เรื่องเล่าจากน่านน้ำ
                    วันนี้เป็นวันแรกที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในชีวิตนี้ คือการเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ เพราะเคยคิดว่าตัวเองแข็งแรงมาตลอดคงไม่ได้เข้ามารับการปรึกษารักษาอะไรพวกนี้หรอก เริ่มแรกจากการที่ถูกส่งตัวมาหลังจากที่กินยาเกินขนาด ก็โดยพยาบาลซักประวัติซะยืดยาว เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากจากนั้นก็ถูกส่งตัวไปพบจิตแพทย์เป็นผู้ป่วยฉุกเฉิน ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเข้าขั้นวิกฤตขนาดนั้น ก็ได้คุยกับคุณหมอสักพัก ผลปรากฏว่าเป็นโรคซึมเศร้าอย่างที่คาดคิดไว้เลยแฮะ
คุณหมอก็เลยบอกว่าต้อง Admit รีบปฏิเสธเลยทันทีจ้า ว่าไม่ก็เพ่ิงจะออกจาก รพ.มา แล้วจะให้ไปนอน รพ. ต่อเนี่ยนะ เบื่อจะตาย คุณหมอเลยบอกว่าจะให้ยามาทานดูสัก 2 อาทิตย์ แล้วนัดไปพบใหม่ แถมยังบอกอีกนะว่ายาที่ให้ไปกินเท่าไหร่ก็ไม่ส่งผลอะไรกับร่างกายเรา เหมือนหมอจะรู้ทันแฮะ เสร็จจากที่คุยกับคุณหมอ ก็ถูกส่งตัวไปคุยต่อกับนักสังคมสงเคราะห์ ก็ดีนะเหมือนได้คุยกับเพื่อน พูดถึงจุดหมาย เป้าหมาย ความฝัน ทำให้เราเองได้มีมุมมองอะไรที่ใหม่ๆหลายๆอย่างเข้ามาในหัว แต่ก็แค่ตอนที่อยู่ รพ. เท่านั้นแหละ พอกลับมาอยู่ที่ห้องก็เป็นเหมือนเดิม ความคิดอะไรเดิมๆก็ลอยเข้ามาอยู่ดี ถามว่าอยากตายไหมก็ยังอยากตายอยู่เหมือนเดิม ไม่สิ
อยากหายไปมากกว่า........หายไปจากโลกไปนี้ หายไป.........ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก
เหตุผลน่ะหรอ อย่าถามหาเลยดีกว่าไม่มีเหตุผลหรอกแม้กระทั้งตอนที่ใช้ชีวิตอยู่และในตอนที่จะไป ก็คงได้แต่ภาวนาในสักวันนึงเขาจะรับรู้ถึงความต้องการที่จะจากไปของฉันและยอมรับตัวฉันไป หรือไม่ก็อย่างน้อยก็ให้มันดีขึ้นกว่านี้แค่สักนิด นิดนึง นิดเดียวก็ยังดี......
SHARE
Written in this book
mylife
Writer
kaslong
writer
chil

Comments