someone only I know
ความสัมพันธ์ของมนุษย์มักป็นเรื่องประหลาด
และยากต่อการเข้าใจ
โดยเฉพาะความสัมพันธ์ที่มาในรูปแบบ “ความรัก”
รักก็ยากที่จะบอกว่ารัก
ชอบก็ยากที่จะบอกว่าชอบ
ทั้ง ๆ ที่จริงแล้ว คำว่ารัก นั้นไม่เคยยาก
แต่มนุษย์กลับทำให้มันกลายเป็นเรื่องยากเสียเอง
ยากจนแม้กระทั่งบางครั้งตัวเองก็แทบไม่เข้าใจมันด้วยซ้ำ

อาจเป็นเพราะกลัวความเสียใจ และต้องสูญเสีย
หากบอกไปแต่อีกฝ่ายไม่เห็นดีเห็นงามด้วย
บางคู่คุยกันจนแทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน
ไปไหน ทำอะไร กินอะไร
รับรู้การเป็นอยู่ของกันและกัน
แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่เคยชัดเจนไปมากกว่านี้เสียที
ไม่มีใครกล้าเริ่มพูดว่าเราจะลงเอยกับความสัมพันธ์นี้
หรือต้องการที่จบความสัมพันธ์นี้แล้วจากไป
เมื่อสถานการณ์มันพาไปถึงจุดที่อึดอัด
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร หรือสถานะไหนสำหรับอีกฝ่าย
ในที่สุดความสัมพันธ์ก็มักจะจางหายไปตามกาลเวลา
แล้วทั้งคู่ก็กลายเป็นแค่คนเคยคุยกัน

หรือบางครั้งถ้าหากความสัมพันธ์ไม่ชัดเจน
จนมาถึงจุดที่อึดอัดมาก ๆ แบบพร้อมจะระเบิด
ความสัมพันธ์ที่เรียกว่า เฟรนด์โซน
ก็มักจะเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ เหมือนกัน
ต้องการการมีอยู่แต่ไม่อยากลงเอยกับความสัมพันธ์
และมีอีกร้อยแปดเหตุผลที่มนุษย์มักหามาอ้าง
เพื่อแทนความสัมพันธ์ในรูปแบบ.ความรัก
เป็นการหาเหตุผลมาใช้เพื่อเป็นเกราะกำบังความเสียใจ
ความเสียใจที่คิดเอาเองล่วงหน้า
แต่ก็กลัวเกินกว่าจะให้มันเกิดขึ้นจริง

เพราะมนุษย์เป็นพวกขี้ขลาด(ในความรัก)
บางคนจึงมักจะมีใครคนนึงที่เก็บไว้ในใจเสมอ
เป็นความสัมพันธ์แบบมีฉันคนเดียวที่รู้
ใครคนนึงที่เราจะไม่มีวันลงเอยความสัมพันธ์กับเขา
แต่จะเก็บเขาไว้ในใจอยู่อย่างนั้น
ถ้าในวัยมัธยมก็คงเหมือนประเภทที่รุ่นน้องแอบกรี๊ดรุ่นพี่
มีความสุขกับแค่การแอบเดินผ่านหน้าห้อง
แล้วเห็นว่าเขาทำอะไรอยู่
ยิ้มแก้มปริถ้ารู้ว่าเขาจำชื่อเราได้
ใจเหี่ยวเฉาถ้าวันไหนรู้ว่าเขาไม่มาโรงเรียน

ความรู้สึกเหล่านี้มักเป็นความชอบที่ไม่เคยหวังผล
กลับกันคือล้วนมีแต่ความหวังดี
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน
ความรู้สึกในใจเหล่านั้นก็จะยังคงอยู่
เฝ้ามองเขาค่อย ๆ เติบโต
อยากให้เขามีแต่วันดี ๆ
ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่น่ารัก
เจอแต่เรื่องที่ทำให้ยิ้มได้
กินอิ่ม นอนหลับ
และจะยินดีด้วยหากได้เจอกับคนรักที่ดี

เหมือนจะแฝงความขี้แพ้อยู่ด้วยเนือง ๆ
แต่อย่างน้อยมันก็เป็นความรัก
ในรูปแบบที่มีแต่พลังบวก
ในเมื่อยอมรับตั้งแต่แรกแล้วว่า
จะเก็บคนนี้ไว้เพียงแค่ในใจ
จะมีแค่ตัวเราที่ได้รู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว
ดังนั้นเวลาเห็นเขามีความสุข
เราก็พลอยมีความสุขไปด้วย

ความสัมพันธ์แบบฉันคนเดียวที่รู้
คงไม่ต่างอะไรกับคนในความลับ
แต่เพียงไม่ใช่ความลับที่ต้องรอวันเปิดเผย
มันไม่ได้มีความสำคัญกับคนอื่น
ความลับซึ่งมีเพียงแค่ฉันเท่านั้น
ที่หมกมุ่นและเพ้อเจ้ออยู่กับมัน

ถ้าหากวันใดที่ someone only I know
กลายเป็น someone only we (me & you) know ขึ้นมา
พลังบวกในความรู้สึกอาจจะค่อย ๆ ลดลง


เพราะฉะนั้น …
จงเป็นความสัมพันธ์ที่มีแต่พลังบวก

แบบไม่มีวันหมด
ให้ I ต่อไปเรื่อย ๆ เถอะ
 



SHARE
Written in this book
through my eyes
มองเหล่ามวลเมฆผ่านสายตา จินตนากาารออกมาเป็นเรื่องราว

Comments

ร้องไห้ T_T
Reply
_cloudbara
1 year ago
สู้ๆค่าา :-)