ร้านกาแฟ
ฉันชอบกาแฟ ทุกอย่างที่เป็นกาแฟ 
บรรยากาศ หอมหอวน กลิ่นกาแฟ 
ผู้คนในร้าน บาริสต้า หรืออะไร 
ฉันชอบพอๆ กับวันที่ฝนตก 
แต่น่าแปลก ในร้านมีเมนูมากมาย 
หากไม่ใช่แต่กาแฟเพียงอย่างเดียว 
แต่ฉันยังคงเรียกร้านนี้ว่า ร้านกาแฟ 

วันนี้ วันหยุด ฉันออกมานั่งร้านกาแฟ 
บรรยากาศช่วงบ่าย หลังจากที่ฝนตก 
และเหมือนตอนนี้ บรรยากาศก็ครึ้มๆ 
คล้ายๆ ฝนจะตกอีกครั้ง 

วันนี้ มีผู้คนมานั่งในร้าน เกือบเต็มร้าน 
บทสนทนาหยุกหยิก ระคนไปด้วยเสียงเพลงคลอ 
แอร์เย็นๆ กับบรรยากาศข้างนอก ไม่แน่ใจอุณหภูมิมันคล้ายกันไหม

ผู้คนต่างสวัสดี ต่อบทสนทนาที่ทำให้
ทำให้เจอครั้งแรก ประทับใจ 
สายตา และรอยยิ้ม คงคล้ายกับกลิ่นกาแฟ 

เธอนอนหลับในขณะที่คนอยู่ตรงหน้า 
ยังคงไถโทรศัพท์ และมองหน้าเธอเป็นพักๆ 

สักพักผู้คนเริ่มทยอยออก คนใหม่เข้ามา
ใหม่เก่า คลุกเคล้ากันไป ในแคปซูลกาแฟ 

พ่อแม่ ลูกเล็ก หนึ่งครอบครัว 
มานั่งตรงหน้าฉัน ลูกของเขา
เด็กน้อยเป็นวัยที่กำลังน่ารัก
ใส่เสื้อสีชมพู ใช่!! น้องเป็นผู้หญิง 
ลุกนั่ง บนเก้าอี้ พักๆ พลอยให้คุณพ่อ 
ต้องจับตัวเอาไว้ กลัวว่าจะตกเก้าอี้ 
ทักทายเราด้วยการยิ้ม และเราก็ยิ้มตอบ 
สักพัก แม่เอาหมวกสีชมพูที่เข้ากับชุด 
อุ้มกลับไป ไม่ใช่เพราะน้องซนหรอกนะ 
แต่อาจจะเพราะมีธุระอย่างอื่นต่อ เพราะฉันเห็น
เขาก็ดื่มกาแฟ และเค้กจนหมดแล้ว 

บรรยากาศในร้านเริ่มมีบทสนทนาน้อยลง 
เพลงที่คลอ เริ่มช้าลง 
ด้วยจังหวะของมันด้วยแหละ  
เหมือนตอนนี้จะเป็นตอนเย็น 
หากเป็นการพิจารณาจากร้าน 
ว่าบรรยากาศมันชวนให้นอนเอามากๆ  
ก็เลยเปลี่ยนโหมดเพลงให้คึกคักกว่าเก่า 
มีเนื้อเพลง ไม่ใช่เพียงมีเสียงบรรเลง 

การเปลี่ยนโหมดเพลง รู้สึกได้ว่า
แอบเสียงดังกว่าเก่า 
สักพักเจ้าของร้าน เดินมาที่เคาต์เตอร์
คุยอะไรบางอย่างกับพนักงาน 
แปปเดียว เพลงจึงค่อยๆ เบาลง 

ฉันอยู่นานพอ ที่จะเห็นกาารเคลื่อนไหวของผู้คน 
ฝนเริ่มโปรยปรายอีกครั้ง 

SHARE

Comments