หน่วง
          หนึ่งเดือนแล้วสินะตั้งแต่วันนั้น  วันที่เธอตัดสินใจเดินออกมาจากเขา  วันที่เธอไม่เหลือเเม้เเต่คำว่าโอกาสให้เขาได้เเก้ไขสิ่งผิดพลาด  แม้ว่าเขาจะพยายามขอสิ่งนั้นจากเธออยู่หลายครั้งก็ตาม  เพราะคำว่าโอกาส เขา  ได้จากเธอไปมากพอแล้ว  มากจนเกินไปด้วยซ้ำ  การที่เธอตัดสินใจเช่นนี้  ไม่ใช่ว่าเธอไม่รักเขา  แต่เธอไม่อยากทนอยู่เพราะความอดทนอีกแล้ว  เพราะอะไรที่มันฝืนตัวเองมากไป  เธอคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องดี

             ตั้งเเต่วันนั้นจนถึงวันนี้  เธอยังคงนึกถึงเขาอยู่เสมอ  เธอไม่รู้ว่ามันคือความคิดถึง  หรือเพราะเธอยังรักเขาอยู่  หรืออาจเป็นเพียงความผูกพันที่เคยมีกันและกัน  เเม้ว่าเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันอาจไม่นานนัก  แต่เธอก็มีความสุขนะ  มันมีส่วนที่สามารถเก็บเป็นความทรงจำดีๆได้  แม้จะไม่มากก็ตาม

             แม้จะเลิกกันไปแล้ว  แต่ทั้งสองยังคงพบเจอกันอยู่ทุกวัน  เพียงแค่ไม่ได้พูดคุยกัน  แต่มันก็ทำให้เธอได้รู้ว่าเขายังสบายดี  ยังดำเนินชีวิตต่อไปเหมือนทุกๆวัน  ถามว่าเธอมีความสุขเหรอจากการที่บอกเลิกเขา  บอกเลยว่าไม่ได้สุข  แต่ก็ไม่ได้เศร้ามันเป็นความรู้สึกหน่วงในช่วงแรกๆ  ซึ่งเธอคิดว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป  แต่ถ้าถามว่าเธอเสียใจไหม  จริงๆอาจมีเสียใจบ้าง  แต่เธอก็ไม่ได้อยากขอโทษนะ  เพราะมันคือการตัดสินใจของเธอ  ซึ่งเธอก็ไม่ได้รู้สึกผิด  เพียงแค่เสียใจในบางครั้ง  และเธอก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่  แต่ไม่เคยคิดจะกลับไป เท่านั้นเอง...

       เป็นความรู้สึกที่ไม่ได้สุข  แต่ก็ไม่ได้เศร้า
 อาจเห็นภาพไม่ชัด แต่ไม่ได้เลือนลางจนมองไม่เห็น


SHARE
Written in this book
เรื่องเล่า วันก่อน
นิทาน : เรื่องเล่า หรือ เรื่องจริง
Writer
tinycat
studen : teller
everything is my life.

Comments