รอ หรือ พอ ...???
ช่วงนี้ฉันเฝ้าถามตัวเองอยู่หลายครั้ง
.
เหตุเริ่มจากอะไรน่ะหรอ...เมื่อ 2 เดือนก่อน ฉันบังเอิญได้เจอผู้ชายคนนึง เขาเป็นรุ่นพี่ เราเจอกันตอนไปเข้าค่ายกิจกรรม 2 วันที่ต่างจังหวัด เรามาจากต่างคณะ ต่างมหาวิทยาลัย ที่ไกลกันพอสมควร ครั้งแรกที่เห็น ฉันแอบสะกิดเพื่อนว่า คนนี้น่ารักจัง แต่ไม่คิดเลยว่า จะได้มาทำกิจกรรมร่วมกันในค่าย เราได้อยู่สีเดียวกัน กลุ่มเดียวกัน เขาดูโดดเด่นมาก ด้วยบุคลิก และความเป็นผู้นำ กอปรกับดูเป็นคนอัธยาศัยดี เข้ากับทุกคนได้ง่าย ระหว่างสองวันนั้นเราสนิทกันค่อนข้างเร็วมาก
.
แต่เวลาก็ผ่านไปเร็วเช่นกัน วันสุดท้ายที่ต้องแยกย้าย ฉันคิดว่าคงไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว คงไม่ได้คุยกันแล้ว แต่โชคก็เข้าข้างฉันละมั้ง หลังจากที่เราแยกย้าย เรายังคงคุยกันทางอินสตาแกรม 
.
แปปเดียว นี่ก็ผ่านมา 2 เดือนแล้ว หลังจากค่าย ที่เรายังคุยกันอยู่แทบทุกวัน ซึ่งมันทำให้ฉันลำบากใจมาก ความกลัวมันเกิดขึ้นกับฉันตั้งแต่วีคแรกๆ เพราะอะไรน่ะหรอ ฉันแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแล้ว! ฉันชอบเขา ฉันอยากคุยกับเขา การที่เขาคุยกับฉันมันทำให้ฉันอดที่จะคิดไปเองไม่ได้ แม้ว่าจะพยายามบอกตัวเองว่า เขาคงเห็นฉันเป็นน้องคนนึงนั่นแหละ ประโยคสนทนาก็ธรรมดาทั่วไป แต่มันพิเศษสำหรับฉันไง 
.
ช่วงนี้เขาเงียบไป เป็นเพราะเบื่อรึเปล่า รำคาญฉันรึเปล่านะ หรือเขารู้ว่าฉันรู้สึกเลยถอยห่าง แล้วฉันควรทำยังไง ควรพอแค่นี้มั้ย? ฉันถามตัวเองตลอด ถามตัวเองแทบทุกวัน แต่ฉันก็เลือกที่จะ ‘ลอง’ รอไปเรื่อยๆก่อน รอดูไปก่อน รอว่าเธอจะรู้มั้ย รอดูว่ามีโอกาสสำหรับฉันมั้ย หรือ...ฉันควรพอแล้วนะ ? 
.
ฉันกลัวตัวเอง ทั้งกลัวว่าจะรอไม่ไหวแล้วตัดใจซะตอนนี้ ฉันทำได้นะ เพราะรู้ว่าตัวเองตัดได้เลยกลัวว่าจะตัดเขาออกไป ทั้งกลัวว่าจะเลือกรอทั้งๆที่ไม่รู้จะเป็นยังไง ตอนนี้ฉันเลือกไม่ได้ และกลัวที่จะเลือก ฉันรู้ว่ามันเสี่ยง ฉันอาจจะเจ็บ ฉันไม่รู้จริงๆควรทำยังไงดี ใครตอบได้บ้าง ฉันควรทำไงดี?


                     รอ หรือ พอ ???
SHARE

Comments