เช้าอีกวัน..
เป็นเช้าอีกวันที่ต้องตื่นขึ้นมาทำงาน..
วนลูปแบบเดิมซ้ำ ๆ แบบนี้มา 7 เดือนเศษ

นอนดึก.. ตื่นเช้า.. ทำงาน.. กลับบ้าน
นอนดึก.. ตื่นเช้า.. ทำงาน.. กลับบ้าน

มีใครบ้างที่ happy กับการทำงานที่ตัวเองเลือกผมหมายถึง happy ในทุกวัน  have fun ในทุกครั้งที่ทำงาน..

ตัวผมเองพอนึกไปว่าต้องทำงานแบบนี้จนอายุ 60  ผมจะไม่เบื่อตายหรือแบบนี้..

แหงล่ะ.. เบื่ออยู่แล้ว
แต่ทำไงได้.. ผมเลือกแล้ว

อดทนเรียนมาตั้ง 5 ปีเพื่อคว้าความฝัน
แถมต้องสอบแข่งขันเพื่อเข้าอาชีพนี้กับคนทั้งประเทศ..  ที่ข้อสอบ "ออกมาจากนอกโลก"

โถ.. มันยากจริงคุณ.. ใครว่าง่าย บางคนสอบเป็นสิบครั้งยังไม่ติด.. 

แต่โชคดีที่ความพยายามของผมทำให้ผมสอบติดในรอบแรก.. นั่นคือความภูมิใจของผม

เทอมใหม่เปิดมาได้ 3 เดือนแล้ว..
ผมสอนเด็ก ป.3 ห้องนี้มาอย่างทรหด
ทรหดจริง ๆ
ทั้งดื้อ ทั้งมึน.. 
แต่เด็กน่ะครับ.. เป็นปกติตามวัย
แต่แค่ห้องนี้มันมากกว่าปกติไปนิดหน่อย

ความเหนื่อยมันเลยตกมาที่ผมเต็ม ๆ
ทำอะไรก็โดนจับตาไปซะหมด

ก็เป็นครูน้อยนี่ครับ
เป็นครูน้อยแล้วยังอายุน้อยสุด
มังเน่ในโรงเรียนนี้เลยผมน่ะ

โชคดีที่ผมเป็นคนเอ็นดูเด็ก
แหงสิ.. ไม่งั้นผมคงอยู่กับเด็กไม่ได้ทั้งวัน
ไม่ใช่นางงามหรอกครับ แต่รักเด็กจริง ๆ

วันแต่ละวันผ่านไปอย่างน่าบันเทิง
มีเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างเกิดขึ้น
แต่แล้ว.. มันก็จะผ่านไปเหมือนทุกวันที่เคย
สู้ ๆ นะ
ผมบอกตัวเองหน้ากระจกทุกเช้าก่อนออกมาทำงาน.. คนเราต้องให้กำลังใจตัวเองนะครับ

เพราะเรามีคนเดียวบนโลก
ถึงแต่ละวันมันจะห่าเหวขนาดไหน
มันก็จะผ่านไปเองครับ..

#hafduck
SHARE

Comments

niji
2 months ago
คุณครูสู้ๆค่ะ
Reply
hafduck
2 months ago
ขอบคุณนะครับ ^^