หลุมดำที่ไร้แรงโน้มถ่วง
บางครั้ง...ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหลุมดำ ที่ไร้แรงโน้มถ่วง
ส่วนใหญ่มนุษย์เราก็มีความรู้สึกกันทั้งนั้นล่ะนะ
คงไม่แปลก ที่เราย่อมเรียกหา บางอารมณ์ 
ที่จะนำมาซึ่งความสุขของเรา

แต่เสียดายที่น้อยครั้งนัก 
ที่เราจะได้สิ่งเหล่านั้น

มันคงจะดีไม่น้อยถ้าเราเลือกได้ 
ว่าจะให้เรื่องราวไหน ใครคนไหน 
หรือ ความรู้สึกใด
โคจรเข้ามาติดกับแรงดึงดูดของเรา

แต่ฉันว่าหลุมดำก็คงเลือกไม่ได้ว่าจะเอาหรือไม่เอาอะไร
บางทีมันก็อาจจะเจอดาวเคราะห์สวยงาม 
บางทีมันก็อาจจะเจอหลุมดำอีกอันหนึ่ง
บางทีมันก็อาจจะไม่เคยได้พบกับอะไรเลย

น่าเสียดายนะที่หลุมดำไม่มีความรู้สึก
มันคงไม่เจ็บเวลามีเศษหินปลิวเข้าไป
มันคงไม่เสียใจเวลามีอะไรลอยหายไป

น่าเสียดาย...และน่าอิจฉา
ที่มันไม่มีความรู้สึก 
แต่เรามี

ความรู้สึก และแรงโน้มถ่วง 
ไม่ควรจะเป็นของคู่กันเลยเนอะ
แต่ในชีวิตของฉัน มันก็มักจะเป็นอย่างนั้นเสมอนั่นล่ะ
บางคนเข้ามาและจากไป
บางคนวนเวียนรอบๆ
บางคนไม่เคยได้เห็นเลยสักครั้ง
มันก็เหมือนกับหลุมดำเนอะ

แต่...ฉันมีความรู้สึกน่ะสิ
ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากเป็นหลุมดำที่ไม่มีแรงดึงดูด
จะได้ไม่ต้องพบเจอเรื่องราวอะไร 
ที่ฉันไม่ได้เป็นคนเลือกอีก
ตลอดไป...
SHARE
Written in this book
Emotion 
Writer
KonKean
Rookie Writer
Hi, I'm jame. 22 years old (23/03/1997) I love travel, culture, nature, photography and music. nice to meet yall.

Comments