ความสุข บนโลกจริง และโลกเสมือนจริง (โลกโซเชียล)
ความสุข

คือ ‘การค้นหา’
หรือ ‘การค้นพบ’

คือสร้างมัน วิ่งไล่มัน
หรือ การรู้จัก และเข้าใจมัน 

อยู่กับปัจจุบัน
อยู่กับความจริง



การหายไปของใครสักคน
ที่เราเผลอทำหล่นหาย..

จริงๆแล้วพวกเขาไม่ได้หายไปไหน
แต่ ไม่มีตั้งแต่แรก ต่างหาก..

ผู้คนมากมาย ที่เรา ‘เคยรู้จัก’
บัดนี้..
บางคนกลายเป็นคนแปลกหน้า
บางคนกลายเป็นคนหน้าแปลก

เมื่อเราโตขึ้น ผู้คนรอบตัวน้อยลง
เราสร้างความสัมพันธ์ กับคนน้อยคน
แต่ให้ความสำคัญคนใกล้ตัวมากขึ้น
เรากลายเป็นคนที่
..ไม่อยากสนทนากับใคร
ไม่ชอบการสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆ

เรากลายเป็นคน มีเงื่อนไขความสุขซับซ้อนขึ้น
ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ ..

ในโลกโซเชียล..การหายไปของเรา
แทบไม่มีความหมายเลย
(ถ้าเราไม่เคยสร้างประโยชน์
หรือหยั่งลึกในจิตใจใคร)

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเราหายไป
และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรา กลับมา

ในโลกโซเชียล เหมือนว่า ใครๆก็กดไลค์
และสนใจชีวิตคนอื่น
แต่ส่วนใหญ่คนเราก็สนใจ
เพียงแค่ เรื่องของ ‘ตัวเอง’

เราก็เป็นหนึ่งในนั้น..


ทำให้เรารู้สึกว่า ..มันคือเปลือก
ความสัมพันธ์ แบบเปลือกนอก
ไม่ได้ลงลึก หรือ ลึกซึ้งอะไร
สัมผัสไม่ได้ถึง อารมณ์ และความรู้สึก
แทบสัมผัสจิตวิญญานของใครคนหนึ่ง
ไม่ได้เลย ...นอกจากเปลือกที่เขาแสดงออกมา

เราก็คือเปลือก.. และเป็นหนึ่งในนั้น
เปลือกเราหนา จนแทบจะห่อหุ้มตัวตนที่แท้
ไว้หมด


ยิ่งโตก็เหมือนหัวหอมที่ห่อหุ้มตัวเอง

เรา’ ในที่นี้ เราหมายถึง ‘ตัวเรา’
ไม่ใช่ ’พวกเรา’
คนอื่น อาจไม่เป็น หรือไม่รู้สึก
หรือ ไม่คิด เหมือนเรา

เราจะสนใจ ชีวิตคนอื่น
ก็ต่อเมื่อ ...เราสงสัยว่า
ชีวิตของเราไปถึงไหนแล้วนะ
เราเติบโตแค่ไหน
รวยมากกว่า สวยกว่า ดูดีกว่า
เรามีความ สุขมากกว่าคนอื่น หรือป่าว

เราเผลอเปรียบเทียบโดย ไม่รู้ตัว


ชีวิตเรา ก็เดินไปช้าๆ หรือหยุดนิ่ง
เราแทบไม่รู้เลย และไม่เคยรู้..
ถ้าหากปราศจาก “จุดอ้างอิง”

การดูสเตตัส ความก้าวหน้าของเพื่อน
ผ่านเฟสบุ๊ค ดูเรื่องราวความเป็นไป
กินอะไร เที่ยวที่ไหน อาชีพก้าวหน้ายังไง
ไปต่างประเทศ อีกแล้วนะ ชีวิตว๊าวจังเลย
โคตรชอบ โคตรเท่ห์ เจ๋งวะ

ในขณะที่เรา เหมือน ’หยุดนิ่ง
ไม่พัฒนา ไม่ก้าวหน้า
หรือบางครั้ง ‘จุดอ้างอิง
ยังทำให้เรารู้สึกเหมือน เราถดถอย
คนเราใช้ชีวิต ‘ถอยหลัง’ ได้ด้วยหรอ?

เคยรู้สึกไหม
นั่งบนรถที่จอดนิ่ง
แล้วมองรถคันข้างๆที่กำลังเดินหน้า

เราก็อยู่เฉยๆของเรานี่แหละ
แต่ ‘จุดอ้างอิง’ เคลื่อนที่ไปไง

ก็ไม่แปลกที่ แม้แต่เรานั่งเฉยๆ
เรายังรู้สึกถอยหลัง...ลงคลอง

เราเผลอ ‘เปรียบเทียบ’ ตัวเรา
กับ’จุดอ้างอิง’โดยเราไม่รู้ตัว

เราเปรียบเทียบ ปริมาณ ระยะทาง
จำนวนคน สถานการณ์ สถานที่ อาชีพที่ทำ
ปริมาณของเงินที่ดูเหมือนจะมากขึ้น
ระยะทางที่เขาไปได้ไกล...
จำนวนคนที่เขาพบรอบตัวมากมาย
สถานการณ์ที่เขาเจอ ดูมีความสุข
สถานที่ที่เขาไปเที่ยว ต่างประเทศ สวยงาม
อาชีพที่เขาทำ บริษัทที่เขาอยู่ ดูมั่นคง

บางครั้งเราก็กระหือรือ ..ในทางท่องเที่ยว
จริงจังกับการถ่ายภาพเพื่อโพสต์ในโลกโซเซียล
ยินดีกับยอดไลค์ คอมเม้นท์ที่สนุกสนาน
บางที มัน’ดีด’ เราให้ออกจาก’ที่’
แล้วไปทำอะไรชิคๆ อะไรล่ะ
อะไรที่ว้าวๆ ที่สังคมยอมรับกัน
เช่น
ไปทำบุญ เพื่อบอกโลกให้รู้
การทำบุญเป็นสิ่งดี
และการบอกให้โลกรู้ ไม่ใช่สิ่งแย่

แต่บริบท คือ ไม่ได้โฟกัสเรื่องการทำบุญ
มากกว่าการถ่ายภาพเกร๋ๆ

ไปเที่ยว แต่ไม่ได้อินกับการเที่ยว
มากไปกว่าการโพสต์ภาพเพิ่มยอดไลค์

ความสุข ของบางคนอยู่ที่ ‘เหตุ
บางคนอยู่ที่ ‘ผล
ไม่มีใครผิดถูก เราก็หนึ่งในนั้น...

เราเป็นแบบนั้น โดยที่เรา ไม่รู้ตัว
เพราะทำ แล้วรู้สึก ..’มีตัวตน
เหมือนเป็นการ ‘ยืนยันการมีชีวิตอยู่’ 


‘เจตนา’ สำคัญกว่าการกระทำ
และ’เจตนา’ของการใช้ชีวิต
ของเรา....ก็เริ่มผิดเพี้ยนไป


แทนที่ชีวิตจะสุขมากขึ้น
แต่เราเหมือนกำลัววิ่งตามบางอย่าง
ที่พร้อมจะปลิวไปเสมอๆ


ในโลกโซเซียล จะมีคน มี’มากกว่า’ เรา
เสมอๆ

ถ้าเรามีรถหรู จะมีหนึ่งหรือหลายคน มีรถหรูกว่า
ถ้าเรามีเงินเยอะ จะมีคน...มีเยอะกว่า
ถ้าเราคิดว่าเราสวย จะมีคน...สวยกว่า
ถ้าเราคิดว่าเราสุข จะมีคน...สุขกว่า
มันคือการเปรียบเทียบ กันที่เปลือกนอก

เราจะเปรียบเทียบ ‘เพื่ออะไร’ 
ภายใน เราแทบจะ สัมผัสอะไรไม่ได้เลย

เรารู้ได้อย่างไร
ขนาดของความสุข’ 
จะแปรผันไปกับสิ่งต่างๆภายนอกเหล่านั้น

เราเผลอคิดไปว่า
เพราะเขามีงานดีๆ
เขาต้องมีความสุขกว่าเราแน่ๆ
เพราะเขาไปต่างประเทศ กินหรู อยู่สบาย
ภาพลักษณ์ภายนอกสวยงาม
สิ่งภายนอกต่างๆเหล่านี้
มันทำให้เขามีความสุข

ใช่เขามีความสุข มีมากกว่า
ต่างคนต่างอวดสุข
.
แล้วความ’ยั่งยืน’ ของความสุข
วัดกันที่ตรงไหน



ความสุข คืออะไร

คือ ‘การค้นหา’
หรือ ‘การค้นพบ’

คือสร้างมัน วิ่งไล่มัน
หรือ การเข้าใจมัน

อยู่กับปัจจุบัน
อยู่กับความจริง


ชีวิตเราต้องวิ่งไขว่คว้ามัน
ไม่มีวันจบสิ้น เพื่อ ‘ความสุข
ชีวิต อาจไม่ได้ต้องการแค่ความสุข
ความสงบ’ ก็สำคัญ เช่นกัน

โลกโซเซียล ทำให้เราปั่นป่วน
บางครั้งห่างไกลกับคำว่า สงบ
ทำให้เราเผลอ วัดปริมาณความสุข
จากการเติบโตจากภายนอก
ทำให้เราสร้างตัวตนบางอย่าง
บางอย่างที่อาจไม่ใช่ตัวเรา
หรือเราอาจไม่รู้จักตัวเองด้วยซ้ำ..

ความสุข ที่เกิดจากภายใน
แทบจะ..สัมผัสไม่ได้ ในโลกโซเซียล
เราไม่มีวันรู้เลย

การดูชีวิตผู้อื่นผ่านโซเชียล
เหมือนเรารู้ค่า อุณหภูมิที่บอกเป็นตัวเลข
กี่องศา ...
และเราสัมผัสมันไม่ได้เลย ความร้อน หนาว
ที่เป็นจริง
เหมือนที่เราสัมผัส จิตใจ และจิตวิญญาณ
หรือตัวตนจริงๆของเขา แทบไม่ได้เลย


การเปรียบเทียบการเติบโตจากภายใน
จึงเป็นคำถามที่ควรครุ่นคิด
จิตใจเขาเติบโตขึ้นหรือป่าว

หากวัดค่า ‘ทางจิตใจ
วัตถุภายนอก ภาพลักษณ์ที่เห็น
อาจสวนทาง หรือไม่เป็นอย่างที่เราคิด

ใจหนอใจเรา....เผลอไร้ สุข
ไปกับ ‘จุดอ้างอิง’ ที่เรา ’โฟกัส’ ผิดจุด


ชีวิต ไม่ใช่การเคลื่อนไป ข้างหน้า หรือ ถอยหลัง
มันคือ การเคลื่อนไป ด้านบน
และหยั่งลึกสู่ด้านล่าง


เหมือนต้นไม้ ที่เติบโตให้ร่มเงา
และรากของมันก็หยั่งลึกแผ่ลงในดิน
กว้าง มหาศาล เราแทบ มองไม่เห็น...

นั่นคือ ชีวิต
คือ การรู้จักจิตใจ
และหยั่งรากลึกในตัวเราเอง



SHARE

Comments