปลอบหรือให้กำลังใจหรือใดๆ เลย  เป็นประมาณกวนตีนด้วยข้อความที่ไพเราะก็ว่าได้
แต่มันทำให้เราหายเครียดได้เลย เราเลยไปติดตามคนๆ นี้ ซึ่งเวลาเขาโพสอะไร เราก็จะเห็นตลอด

เวลาก็ผ่านไปเกือบเดือนได้จนเขาโพสอะไรสักอย่างประมาณมีใครว่างขอคำปรึกษาหรืออะไรสักอย่าง ตอนนี้โพสนั้นถูกลบไปแล้ว  เราเลยแสดงความคิดเห็นถามไปประมาณว่า "มีอะไรอยากเล่าไหม" เพราะเราคิดว่า เอ้อ เขาเคยช่วยให้เราหายเครียด เราเลยอยากช่วยบ้าง  พอเขาตอบว่ามี เราเลย DM ไปเพราะกลัวว่าอาจจะมีเรื่องอะไรที่มันหนักหนา แต่ปรากฎว่าไม่มีเขาก็ตอบมาเชิงกวนๆ แหละ และได้ความว่า
ผมลืมละขอบคุณมากนะครับ
คุณช่วยผมได้เยอะเลย 
                                                       หายเครียดละเนาะ สบายใจละเนาะ
                                                                              ดีใจที่ได้ช่วยนะ
ครับผม
ขอบคุณจริงๆ
                                                                           ด้วยความยินดีค่ะ
                                                   โอกาสหน้าปรึกษาได้อีกนะคะ ยินดีค่ะ
ยินดีเหมือนกันครับ

นั่นแหละใจความตามนั้นแหละ และเราก็ได้มีการคุยกันต่อหลังจากนี้  มีการถามชื่อถามอายุ
เขาอายุ 17 ปีเอง  ส่วนเราอายุ 23 ปี นางเรียกเราป้าด้วยแหละ  เราก็คุยเรื่องทั่วๆ ไปถามอะไรไปน้องมันบอกว่าตอบได้ก็ตอบอันไหนตอบไม่ได้ก็ไม่ตอบส่วนใหญ่ก็ตอบแหละ
เรารู้สึกว่าน้องมันกวนดี  เราก็เป็นคนกวนๆ แหละ แล้วเหมือนมันเจอคนที่เหมือนๆ กัน (อันนี้คิดเองว่าเหมือนกัน 555+) เราจะรู้สึกผ่อนคลายเวลาที่เราอยู่กับคนที่สบายใจหรือคนที่คุยด้วยแล้วเหมือนเคมีมันตรงกัน คุยกันรู้เรื่อง เรารู้สึกว่าคุยกับน้องมันแล้วเราสบายใจในหลายๆ เรื่อง
มีหลายเรื่องแหละที่เราอยากถามแต่เราไม่ได้รู้จักกันมากขนาดที่พอจะถามเรื่องพวกนั้น
น้องมันดูมีปัญหาซึ่งเราก็มีปัญหา เพราะเราเวลาเราโพสเราจะติดแท็ก แท็กหนึ่งตลอด (ขอไม่บอกชื่อแท็กละกัน)  แล้วก็มาๆ หายๆ แหละ บางทีพิมพ์คุยกันอยู่ก็หายไปข้ามวัน เช้ามาตอบไรงี้
เคยมีหายไปประมาณ 2 - 3 วันได้ แต่บอกว่าไม่สบาย ก็กลับมาคุยกันปกติ
เราเป็นคนประเภทที่พอรู้จักใครแล้วเรามักจะห่วงคนๆ นั้นเสมอ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
เราก็ถือว่าเป็นน้องคนหนึ่ง ก็บอกก็สอนแหละ  แล้วเคยบอกไปว่า "กลัวแกจะรำคาญที่ยุ่งเรื่องแกมากเกินไป"  น้องมันตอบว่า "ยุ่งได้ครับ  ยินดีให้ยุ่ง"

แล้วมีวันหนึ่งซึ่งเราเครียดกับงานแหละ เราก็พิมพ์บ่นกับน้องมันแหละ
จนน้องมันบอกว่า
บ่นมาก
แก่อยู่แล้วยิ่งแก่กว่าเดิม
                                                                             ชั้ลเลิกบ่นละเถอะ
                                                   ยังไม่แก่นะ อายุนี่ยังไม่ถึงเลข 3 เลยน่ะ
                                                 ว่าชั้ลแก่ ตบปากเท่าอายุตัวเองเลยนะแกมาตบให้ดิ
                                                                             แกก็มาให้ชั้ลตบสิ
อยู่ไหนล่ะ
                                                                                      อยู่บ้านไง
ก็นั่นแหละ หลังจากจบประโยคที่เราพิมพ์ไป  ก็หายไปเลย ไม่อ่านนะ และไม่ตอบ
เราก็คิดว่าไม่น่ามีไร เพราะปกติก็มาๆ หายๆ แบบนี้อยู่แล้ว
3 วันผ่านไปจ้า  ยังเหมือนเดิม  เรารู้สึกว่าเราฟุ้งซ่าน  คิดไปเรื่อยเปลื่อย เฮ้ยน้องมันจะเป็นอะไรหรือเปล่าวะ  เพราะรู้จากที่คุยๆ มา รู้สึกเหมือนน้องมันค่อนข้างมีปัญหาในระดับหนึ่ง
เราเหมือนคนเป็นบ้าเป็นบอ ก็ห่วงนะ  เราเข้าทวิตบ่อยมาก ว่างเป็นเข้าดูว่าน้องมันตอบอะไรมาแล้วเราไม่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนหรือเปล่า  ปรากฏว่าไม่มีเลย 7 วันก็แล้ว จนตอนนี้ก็ล่วงเลยมา 10 กว่าวันแล้ว  เราก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรหรือเปล่าที่อยู่ๆ ก็หายไป จะว่าแฟนรู้หรอ  แต่น้องมันบอกไม่มี หรือถ้ามี บทสนทนาที่เราคุยกันไม่ได้เป็นเชิงที่จะส่อไปในทางนั้นเลย
เราโคตรฟุ้งซ่านเราหยิบมือถือมาดูบ่อยมาก เดี๋ยวหยิบ เดี๋ยวเขาไปดูว่าน้องมันโพสอะไรบ้างไหม  ตอบข้อความเราหรือยัง เหมือนคนเป็นบ้า  จนเราต้องล็อคเอาท์ทวิตในมือถือ
เปลี่ยนมาเข้าในโน๊ตบุ๊คแทน เพราะจะดูได้ก็หลังจากเลิกงาน

เรานึกถึงน้องแทบจะตลอดเวลา เพราะบทสนทนาที่เราคุยกันนั่นแหละที่ทำให้เรานึกถึง
เช่น น้องมันไม่ค่อยจะกินข้าว เราก็บ่นตลอดแหละว่าให้กินบ้างกินแต่มาม่าไรงี้
ละเวลาเราจะกินข้าวอะ เราก็นึกถึงตลอดไง แทบจะทุกอย่างเลย ที่ทำให้เรานึกถึง
ละการแจ้งเตือนโทรศัพท์แม่จะคล้ายๆ การแจ้งเตือนเวลาน้องมันทักมา  เราก็รู้สึกเหมือนว่ามันตามหลอกหลอนเรา  เราบอกแม่ไปว่าเปลี่ยนเสียงได้ไหมแม่ เราได้ยินทุกวันเลยอะ
เราก็นึกถึงตลอดเลย  ไม่รู้ว่ามันคือการนึกถึงหรือคิดถึงกันแน่
เราห่วงมาก ในหัวเรามันมี 2 เสียงเถียงกันอยู่  ว่าจะทักไปถามดีไหมวะเผื่อเป็นอะไร
อีกเสียงดังขึ้นมาว่าอันเก่ายังไม่ตอบมึงเลย  ยังจะทักไปอีกหรอ
มันเกิดคำถามขึ้นทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วว่า "อะไรเป็นเหตุผลของการไม่ตอบแชทบ้างวะ"
เช่น ไม่ตอบก็คือไม่อยากคุยไง รำคาน หรืออะไรทำนองนี้  แต่มันจะไม่น่าเป็นห่วงหากมีการเคลื่อนไหวบ้าง  แต่ไม่มีเลยไม่มีการโพสใดๆ แชร์ทวิตก็ไม่มีเลย  เงียบและเงียบมาก
สุดท้ายเราทนไม่ไหวเลยทักไปถามว่า "ไงแก หายเลย แจ้งความคนหายได้ไหมเนี่ย"
สรุป เงียบเหมือนเดิม  ไม่มีการอ่านและไม่มีการตอบใดๆ  ที่เรารออะไรอยู่วะเนี่ย

เราไม่มีช่องทางอื่นที่ติดต่อกันได้เลย เรารู้จักกันแค่ชื่อ กับอายุแค่นั้น รายละเอียดน้อยชิบ
อันที่จริงเรียกว่าไม่รู้จักยังได้เลย 555+
ส่วนรูปโปรไฟล์ของนางเป็นมุมเสยอะที่เห็นแค่ช่วงจมูกขึ้นไปถึงผมและมีมือปิดไว้ที่หน้าเล็กน้อยถึงมาก ซึ่งถ้าเดินสวนกันก็ไม่รู้ว่าคือไอคนนี้อะ  และเราก็ไม่รู้ว่าใช่รูปน้องหรือเปล่า
ส่วนโปรไฟล์เราเป็นรูปที่ตัดจากรูปเต็มเหลือให้เห็นแค่ตาทั้ง 2 ข้าง แค่นั้น  
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไออาการที่เราเป็นอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าอะไร  เราตกหลุมรักน้องมันไปแล้วหรือเปล่า  หรือเราแค่เจอคนที่คล้ายๆ กัน  พอหายไปเลยรู้สึกว่าชีวิตเหมือนขาดอะไรไป
เราอาการหนักมาก  ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยมีความรักนะ  แต่พอเจอเหตุการณ์แบบนี้เข้าไปแล้ว
เราเหมือนเรากลายเป็นคนที่โง่เรื่องความรักไปเลยเราเก่งแทบกับทุกคน  เพื่อมาเสียอาการให้กับเด็กอายุ 17 เพียงคนเดียว
นี่เด็กอายุ 17 มีอิทธิพลกับใจเรามากขนาดนี้เลยเหรอวะ  นี่เราปล่อยให้คนๆ หนึ่งมามีอิทธิพลกับใจเราขนาดนี้เลยหรอวะ
เราสูญเสียการเป็นตัวเอง  เพราะคนๆ หนึ่งจริงๆ ถ้าเลือกได้ก็ไม่น่าที่จะมาคุยกันตั้งแต่แรก  แต่คิดอีกมุมหนึ่งก็ดีแล้วที่ได้คุยกัน
มีคนเลยบอกไว้ว่า "ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วมันดีเสมอ"  ใช่มันดีมาก ดีจนเราออกจากตรงนี้ไม่ได้เลย
ติดอยู่ในวังวงความคิดถึงคนๆ หนึ่ง
ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเรายังมีโอกาสจะได้คุยกับน้องอีกไหม  น้องมันจะเป็นอะไรหรือเปล่า
ก็ได้แต่ภาวนาแหละว่าขอให้ไม่เป็นอะไร  และถ้าหากเป็นไปได้ก็อยากคุยกับน้องมันอีก
ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ได้ แค่อยากได้คุย  ฐานะ ป้าแก่ๆ ขี้บ่น เหมือนที่น้องมันบอกก็ได้



SHARE

Comments

bluexsky
8 months ago
หือ เราก็เคยเจอ เรื่องคล้ายๆกันเลย
Reply