sand

เป็นคนโทรปลุกตอนเช้า คอยเฝ้าถามและห่วงใยเด็กมหาวิทยาลัยชั้นปีที่3

เด็กมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่4

"พี่บลู ติดโบว์ผูกผมให้หน่อยได้ไหมคะ"

อือ น่ารักชิบหายเลยครับ

ผมสีน้ำตาลอ่อนที่ยาวเลยบ่าไปอีกถูกมัดรวมด้วยทรงหางม้า โบว์สีขาวที่เหมาะสมกับเธอที่สุด

เธอเป็นเหมือนผ้าขาวที่ใสสะอาดแม้ใครจะแต้มสีอะไรลงไปเธอยังขาวใสสะอาดเหมือนเดิม 

แสนดีเหลือเกิน ดีกับทุกคน


                    จะหวังอะไรให้มากมาย

จะนานเท่าไหร่
ไม่ว่าเมื่อไหร่
ก็พร้อมจะทำทุกอย่่างให้เธอ

เจ็บปวดเสมอเห็นเธอเดิมกุมมือกับเขาโดย
มีเราถ่ายภาพให้เสมอเช่นกัน 

เจ็บปวดเสมอตอนเธอทักมาถามว่าจะซื้ออะไรให้เขาในวันครบรอบครั้งนี้ 

เจ็บปวดทุกครั้งตอนเห็นเธอเครียดเพราะเขา

เธอไม่เหมาะกับความเครียดหรือความทุกข์บนโลกนี้
เธอเหมาะกับสิ่งน่ารักที่เหมือนเธอ

ขอให้เธอเติบโตไปในทางที่ดีพร้อมกับพี่
ถ้าเธอล้มพี่จะให้เธอเหยียบพี่ข้ามตรงนั้นไป
ถ้าเธอเศร้าใจพี่จะเศร้าใจเหมือนเธอ
ถ้าเธอไม่มีใครยังมีพี่เสมอนะคะ
เด็กดีของพี่บลู :-)
SHARE
Written in this book
sea

Comments