ก้อนเมฆ :)
ทุกสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลงรึป่าว ?

นี่คือคำถามที่ฉันเฝ้าพูดกับตัวเองอยู่ทุกเช้าที่ตื่นนอน และคำตอบที่ฉันตอบกลับตัวเองไปทุกวันเช่นกันก็คือ ใช่ ทุกสิ่งมันย่อมเปลี่ยนแปลงอยู่แล้ว ดูอย่างคุณก้อนเมฆสิ คุณก้อนเมฆเปลี่ยนแปลงไปทั้งวัน แทบจะทุกเวลาเลยด้วยซ้ำนะ จริงไหม :)
 
นี่คือชีวิตของฉัน ชีวิตที่เหมือนจะ slow life แต่ก็ไม่ใช่ ทุกวันฉันตื่นเช้ามาถามกับตัวเอง วันนี้ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงแน่ ๆเลยใช่ไหม ฉันตอบกลับกับตัวเองอย่างมั่นใจว่า ใช่ ก่อนที่ฉันจะลุกเดินออกไปตรงระเบียงเพื่อแหงนหน้ามองคุณก้อนเมฆที่ลอยผ่าน ใช่จริง ๆด้วย เมื่อวานคุณก้อนเมฆไม่ได้เยอะขนาดนี้ วันนี้อากาศดีมากผิดกับเมื่อวานที่แดดค่อนข้างแรงตั้งแต่พระอาทิตย์ลืมตาตื่น วันนี้เป็นวันหยุด ฉันวางแพลนไว้ว่าอยากจะออกไปข้างนอกสักหน่อย หลังจากที่อุดอู้อยู่แต่ในห้องมาหลายวัน ฉันเดินไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะออกไปเจอเมืองหลวงที่วุ่นวาย ใช่ ตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว ในทุก ๆวันของฉันตื่นมาฉันจะเดินไปนั่งหน้าคอมหน้าหรือไม่ก็เข้าครัวหาอะไรลงไปทักทายเจ้ากระเพาะหน่อย วันนี้ไม่ใช่น่ะสิ ตอนนี้ฉันกำลังแต่งตัวออกจากห้องเหลี่ยม ๆนี้ ฉันเลือกใส่เสื้อผ้าที่พอไปวัดไปวาได้มาสวมใส่ปกปิดร่างกายอันขาวผ่องของฉันเอาไว้ แพลนที่ตั้งไว้วันนี้ทำให้ฉันไม่จำเป็นต้องหยิบกุญแจรถเก๋งคันงามออกมา ใช่ วันนี้ทั้งวันฉันจะเดินทางด้วยรถเมล์และการเดินเท้ายาว ๆ เปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงไปจริง ๆตอนนี้ฉันขึ้นมานั่งบนรถเมล์แอร์เย็นฉ่ำแต่คงเย็นได้ไม่เท่าแอร์ในรถของฉัน กลิ่นแอร์นี้ให้บรรยากาศของรถโดยสารสาธารณะอย่างดีเยี่ยมกลิ่นอายสมัยฉันเลิกเรียนค่ำ ๆแล้วต้องยืนโหนรถเมล์กลับบ้านลอยเข้ามาในหัวของฉันทันที ฉันเอ่ยปากถามคุณพี่กระเป๋ารถเมล์ไปด้วยความไม่รู้จริง ‘ เท่าไหร่คะ ? ’ ใช่ มันเปลี่ยนแปลง เมื่อก่อนฉันนั่งรถเมล์แค่ 12 บาทเองผิดกับตอนนี้ 14 บาท ตั้ง14 บาทขึ้นมา 2 บาท นี่ฉันไม่ได้นั่งรถเมล์นานกี่ปีแล้วนะ รถสาธารณะแบบนี้หนะนานทีปีหนจะขึ้นราคาที

‘ท่าพระจันทร์' 
ฉันลงจากรถเมล์ตรงท่าพระจันทร์จุดหมายของฉันคือ วัดพระแก้ว แล้วจบด้วยคาเฟ่เล็ก ๆสักร้านให้นั่งพัก เป็นไปตามแพลนของฉันคือ เดิน ฉันเดินเท้ามาเรื่อย ๆจนมาถึงทางเข้า ฉันไม่ได้มานานมากแล้ว เกือบจะเป็นปีเลยก็ว่าได้ ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไป ใช่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนนักท่องเที่ยวคงไม่เยอะขนาดนี้แต่วันนี้นักท่องเที่ยวมากหน้าหลายชาติเอามาก ๆมีทั้งคนจีนคนเกาหลี ฉันทำตัวให้กลมกลืนเพื่อเดินไปในวัดกับนักท่องเที่ยวชาวจีน ฉันที่ไปทำงานประเทศจีนก็บ่อยเลยทำให้พอฟังภาษาจีนออก นักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ พูดจากันน่าฟัง ใช่ พวกเขากำลังเอ่ยปากชมวัดอารามหลวงคู่บ้านคู่เมืองไทยเราว่า สวย ช่างสวยเหลือเกิน สวยแทบจะทุกวัดที่ไปมาเลยก็ว่าได้ สวยเหมือนภาพวาด และคำเอ่ยชมอีกมากมาย พอฉันได้ยินแบบนั้นแล้วทำให้ฉันเดินยิ้มคนเดียวเหมือนเป็นบ้า พอเดินเข้ามาในตัววัดฉันแยกกับกลุ่มนักท่องเที่ยวปลีกตัวออกมาเพื่อจะซึมซับบรรยากาศคนเดียวเงียบ ๆฉันพอจะจำได้บ้างว่าในส่วนนี้ของวัดรูปแบบเป็นแบบไหน ใช่ เปลี่ยนแปลง จุดนี้เปลี่ยนแปลงไป จุดนั้นก็เช่นกันฉันฉีกยิ้มออกมากับความเปลี่ยนแปลงตรงหน้า ฉันต้องเจออะไรที่ทำให้ฉันทั้งยิ้มและแปลกใจไปอีกทั้งวันเป็นแน่

ฉันเดินออกมาภายนอกวัดคิดในใจว่าจะเดินไปรอบ ๆเดินกลับไปจนถึง ‘ท่ามหาราช’ และนั้นก็อยู่ในแพลนของฉัน ฉันเดินออกมารอบ ๆวัด มีพื้นที่บริเวณรอบวัดที่เปลี่ยนแปลงไปมาก ตรงนั้นกำลังจะมีสิ่งปลูกสร้างเกิดขึ้นใหม่ ที่ตรงนั้นอีกพื้นที่ดูโล่งแปลก ทุกอย่างดูเปลี่ยนแปลงไปมากจริง ๆทำไมล่ะทำไมฉันถึงเดินไปสบาย ๆแถมยังดูนั่นนี่ได้อย่างสบายใจ ทั้งที่ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงเข้าไปแล้วฉันควรจะร้อน แต่วันนี้กับอากาศดี ดีมากจริง ๆคุณพระอาทิตย์อาจจะขี้เกียจทำงานในวันนี้ก็ได้ หรือคุณพระอาทิตย์จะเห็นว่าฉันออกมาข้างนอก ขำ ฉันขำในใจกับตัวเอง ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วฉันก็ควรจะมีความสุขกับอากาศในวันนี้ ณ ท่ามหาราช ฉันเดินเข้ามาในคาเฟ่แห่งหนึ่งที่อยู่ในท่ามหาราช การตกแต่งของเจ้าของร้านที่ไม่มากไปไม่น้อยไป ทำให้นั่งแล้วดูสบายตาสบายใจฉันนั่งเหม่อมองไปด้านนอกร้านทอดสายตายาวออกไปในแม่น้ำเจ้าพระยา กระแสน้ำเชี่ยวแรงดูน่ากลัวแต่มองแล้วกลับสบายใจ ใช่ ทุกสิ่งยิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลง มีนักท่องเที่ยวเดินอยู่แถวนี้เยอะพอสมควร ทั้งที่เมื่อก่อนแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ ฉันพาตัวเองเดินออกมาจนถึงท่าเรือท่าพระจันทร์เพื่อจะข้ามฝั่งแม่น้ำไป ท่าวังหลัง ค่าเรือโดยสารตอนนี้ฉันจำไม่ได้ว่านี่เปลี่ยนแปลงไปหรือไหม เพราะฉันนั่งเรือข้ามฟากแถมจะนับครั้งได้ ฉันกลัวกระแสน้ำแรงเห็นแล้วมันชวนให้ฉันเวียนหัว เปลี่ยนแปลงไหมล่ะปกติแล้วฉันไม่ชอบนั่งเรือข้ามฟากเอาส้ะเลยถึงจะสะดวกแค่ไหนก็เถอะ วันนี้ฉันนั่งและฉันนั่งข้ามมาถึงท่าวังหลังแล้ว ที่นี่ดูแปลกตาไปมาก ฉันไม่ได้มาที่นี่นานกว่าวัดพระแก้วอีก ร้านคาเฟ่แถวนี้ดูน่านั่งร้านขนมร้านนั่นมองแล้วน่าอร่อย การตกแต่งพื้นที่บริเวณนี่เปลี่ยนแปลงไปมาก ฉันเดินเข้ามาในสถานที่ที่ผู้คนเรียกกันว่า วังหลัง มีของกินน่าลิ้มลองอยู่หลายร้านฉันเดินมาถึงร้านประจำของฉันและอาจจะเป็นร้านประจำของใครอีกหลายคน อรทัยวังหลัง ร้านซูชิที่ฉันชอบมานั่งกินทั้งคนเดียวและกับเพื่อน ๆคนเยอะมากฉันนั่งรอเมนูที่สั่งไปนานพอสมควรฉันอดทนรออะไรนานขนาดนี้ได้ยังไงกัน พนักงานเสิร์ฟนำเมนูโปรดที่ฉันสั่งไปมาวางไว้ตรงหน้าฉันลงมือกินอาหารตรงหน้าอย่างไม่รอช้า ใช่ ยำแซลมอลของฉันรสชาติเปลี่ยนแปลงไป ฉันจำได้ว่าน้ำยำเคยรสชาติดีกว่านี้ ฉันเกือบจะทำหน้ายู่ออกมาแต่เก็บอาการได้ทันเพราะคิดได้ว่าฉันกำลังนั่งทานอาหารเมนูโปรดนี้อยู่คนเดียว หลังจากกินเสร็จแล้วฉันออกเดินต่อจุดหมายต่อไป นั่งคือร้านชาไข่มุกเจ้าดังนั่นเป็นร้านของพี่ชายคนสนิทที่ฉันรู้จัก ฉันสั่งเมนูใหม่ของทางร้าน จากที่เคยกินแต่เมนูเดิม ๆในทุกครั้งที่มา ฉันเข้ามานั่งในร้านพี่ชายคนสนิทเดินเข้ามาทักทายฉันเราพูดคุยกันสารพัดเรื่องเท่าจะงัดออกมาคุยกันได้ ฉันถามในสิ่งที่ฉันอยากรู้พี่ชายถามฉันกลับในสิ่งที่เขาก็อยากรู้ ฉันได้รู้ว่าเมื่อเดือนก่อนมีร้านขนมมาเปิดใหม่ข้าง ๆร้านชาไข่มุกของพี่ชาย และพี่ชายยังปรับปรุงร้านรวมถึงกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เพิ่มมากขึ้นจากแต่ก่อนมาก และเรื่องสุดท้ายที่ทำเอาฉันแทบจะร้องไห้ดีใจไปกับการเปลี่ยนแปลงของพี่ชายคือ แต่งงาน ใช่ พี่ชายกำลังจะมีครอบครัวจากเมื่อก่อนที่ใช้ชีวิตคนเดียวเปลี่ยนแปลงมาจนมีพี่สาวที่ช่วยกันเปิดร้านชาไข่มุกและตอนนี้กำลังสร้างครอบครัว พี่ชายกำลังจะแต่งงาน ฉันได้แต่ยิ้มและกล่าวคำว่า ดีใจด้วยจริง ๆฉันคิดว่าการกลับมาคราวหน้าของฉันต้องได้อุ้มหลานอีกเป็นแน่ หลังจากกล่าวคำลากับพี่ชายฉันเดินเล่นไปเรื่อย ๆจนมาถึงทางออก ฉันเดินข้ามฝั่งมุ่งหน้าไปยังป้ายรถเมล์ ช่วงเวลานี้รถติดหนักผิดจากเมื่อก่อนที่รถสามารถเคลื่อนตัวไปได้เรื่อย ๆอาจจะเป็นเพราะการก่อสร้างทางรถไฟฟ้า จึงทำให้การจราจรติดขัด การเปลี่ยนแปลงบนพื้นถนนจากเมื่อก่อนเป็นถนนโล่งกว้างผิดกับตอนนี้ไม่สามารถเดินข้ามถนนได้ทั้งยังทำให้รถติด

ฉันกลับถึงห้องพักด้วยความเหนื่อยล้า แต่ไม่ลืมสิ่งที่ต้องทำเป็นประจำและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้คือ ‘จดบันทึก’ ฉันจนบันทึกเรื่องราวในวันนี้ลงในคอมพิวเตอร์คู่ใจของฉัน เพียงเวลาไม่กี่ชั่วโมงยังไม่ครบทั้งวันด้วยซ้ำไป ทำให้ฉันได้เห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากกว่าคุณก้อนเมฆที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า บางคนอาจจะตื่นผิดเวลา บางคนอาจจะเปลี่ยนเส้นทางการขับรถ บางคนอาจจะเปลี่ยนเมนูอาหารหรือบางคนอาจจะเปลี่ยนแปลงคนในชีวิต นี่แหละคือจิตใจของคนเรามันเปลี่ยนแปลงได้ในตลอดเวลา หากมีใครถามฉันว่าชีวิตของฉันเหมือนกับอะไร ฉันตอบได้อย่างมั่นใจ ‘ก้อนเมฆ’ มีการเกิดขึ้น การลอยตัวอิสระ เปลี่ยนแปลง และสลายไปเมื่อถึงเวลาของมัน ทุกสิ่งยอมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่แล้วจริงไหม :) 

SHARE

Comments