ฉันผู้ผลักทุกคนออกจากชีวิต
ก็ไม่รู้ว่ามาถึงจุดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
จุดที่ไม่อยากจะแคร์ใครอีกต่อไป
จุดที่อยากอยู่คนเดียว และตายไปคนเดียวแบบไม่ต้องให้ใครมาทำพิธีกรรมอะไรด้วย

ฉันเริ่มจากปล่อยคนที่ฉันคิดว่าฉันแคร์เขาที่สุด รักเขามากที่สุดไป
เริ่มถอยออกมาจากชีวิตเพื่อนสนิทสมัยมัธยม
เริ่มถอยตัวเองออกมาจากกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาลัย
และเริ่มกันตัวเองจากเพื่อนมหาลัยคนอื่น ๆ 
ถ้าหากมหาลัยไม่มีสิ่งที่เรียกว่างานกลุ่ม ไม่มีอะไรที่ต้องคอนเนกกับคนอื่น
ฉันก็คงเอาแต่เรียน ไม่สนหัวเพื่อนคนใดแล้วจริง ๆ 

ฉันรู้สึกฉันไม่มีค่ามากพอที่จะเป็นเพื่อนกับใคร
ฉันมีอาการแบบนี้ เป็นคนแบบนี้ ใครเขาจะอยากเป็นเพื่อน
ถอยมาให้หมดไปเลยดีกว่า
อยากให้ทุกคนเกลียดไปเลยก็ได้
ตอนตายจะได้ไม่ต้องมีใครมาเสียใจ

เมื่อไหร่จะได้ตายสมใจตัวเองสักทีนะ
ต้องรออีกแค่ไหน
จะอดทนได้มั้ย
หรือจะได้ตายไปก่อนที่ตัวเองตั้งใจไว้

มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานนะ
ปกติเราชอบเอาใจไปผูกคนอื่น ชอบคาดหวังต่าง ๆ นานา
พอผิดหวังมาก ๆ รู้สึกแย่มาก ๆ เข้า ก็ทนไม่ไหว ก็ถอย
ทั้งที่ลึก ๆ ก็อยากมีเพื่อนแหละ
แต่โดนความรู้สึกที่ขัดแย้งอยู่ตบเข้าให้เสมอ อย่างมึงไม่มีใครเอาหรอก
คนเหี้ย ๆ แบบมึงใครจะอยากยุ่งวะ …

แล้วตอนนี้ทุกคนก็ดูแฮปปี้ดี ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรหายไป
คนที่ฉันรักก็มูฟออนไปแล้ว
เพื่อนก็มีอะไรทำมีเพื่อนของตัวเอง
เหลือแค่ฉันที่ยังไม่ไปไหน
แล้วก็ไม่ยอมให้ใครอยู่ด้วย
ให้ฉันตายอย่างโดดเดี่ยวเถอะ

อาจจะอ่านไม่รู้เรื่องหน่อย
แต่ให้ฉันได้ระบายหน่อยเถอะนะ
ตอนนี้ใจบางและอ่อนแอมากจริง ๆ
แต่ก็ไม่อยากให้ใครมาปลอบ เพราะปลอบมันก็ยิ่งแย่ เพราะฉันก็ยังคงเบลมตัวเองซ้ำ
รับฟังคนบ้า ๆ แบบฉันบ้างก็เป็นพระคุณมากพอแล้ว

SHARE
Writer
foryoursky
Nobody
ขอให้ที่นี่เป็นที่บอกเล่าความรู้สึกลึก ๆ ข้างในของฉัน ความรู้สึกที่คนรอบตัวฉันไม่ควรรู้ เป็นเซฟโซนให้เราด้วยนะ

Comments

ME1920
7 months ago
ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่มั้ยคะ
Reply
foryoursky
6 months ago
มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนเดิมแต่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์อะค่ะ
เราเริ่มปลงเริ่มไม่คาดหวังอะไรมากเท่าแต่ก่อน
แล้วเลือกจะบอกเพื่อนที่ไว้ใจให้รับรู้เรื่องตรงนี้ของเราด้วย
แต่เราก็ยังแอบมีระยะห่างกับเพื่อนเหล่านั้นอยู่ดี
foryoursky
6 months ago
ขอโทษที่ตอบช้านะ เรางานยุ่งมากจนแทบไม่ได้เข้ามาเลย ซึ่งมันก็ดีเพราะไม่มีเวลาให้คิด 555